OOK

ook
papegaai
muis
koe
spin
gevallen
spelen
Broeder Jacob
boom
appelsap
daar
stop
sorry
maan
bal
knikker
daag
kijken
hallo
slang
olifant

Daans lieve woordjes

Daan praat sowieso honderduit. Hij jabbert dat het een lieve lust is, en hij wacht geduldig tot zijn woorden verstaan worden. Nu, dat worden ze vaak ook, zelfs zonder juiste uitspraak :-) Hij gaat er dan ook 200% voor. En inderdaad schemeren steeds meer woorden door. Af en toe zelfs een heuse korte zin.
Volgens de Gezinsbond met Daan nu een 50-tal woorden kunnen zeggen. Ik zal het eens uit de losse pols testen..

Daantje
mama
papa
parrain
Lize
Tine
koken
patat
appelsap
mamie
nee
ja
slapen
bad
eten
attention
arrête
zit
auto
pop
bed
lepel
ijsje
koek
Esther
Ann
boven
kaka
buik
schoen
kous
stoeltje
maan
daar
trager
pakken
weg
paard
poisson
vis
poes
boterham
tractor
opa
Marc
ok
sorry
train
kijken
en natuurlijk: MIJ - en daarmee is momenteel dikwijls alles gezegd! :-)

Vrolijk Kerstfeest

Jorik is helemaal into kerstmis, en wij allemaal. Nog meer dit jaar, waarschijnlijk omdat we zo dicht op elkaar zitten met de verbouwing. én omdat Jorik ons enkele weken geleden heeft overtuigd om tóch een kerstboom binnen te halen. De playmobil adventskrans en de kerststal waren tot nu toe alweer een groot gebeuren, waar hij elke dag een hele tijd mee zoet is. Jozef en Maria slapen elke nacht in een bed. Gisteren had hij met Kaplablokken zelfs een appartement gebouwd. "De kerstman is op bezoek, en die vinden ze niet zo leuk, dus ze zijn voor even uit de stal weg gegaan." Jozef, Maria en Jezus elk op hun eigen verdiep. Daan doet uitbundig met àlles mee, heeft zelfs een deel van de kerstversiering op zich genomen, en de tafel vol sterretjes geplakt.We zijn afgelopen vrijdag naar de kerstmarkt in Brussel geweest. Pas om 18u de trein gepakt, en om 23u terug. Het was een schitterende avond...

Patat

Daan loopt als een wilde oververhitte kok door onze kleine living-keuken-speelkamer, haalt keer op keer toch weer mijn pannen en potten uit de kast, vult ze met legoblokjes, zet de deksels er steeds maar op en af en roept: "Kijke Patat!! (als het vol is) Op! op! op ! (als het leeg is) Kijke patat!!! Op! op! op!" en heeft nog geen enkele keer zo'n pot op zijn kleine teentjes laten vallen.

En zo gebeurt het dat je gaat slapen en een kookpot in je bed tegenkomt.

De triestige rups - tekst en illustratie: Jorik Breban

Alleen ik kan dit verhaal vertellen. De tekst is geschreven met een magische pen en jullie kunnen dat niet zien. Ik ga het nu vertellen.
Er was eens een rups. En kijk eens.. tussen alle paarse en groene strepen zit 1 oranje plekje. "Dat is niet erg" zegt de rups, "als ik een vlinder ben zal dat wel weg zijn. Ik kruip nu in mijn coconnetje." De rups werd een coconnetje en daarna een vlinder. Maar... de oranje plek was er nog steeds, en nu was de vlinder nog triestigerder. Hij ging op zoek naar alle dokters maar niemand kon hem helpen. Toen kwam er een reus en die maakte de vlinder dood en toen is hij gestorven. Einde.

Ademstoot

Ik zing.
Jorik: "Stop daarmee."
Ik zing verder.
Jorik: "Als je daarmee stopt kan ik beter ademen!"

Natuurlijk voelde ik me beledigd (alweer).
Maar de uitleg gaf toch een andere wending aan het verhaal (ofwel is hij - nu al- de hoepraatikmehieruit-techniek de baas). Soit. Volgens Jorik gaat, als ik zing, de adem direct van zijn mond naar mijn mond, omdat ik dan meer adem nodig heb. Ik zou dus zijn adem afpakken als ik in zijn buurt zing.

Ofzoiets.

Kort en krachtig

Daan is helemaal in to korte krachtige 1 woord zinnen:
Dansen!
Dorst!
Mij! (van mij elke keer als Jorik iets afpakt)
Neen! (zijn lievelings"zin" natuurlijk..) Hij zegt trouwens ook neen als hij ja bedoelt
Kaas!
Clé! (als hij met een sleutel wil spelen)
Trager! (gewoon omdat hij dat nog steeds graag zegt..)

Zijn vier hoektanden zijn er nu bijna helemaal en het babyzijn is er helemaal af.. echt wel bijna helemaal nu :-)
Hij doet het ook super bij de groten in de kribbe. Hij gaat met plezier de kribbe binnen, wandelt zelfs al op zijn eentje de gang door met zijn schriftje in de hand, en soms moet je moeite doen om nog afscheid te kunnen nemen.

Hij doet Jorik met àlles na en dat geeft soms hilarische taferelen. Zo had ik Jorik in de hoek gezet, alwaar hij aan een dramatische huilbui begon. Daan keek geïntrigeerd toe en stapte naar de muur zette zich ertegen en begon jammerend tegen de muur te kloppen.

En als Marc of ik een circustruk doe(t) met Jorik, komt hij steevast aangetrappeld en legt zich neer, of steekt zijn handjes in de lucht, al naargelang wat hij Jorik zag doen.
Ik heb hem dit weekend ook leren buigen en dat is SUPERSCHATTIG !

Ja met zo'n broer gaat alles wel sneller. Jorik vindt het meestal fantastisch om Daans grote voorbeeld te zijn... :-)

Juffen zijn geen echte meesters. Ofzoiets.

"Was juf Cindy blij om je terug te zien?"

"Ja! En ik was ook blij om juf Cindy te zien.
Maar ik wou liever een meester.
Meesters zijn leuker.
Ik wil een échte meester. Geen juffenmeester."

Bon. En hoe doe je dat dus, je kinderen iets bijbrengen over gelijkheid tussen mannen en vrouwen? En vooral.. waar hàlen ze het?

Dorahhhhhhhh!

Dora neemt een steeds prominentere plaats in in ons gezin. Haar TV-wezen heeft zich algauw uitgebreid naar opblaaspop nummer 1. Hierin plaatste Daan zijn tanden, en ze ligt al maanden plat in de veranda te wachten op een handige papa. Enige kermis later "ving" Jorik opblaaspop nummer 2. Deze werd veilig weg gehouden van Daan, die echter ondertussen ook grote fan geworden is (zijn eerste volzin is: "Klik op Dora!" - voor de leken: de slotzin uit de generiek).
En dus is Daan sinds kort trotse bezitter van opblaaspop nummer 3. De twee nog-vol-lucht Dora's zitten vaak bij ons aan tafel, gaan mee de auto in (er bestaat immers zoiets als een Doradoraschool volgens Jorik), worden te slapen gelegd. Allemaal fijne poppenactiviteiten dus. Maar het feit dat het twee plastic opblaaspoppen zijn geeft het toch een rare twist. Zeker als je leest in de krant dat men van plan is Dora wat ouder te maken en wat meer vrouwelijke vormen te geven (barbie achterna). Jorik wilde dat ik Dora een nachtzoen gaf. Ik heb tot drie keer toe moeten herbeginnen, omdat het niet recht op haar mond was.. Dus mocht je een buur van me zijn en dit tafereel toevallig door het raam aanschouwd hebben; dit is de verklaring.

Maar het allergrappigste is Daan die met Dora door het huis crost. Hij doet dat namelijk in exact dezelfde stijl als zou hij met een speelgoedoorlogstank door de living rijden. Met een stoer gezicht, in aanvalspositie, met luide lage brullende stem: Doraaaahhhhhh Dorahhhhhhhhhh Dorahhhhhhhhhh!

Stijve mama

Ik: "Auw oeh, aauw."
Marc: "Mama is stijf van het dansen. Vraag het maar eens, of het daarom is dat ze kreunt."
Jorik: "Mama, was jij stijf aan het dansen?"

Dialoog voor twee kleuters

(in de auto)
- Ik stap eerst uit.
- Neen ik stap eerst uit.
- Ik stap éérst uit! De jongste mag altijd eerst uitstappen!
- Neen, de oudste mag altijd eerst uitstappen!
- Neen, de jongste mag altijd eerst uitstappen!
- Neeeeeeeeeeen. De oudste!
- Ik mag eerst uistappen en anders smijt ik een steen op je hoofd.
- En ik smijt een boom op je hoofd.
- En ik smijt de achterkant van een boom op je hoofd. Dat doet nog veel meer pijn.
(enzovoortenzoverder)

Eindelijk zomer!

Jorik, Daan en ik hebben de namiddag op het strand doorgebracht terwijl Jan en Marc riddershowden in Middelkerke. Ik had niet durven hopen dat het zó'n lekker weer zou zijn!
Het was een idyllische strandhappening: Jorik en ik maakten een groots kasteel, terwijl Daan af en toe enkele meter verder zijn eigen torens kreeg om af te breken; dat lukte wonderwel goed. Toen kwam de ijsjesman langs. Jorik was trots: omdat hij zo snel had gelopen en zo hard had geroepen heeft de man ons gezien. Vervolgens gingen we pootje baden en dat werd al snel echt spelen in het wegtrekkende water: ook Daan! In de zomer was hij nochtans niet zoo happig meer op zand en zeewater. Vandaag had ik hetzelfde gevoel als in Parijs met het lopen op zich. Hij leek ineens te beseffen dat wat staat tegenover wat vervelend zand-plak gevoel aan je voeten eindeloos veel waard is. Wat een pret. Ik vond het schitterend om ze bezig te zien, het was ook een erg mooi beeld en natuurlijk had ik niets bij om foto's te maken.
Terwijl Daan droge kleren kreeg en met mij worstelpartijtjes hield om het terug lekker warm te krijgen, kreeg Jorik maar niet genoeg van de zee. Die bleef maar heen en weer lopen met een emmer. De afstand werd steeds groter maar dat hield hem niet tegen. Op zo'n momenten besef ik dat er heus niets mis is met zijn conditie (wat ik me soms afvraag): als hij zich amuseert kan hij kilometers lopen denk ik.
Om af te ronden is Jorik nog ettelijke malen van de glijbaan gegeleden langs de trap van het dijk naar het strand (hoe komt het dat dit niet óveral aan de kust bestaat!) terwijl Daan wegzonk in een heerlijke dut in de buggy.
Toen we van het strand af kwamen was De Riddershow al lang gedaan en hebben we nog een hele tijd doorgebracht op een terrasje-met-leuke-speeltuin. Ook daar heeft Jorik non-stop gespeeld, tot Marc terug was en toen hebben ze samen een pannenkoek-met-banaan-en-chocoladesaus verorberd.
De terugrit was lang wegens file, maar Jorik sliep de hele weg en Daan heeft ons geëntertaind met zijn getetter om vervolgens filosofisch kijkend door het raam te staren - hij doet dat goed, zo in de auto.

We zijn dan niet op vakantie geweest afgelopen week, maar de uitstap naar Molenheide, het logeren bij mamie x2 (met uitstap naar Provinciaal Domein in Huizingen en vervolgens jaarmarkt in Rode), het nazomers buitenspelen de laatste dagen,.. hebben dat ruimschoots goed vervangen.

Daan heeft nu zijn eigen Dora. Twee ballonpopdora's in huis dus (correctie: 3, de allereerste ligt nog steeds lek in de veranda). En vandaag zei hij niet meer alleen Dora en "rugzak", maar te volle: "Klik op Dora!"

Zonder verdere commentaar

In de auto.
Ik: "... kregen zij brute pech. bang. een gaatje.. " (omdat zo'n deuntje je nu eenmaal blijft achtervolgen..)
Jorik: "Stooooooooooooop dààrmee!! Hoeveel keer moet ik dat nog zeggen??"
Ik: "Waarom mag ik dat eigenlijk van jou niet zingen?"
Jorik: "Ik vond dat een héél mooi liedje toen Wim het zong. En ook met het meisje. En met de jongen. Maar als jij het zingt dan is het zo lelijk!"

Oempie en Chinees

Deze keer is het wel gelukt om Ridder Wim aan het werk te zien. Samen met zijn twee kinderen speelde hij op het straattheaterfestival in Bierbeek. Wat een knappe verrassende show.

Jorik wilde het absoluut beide keren zien. We hebben ook andere goede acts gezien (een straatartieste wilde mij er op een bepaald moment uit pikken, maar dat was buiten Daan gerekend!), en genoooooten van de zomerse dag!! Bovendien hebben we toevallig kennis gemaakt met Mila, het dochtertje van Wim en Valéry, dat we nog steeds niet gezien hadden. Daan en zij zijn even oud. Een nazomervakantie zit er uiteindelijk niet meer in, maar we hebben deze en de komende 4 dagen wel uitgeroepen tot vakantie-achtige dagen en vandaag was een uitstekende start!

Op de terugweg stak de honger de kop op, en we vonden een rijstgerecht van bij de Chinees wel eens een goed idee. Maar er zaten zoveel mensen te wachten dat we vonden dat we al evengoed in het restaurant konden gaan eten. Enthousiasme alom! Schildpadden! Enorme vissen in een aquarium! Een muur vol opgeprikte vlinders! Een bak vol kreeften!
Al die dieren en het feit dat de nasigoreng door noch Jorik noch Daan met veel smaak onthaald werd, maakte het een bijzonder "druk" restaurant-moment. Zo een waarvan je je zo rap mogelijk wil vanaf maken. Ik wil niet weten wat sommige mensen vanavond nog tegen elkaar over ons zeggen. :-) Ze horen Daan in hun slaap wellicht nog roepen "Kijk! Kijk! Kijk! Kijk! (x 100)" of worden nog zeeziek als ze denken aan de superwriemelige vierjarige aan de tafel in hun buurt.
Sorry!

Vanavond heeft Daan in de tummytub gezeten. Om een of andere reden heeft hij dat nog niet zo vaak gedaan en was het al lang geleden, maar hij heeft ons duidleijk gemaakt dat hij dit fantastisch baden vindt!

Konijnen, maïs en ballen gooien in de keuken

We gingen een dagje op reis en namen mee. Belachelijk teveel.
Regenjassen omdat ik geen weermannen meer vertrouw, maar die hadden we gelukkig niet nodig.

Extra kledij omdat ik bijgelovig ben en zeker weet dat als ik dat niét doe er zeker eentje overgeeft, in zee sukkelt of overal chocolade-ijs morst. Maar dat gebeurt dus niet.
Strandspeelgoed om te vermijden dat we er weeral eens kopen omdat we er geen bij hebben. Maar we trokken naar het strandzitverhuurstandje van mijn nicht Sylvie, alwaar massa's strand- en ander speelgoed ligt. Dus ook dat was ballast. Jorik vond het jammer dat we daar maar zo kort gebleven zijn, want zo'n plek is voor hem een paradijs. Maar voor Daan was het ok. Hij was namelijk veel te snel uit zijn buggydutje gerukt (per ongeluk) en had bijgevolg helemaal geen zin om, zeker niet met blote voeten, in het zand te spelen. De glijbaan kon hem niet eens echt bekoren. Hij had ook geen zin om richting zeelijn te stappen, want daar op het strand, ondanks de beelden die wellicht op het nieuws geweest zijn over een topdag aan zee, was het, heel eerlijk, gewoon te koud.

Dan was het bij mémé in de tuin veel lekkerder warm. Jorik is zelf maïskolven gaan plukken, als cadeau voor Marc. Morgen gaan we ervan eten. Hij heeft ze ook zelf gepeld en zorgvuldig in een zakje gestoken ("daar kan de ma¨s nog wat genieten van warmte.") Daan had het drukker in keuken alwaar hij mémé's rolstoel van alle kanten bestudeerd heeft en "gerepareerd" met eens sleutel die dienst deed als schroevendraaier. Hij was aangenaam verrast door het feit dat mémé en opa van zijn zitzakdoek een bal maakten en daar zomaar in keuken mee begonnen te smijten. En Opa heeft opnieuw konijnen, nu zijn er twee jongens die dat fantastisch vinden!

Het was een gezellige dag; ook de treinreis was leuk. Jorik zorgde voor de portretten van vandaag.

Visjes en dansen

We hebben een school vissen gebakken. Spierinkjes. Jorik heeft ze allemaal zelf door de melk en door de bloem gehaald. Hij vond het zelf niet zo lekker, de scholen zijn lekkerder in Malta. Maar Daan, die heeft nogal gesmuld. En na het eten zijn we nog eens aan het dansen gegaan, 2 cd's lang. Ik zal de gordijnen op een kier laten. Ik weet zeker dat als ik de videocamera bovenhaal alles stil valt. Dus als je het wil zien, kom je maar eens piepen door het raam, zo op een avond rond acht uur. Grappig. Ontroerend.
Jorik combineert hedendaagse dans met breakdance en headbangen. En Daan draaide zijn eerste pirouetjes, op twee voetjes stap voor stap, met zijn armpjes in de lucht.

De eerste schoolweek

Op 30 augustus, na een voor de rest hoestvrije zomer, is Jorik aan het hoesten geslagen. Hij zag het voor de rest wel zitten de school.. Zeker na de toffe namiddag tijdens het onthaalfeest, hij is toen veel met Lize opgetrokken. De kindjes die samen bij Juf Heidi gestart zijn blijven elkaar toch opzoeken, over elkaar vertellen.
En het is een goede week geweest heb ik de indruk. Hij vertelt nog steeds niet veel. Of jawel, als je vraagt hoe de schooldag was krijg je verhalen te horen als: "Wij zijn gaan diepzeeduiken en de juf stond aan de kant en als je wilde praten ging dat niet want je kan niet praten onder water dus dan zwom je naar boven om met je mond boven water iets te zeggen." Dit met pretlichtjes in zijn ogen :-)
Juf Cindy zei dat hij de eerste dag inderdaad de hele dag door gehoest heeft, maar op zijn Joriks: verder leek hem dat niet te storen, heeft hij intens gespeeld en kwam hij haar vanalles vertellen. We zijn niet naar de dokter gegaan deze keer, en hij lijkt er (voorlopig) ook door te zijn.
Hij brengt weer prachtige tekeningen mee en knappe bijenwascreaties.

Daan heeft een nieuw woord: "Trààààààger!" Als we op pad zijn en Jorik rijdt voor ons uit met de fiets is dat namelijk mijn stopwoordje. Superschattig hoe hij die rr er laat rollen, àls hij hem er uit krijgt!
En gefietst hebben we deze week! Maandag noodgedwongen, maar wel de smaak te pakken. Dus is er dagelijks gefietst tussen Opvoedingstraat 19 en Wijgmaal, eindelijk. Marc heeft vorig jaar wel vaker gefietst, maar ik kan ze zeker op 1 hand tellen, mijn fietstochten vorig schooljaar.
Maat teveel is wel teveel, twee keer was het met Jorik in de stoel én Daan in de draagdoek, en deze rug kan dat niet aan, getuigen allerlei zenuwpijnscheuten die doorschieten naar armen en benen. Ik ben tenslotte al even niet meer bepaald een sportief type.
Dus conclusie, zonder fanatiek te worden, gaan we toch zo vaak mogelijk proberen fietsen. Jorik vindt dat in elk geval superleuk en het is hét middel bij uitstek om zijn ochtendhumeur hélemaal te doen verdwijnen.

Ook voor Daan was het een week vol nieuwigheden. Hij is gestart in de peutergroep. Dat verliep allemaal supervlot, maar zoals vaak bij Daan moesten de vele felle indrukken toch op een of andere manier verwerkt worden, maar dan met wat vertraging. Zowel dinsdag- als donderdagnacht met telkens een hartverscheurende huilbui van een goed uur! Ik had enorm met hem te doen.. Maar daarna was het telkens weer helemaal ok, viel hij goed in slaap en stond supergoedgezind op. Zoals steeds. Het verschil tussen het humeur van Jorik en dat van Daan om halfacht 's morgens is lachwekkend.

Daan zegt alles na wat hij kan, vandaag heeft Mamie hem gebombardeerd met Franse woordjes en het klinkt allemaal al behoorlijk herkenbaar. Enfin, voor ons toch.

Jorik zegt ook nog steeds alles na, dat stopt namelijk niet dat proces :-) Opvallend tegenwoordig zijn zijn uitdrukkingen als hij boos is. Ik heb dan echt het gevoel dat ik in een spiegel sta te kijken.. besef ik dan op dat moment..
"Jullie kunnen kiezen he! Ofwel ga je nu cracotten kopen, ofwel ga ik niet naar school!!!!!"
of:
"Hoeveel kéér moet ik dat nu nog zeggen ??"

En Daan doet ook àlles na wat Jorik doet. En dat vinden ze beiden fantastisch.

Jorik zegt...

Aan de telefoon.
"Ik ben dus bijna thuis."
"Ok mama, maar.. ik moet iets zeggen.. Je moet héél voorzichtig binnen sluipen als je binnenkomt. Want het is een grote donkere grot en er zit een verschrikkelijk draak!!"

In gesprek met zijn vriend.
Vriend: Heldenlego is voor jongens.
Ik: Oei, ik vind dat nochtans ook heel leuk. Ik ben heel stoer moet je weten.
V: Neen, dat kan niet. De papa van Jorik is zeker veel stoerder.
Jorik: Neen hoor, want die doet "Aaaaaahhhhg!" in de riddershow.

Jorik en daan spelen veel samen de laatste dagen. Echt samen spelen en plezier maken, heel leuk om te zien. Jorik:
"Daan is gelukkig met mij. Hij lacht naar mij en hij speelt met mij."

Jorik als een vis (heel lang) in het water.

Waarom je niet..

.. met je kinderen in bad moet gaan.

"Mama, waarom heb je zo'n dikke billen? Kijk!! Hoe dik die billen zijn!!"

De glijbaan van Joren

Ma werd 80 en dat werd gevierd bij Mieke thuis. Wat een succesnummer dus: Jorik heeft de hele dag met Febe en Joren gespeeld. Hij glijdt van de glijbaan in alle mogelijke posities. Maar Daan zit in een fase waarin hij nog maar net leert zijn evenwicht houden bij het naar beneden glijden. (En dat is vandaag definitief een verworven vaardigheid!)
Dus, behoorlijk belangrijk om alléén naar beneden te glijden op de poep (eerder dacht ik dat op de buik met de voeten eerst ook veilig was, maar sinds Eva vertelde over een kind dat zo tanden brak..). En vooral bij Roekeloze Daan dus.. Na de eerder trainingen op verscheiden Kessellose speeltuinen weet hij dat nu wel. Dus gaat hij op zoek naar de extra kick binnen zijn opgelegde beperkingen. Hij laat zich niet "gewoon" glijden. Neen, hij doet er alles aan om bij het vertrek een extra poepsprongetje te maken om zovéél mogelijk snelheid te maken. Neen, ik heb hem dus niét naar de prestatie van Tia laten kijken.

Nadat Febe Daan al enkele tientallen keren had opgevangen onderaan de glijbaan wilde Jorik dat ook eens helpen doen. Hij probeerde dat zo goed mogelijk te doen, maar beide kereltjes botsten met hun hoofd tegen elkaar. Gelukkig heb je dan als mama twee armen.

Vrienden perikelen

maandagavond 18 augustus
Speelstraat.
Jorik loopt door de straat waarin hij al een tijdje aan het spelen is. Seppe en een andere jongen - iets ouder - achter hem aan hollend. Het ziet er heel speels en plezant uit. Maar plots zie ik dat Jorik eigenlijk bang is. De jongens zijn alweer weg en hij vertelt me dat het niét leuk was. Ik zeg dat ik geloof dat de jongens dachten dat het een spel was.
"Ik vond het écht niet leuk."
" Dan zeg je hen dat maar gewoon, dat je het toch niet leuk vond en dat spel liever niet meer speelt."
Dat doet hij met als gevolg dat ze weer achter hem aan hollen. Paniek! Ik ga er mee naartoe, om hen duidelijk te maken dat het dus niet meer de bedoeling is om dat te doen en dat Jorik er bang van is. Ze doen nog wat stoer, maar menen het wel goed. Jorik zegt dat hij donderdag terug is en dat hij dan weer in de straat komt spelen.

Even later in de auto.
"Hoe word je eigenlijk vrienden?"
"Hoe ben je vriend geworden met Kasper van je klas?"
"Dat weet ik niet."
"En met Jana?"
"Omdat ik ze leuk vind."
"Welja, zo gaat dat he.. je vindt iemand leuk en de andere vindt je ook leuk, en dan worden jullie vrienden. En dan lach je samen, en je speelt en je praat."
"Eén gek dingetje.."
"Ja?"
"Ik ga altijd naar het huis van Jana bellen, maar zij komt nooit aan onze deur."

Hmmm.

"Wie zijn jouw vrienden?"
"Ingrid, Leen, Ingrid,"
"Stop! Je mag niet teveel vrienden hebben!"
"Waarom niet??"
"Anders is ons land vol vrienden en dan is er geen plaats genoeg en moeten we naar een ander land! En als in de andere landen ook teveel vrienden zijn, dan moeten we weer naar een ander land. En zo tot als iedereen dood is."

De echt gevaarlijke periode is.. aangebroken!

We hebben het aangekondigd.. dat we met Daan ons hart vaak zouden vasthouden. Hij kan nu in de zetel kruipen (maar dus niet mooi er uit, zoals Jorik al veel langer kon:-) en loopt steeds sneller. Gevolg, op 1 week tijd:
- op zijn hoofd uit de zetel getuimeld
- over een dorpeltje gestruikeld, kin open geschaafd
- tegen de hoek van de tafel gelopen, buil boven zijn hoofd
Een minuut ferm wenen is voor hem voldoende om deze incidenten verder te vergeten. Hij babbelt en gesticuleert en speelt dan weer onverstoord verder.
Onze tweede aankondiging, op een dag, binnen niet zo heel lange tijd, gaat Daan gewoon àlle woorden en zinnen tegelijk kunnen uitspreken. Hij gaat van klankjes, naar gebrabbel, naar jibrish, naar Jibbrish-Nederlandsklinkend, en plóts gaat het er zijn: de volledige Nederlandse taal.

Draagzak

Daan heeft nog eens lang op mijn rug gezeten in de draagzak én heeft daar geslapen. Dat was maanden geleden, wat een zalig gevoel toch, zo'n kind dat tegen je aan ligt te slapen. Daan slaapt nooit bij ons in bed. Ten eerste lijkt me dat gevaarlijk, halsbreker als hij is. Ten tweede valt hij daar ook gewoon niet in slaap. Daan heeft zijn stille donkere bedje nodig. Jorik daarentegen belandt nog altijd minstens 1 op 2 keer in de loop van de nacht wel in ons bed. Een warm mama-of papalijf, daar kan niets tegenop :-) Jorik is trouwens zelf ook een fijn kacheltje!
Als we wél waren gaan kamperen hadden we dat wel kunnen gebruiken. Hoewel.. nadat we beslist hadden om niet te gaan, sloegen de voorspellingen alweer om en al bij al was het mooi weer in Bray-Dunes. Echter sinds deze middag blijkbaar wel grijs en nat! Hier dsu stralend. En onze alternatieven waren de moeite. Een boswandeling aan het kasteel van Horst. Daar gezellig terrassen. Een tweede échte lange wandeling met de die-hards: Julia (Jorik noemt haar Julien), Ingrid, Daantje en ik. De mannen die bbc-boodschappen gingen doen en Jorik die naar de speeltuin gegaan is met Lise! Hij was in de wolken met het feit dat ze er was, want hij vond het zo jammer dat Kasper niet gekomen was. En baby Evelien, ja dat zien we allemaal wel zitten met Daan :-) Ze zijn in elk geval lang - voor elkaar? - wakker gebleven allebei vandaag alvorens ze in een late middagdut sukkelden.

Liefje

"Ik wil dat jij mijn liefje wordt."
"Dat kan niet, dat ís gewoon zo.. Mama's en papa's worden geen liefje met hun kindjes."
"Maar ik wil toch dat jij mijn liefje wordt."
"Jij bent een ander soort liefje van mij, Daan ook, mijn kindliefjes. Maar een liefje, waar je mee gaat samen wonen en met wie je misschien kindjes krijgt, dat zal iemand anders zijn."
(beteuterd) "Ok. Maar mama.. ik wil iets zeggen."
"Ja?"
"Ik wil dat je me dan eens komt bezoeken."

Vastgoedbabbel

"Mama, hoe kan je eigenlijk een huis kopen?"
('s morgens vroeg aan het ontbijt: onmiddellijk vertrokken dus in het dienen van die oneindige kleuternieuwsgierigheid)
Ik trakteer hem op een geanimeerde uitleg over openbare verkoop. En over leningen. Want hoe en aan wie betaal je iets wat niet in de winkel te koop is? Ik leg hem uit dat een huis zoveel geld kost dat de bank (een plek waar héél veel geld is) dat voor jou betaalt, en dat je dan in kleine stukjes (correctie, in gróte stukken) terug geeft. Hij snapte het helemaal. Want hij stelde dé hamvraag:
"En wanneer is het gedaan?"
" Als jij tien jaar bent."
Dàt was niet helemaal blijven hangen, want enkele dagen later vroeg hij: "En is het nu gedaan? Of moet je nu nog altijd betalen voor ons huis?"

En vandaag vertelde Julie hem over haar nieuwe appartement. Ondertussen was de vastgoedbabbel al even geleden. Maar het houdt hem nog steeds bezig, want zijn reactie was:
"En moet je nog altijd betalen voor je huis in Lembeek?" Julie was natuurlijk diep onder de indruk van deze reactie :-)

Drie babies

Als het concept draagmoederschap nog niet bestond, had Jorik het wel bedacht.
"Ik wil drie babies."
"Wij vinden twee net goed."
"Ik vind drie leuker. Waarom niet?"
Ik heb hem er niet op gewezen, maar reeds meermaals vroeg Jorik in de badkamer: "Wat is er daar, met jouw buik?" En liggend in de zetel, en na tijdens soldengeshop te vaak van te dichtbij mijn buik in spiegels aanschouwd te hebben, is het eerste wat in me opkomt:
"Maar kijk naar mijn buik, hij is al helemaal moezie. Als er nog een kindje in groeit, wie weet hoe hij er dan zal uit zien."
"Dan moet de baby maar uit de buik van een andere mama komen."

Roekeloos kind

Ofwel breekt Daan binnen de twee jaar al eens een been. Ofwel krijg ik ergens eens een hartstilstand. Hij heeft nog geen idee van wat de zwaartekracht met hem zou kunnen uitrichten, dat is wel duidelijk.
In Wilsele was hij totaal roekeloos op de ligbank aan het spelen, in de speeltuin zou hij het liefst rechtop de glijbaan aflopen, ..
Leen heeft reeds een poging gedaan om hem eens niet helemaal tegen te houden. Maar.. het zal waarschijnlijk all the way moeten gaan. Dus de boodschap is: vermijd - toch nog even, hij stapt toch nog maar net! - dat Daan zich hoger dan twintig centimer boven de grond bevindt tenzij je de volledige controle hebt en uitgeslapen bent.

Wat heb ik genoten van Jorik die nooit iets deed waarvan hij niet zeker was dat hij het kon of toch heel erg bijna. Die weet, op grof-motorisch vlak tenminste, perfect wat zijn "zone van naaste ontwikkeling is". Daan daarentegen is een snelheidsduivel op die zonespiste!

Altijd Feest

We hebben alweer veel gefeest de laatste tijd.
Er was een groot familiefeest bij meter, de verjaardagen van Lize en Marc in Frankrijk, het volksfeest in Laparade, het straattheaterfeest (enfin..) in Hoeleden, enzovoort.
Vrijdag hebben we de verjaardag van Marc gevierd bij de Brebannekes (ik moet eigenlijk zeggen, de andere Brebannekes). We hebben de ballonnen meegenomen, en Jorik wilde nog een avondfeest doen (alsof het nog niet laat genoeg was) bij ons thuis. Om toch in zijn feestgedruis mee te gaan hebben we een vijf minuten feest gehouden mét dans en ballonnen op een hevig el tattoo nummer. Jorik danst graag en dat is echt zalig vind ik.
En vandaag was het feest bij Birte en Febe en co. Zeer speciaal, in de gietende regen namelijk! Gelukkig hadden ze stevige party-tenten en Jorik heeft er van geprofiteerd om eens te proeven van regen. In het begin had hij weer tijd nodig om zijn draai te vinden ("Mama, je weet toch dat ik verlegen ben."). Maar al gauw was het dikke fun met Pieter en Bram en Febe en Lize en Ann en Leen en Tine en Joren en Daan en Mieke en ... op de grote trampoline en met de bal. En natuurlijk ook met de tweedehands-snuisterwinkel in de garage (die nóg andere Brebannekes staan namelijk op het punt om te verhuizen). Jorik heeft met zorg drie dingen uitgekozen. Een toverstok, een video van Babe en een gezelschapsspel. Het was een erg speciale winkel, want je mocht zelf kiezen hoeveel je betaalde. Toen de ergste regen voorbij was, al lang voorbij het redelijkheidsuur gezien bedtijden van de laatste dagen, zijn we nog net kunnen vertrekken zonder dat de gigantische schotel met ijscoupes in het gezichtsveld van Jorik kwamen..

Daan zegt...

daan
papa
mama
lize
hallo
kaka
zit! (als Jorik weer eens recht staat op een stoel)

en ook ganser monologen in een geheime doch zeer luidruchtige taal.

Daan kan..

- rondstappen als een echt bazeke: met zijn armen los langs zijn lichaam
- recht geraken zonder steunmiddelen
- zwaardvechten en vol overtuiging verslaan worden
- zelf eten met een lepel
- zelf eten met en vork, als het soort eten dat toelaat: stukjes meloen bijvoorbeeld
- uit een beker drinken, zelfs alleen als hij écht rustig is
- een heel gerecht klaartoveren uit zijn speelkeuken
- bij een afscheid iedereen om beurt netjes dag gaan zeggen
- zijn pamper losprutsen..

Scheet!

Jorik stoeit met Marc. In de ideale positie laat hij een scheet (omdat het een kleuter betreft, zou ik "scheetje" willen schrijven, maar laat ons eerlijk zijn) vliegen. Marc wappert met zijn handen voor zijn neus en uit zijn ongenoegen over de gebeurtenis. Waarop Jorik nieuwsgierig aan Marcs neus komt ruiken.

Family Matters

Daan en Jorik hebben een zus. Zo lijkt het toch voor Daan sinds de Frankrijkreis. Lize maakt volgens mij volgens hem nu deel uit van ons gezin. Als we gaan vertrekken of ergens toekomen, dan noemt zegt/vraagt hij "papa" als die er niet bij is. Nu komt daar "Lize" bij. Aan de ontbijttafel, als we de auto instappen,..
Groot was dus zijn vreugde toen ze deze ochtend hier bleek te zijn!

Een nachtelijk gesprek in de tent met Jorik.
"Ik word een liefje met Daan."
"Hmmm. Broers doen dat eigenlijk niet. Eigenlijk zoek je een liefje dat net niet in je familie is; iemand uit een andere familie. Waarschijnlijk een meisje als je een jongen bent. Maar het kan ook een jongen zijn. Maar niet je broer.
"(staren, denken)"
"Nou. Wij gaan met drie een liefje zijn. Een ander meisje en Daan en ik."

"Bij ons is mama de baas. Want de grootste is de baas."
We kijken hem vragend aan, en zeggen dat mama toch niet de grootste is.
"Jawel! mama is groter dan papa!"
We gaan naast elkaar staan en moeten lachen met zijn gezicht vol ongeloof.
"Nou. Dan is papa de baas." (gelaten :-)

Ik wil bij je slapen

Jorik moet nu afkicken van het voortdurend bij mama en/of papa slapen. Zowel in de tent als in het Huis aan de Lot (www.huisaandelot.nl) sliep hij nooit alleen.
"Alsjeblieft............!!!!"
"Neen, het is geen zondag of woensdag."
"Maar.
Ik wil iets vertellen. (deze woorden duiden op "plan!")
Als ik nu evenveel dagjes als jij in Frankrijk was toen wij al weg waren nu bij jou mag slapen."
"Dan wat?"
"Dan weet ik goed hoe lang jij weg gebleven was!"

De net draaglijke zwaarte van een kleuterbestaan

Jorik was zich alleen aan het aankleden deze ochtend, dat kan hij immers al lang erg goed.
Het had wel lang geduurd om hem zover te krijgen en ik ging even piepen. In volle ernst zag ik hoe hij zijn hemdje uitspreidde op de grond, en dat telkens van richting veranderde. Ik kwam erbij staan.
"De kindjes van mijn klas zeggen dat je dood gaat als je je kleren niet goed aan doet."
Hij keek mij treurig en vragend aan.

Ik veronderstel dat dat sinds maandag door zijn hoofd maalde..
Hij heeft maandag ook herhaaldelijk gezegd dat zijn volgende verjaardagsfeest alleen voor grote mensen is en dat er geen kindjes mogen komen (behalve Jana).

We hebben afgesproken dat als kindjes iets zeggen waar hij bang van wordt hij bij de juf of bij mij of bij een ander groot mens dat hij graag ziet maar moet gaan vragen hoe de vork in de steel zit.
En de andere tip was dat hij ook zelf kon nadenken en beslissen wat hij er zelf van dacht. We hebben wat geoefend.
"Je kan dood gaan als je heel erg oud wordt. Denk je dat je oud wordt als je je kleren achterstevoren aandoet?" "Néééééééén!!" (hilarisch)
"Je kan dood gaan als je heel lang geen adem meer krijgt. Kan dat door je kleren fout aan te doen?" "Néééééééééééééééééééén!"

(Ik heb maar niet verteld over de improscène van even gelden waarin ik een thuizorgwerkster speelde die verstrikt raakte in haar werkschort en vervolgens stikte.)

In elk geval heb ik hem nog eens op het hart gedrukt om zo'n dingen niet in zijn hoofdje te laten zitten en héél snel wat te vragen. Ik moest terug denken aan dingen waar ik zelf als kind zo onnoemelijk bang voor was geweest en er niets over durfde zeggen.

En verder, had hij vandaag een leuke dag gehad op school!

We zijn na school bessen gaan plukken bij nonke Jan en Jorik heeft het na-examens etentje van vanavond dan ook omgedoopt in bessenfeest.

Daan had een taalbui vandaag. Hij heeft eindeloos geëxperimenteerd met papa en mama zeggen. Ik verwacht binnenkort een spraakwaterval.

Arme ik!

Deze nacht had Jorik een valse kroep aanval. Weer erg indrukwekkend, maar dankzij een badkamer gevuld met stomend heet water ging het ook goed voorbij. De nachtrust was echter weer danig verstoord en toen dus reeds beslist om de wekker af te zetten. Juf Cindy zou toch ook thuisblijven bij haar zieke zoontje, dus op zich was het toch al geen ideale dag. Vooral niet na gisteren, Jorik was niet enthousiast over de schooldag maar ging me uiteraard niet aan mijn neus hangen waarom.

Ik had me wel voorgenomen deze thuisblijfdag niet àl te leuk te maken, kwestie van de soms psychosomatische trekjes van het ziek zijn niet te stimuleren.
Bij het wakker worden rolde Jorik zich - zonder zijn vreugde van het thuisblijven te kunnen verbergen - in een portie zelfmedelijden:
" Ik ben écht veel beter! Mama! Heb je ooit al zo'n zieke man gezien zoals ik deze nacht?? Ik vond dat zoooooo jammer voor mij! Auh. Dat was zooooooo jammer voor mij."

Deze namiddag had ik een afspraak met Leen om kort iets voor te bereiden, aangevuld met verder afspreken met Ingrid erbij om te tetteren. Ik had de Groene Lotus als alternatieve plaats ingeroepen, zodat Jorik daar kon spelen. Maar ik had hem wel op het hart gedrukt dat het niet de bedoeling was naar andere plekken in het domein te gaan.
De Groene Lotus was dicht. Toen zochten we ons heil in de abdij van Vlierbeek vlakbij. Jammer genoeg was die ook dicht. Leen hield het met haar volle blaas en lege maag voor bekeken en ging naar de Waaiberg. En wij gingen dan toch even naar het domein en verder zouden we nog zien of en waar we toch nog afspraken. Toen stonden we aan de roeivijver en de verleiding was natuurlijk heel erg groot. Rondroeiend op het water wachtten we op Ingrid die eens aangekomen enthousiast de riemen overnam. Jorik vraagt al eeuwen om in een bootje te gaan.
Voor het half uur om was:
"Ik heb honger (hij had net een bord soep, twee boterhammen en ei gegeten). Ik heb zo'n groot gat in mijn buik. Ik wil naar de speeltuin, ik wil een ijsje."
Ingrid en ik ploften later neer op een terras en Jorik heeft met volle teugen genoten van de waterspeeltuin die hij bijna helemaal voor zich alleen had, wat een uitzonderlijke situatie is..

Dus ja.. de boodschap is "leve ziek zijn 's nachts" - vandaag was opvoedkundig gezien een misser. Maar mannekes, wat een geweldige zomerdag!!

Daan is weer in goeie vorm aan het geraken! Op het einde van de dag durfden we het luidop zeggen:
"Hij is er door."
(Waarop Jorik halfgillend: "Hij is er vandoor!!")

De periode van de lever

Daan is ziek. Hij sukkelt al even met zijn buikje (4 à 5 overvolle pampers per dag!) en heeft ook last van een snotkop. Zoals wel vaker slaagde de dokter er in daar een bewonderenswaardige zaak van te maken. Het is "de periode van de lever" en sommige mensen zijn gevoelig voor die orgaancycli. Daan is extra hard zijn best aan het doen om zijn lichaam te ontgiften. Geen sap-en theekuurtjes nodig dus voor deze man later.
Maar er was evengoed wel een infectie mee gemoeid de laatste dagen, en heeft de medicatie gelukkig weer vrij snel gewerkt. Vandaag heeft hij een beetje puree gegeten en een beetje appelpap. Maar voor de rest is Daan al drie dagen mama-melk aan het drinken zoals toen hij een half jaar oud was. Honger dat een mens daarvan krijgt! Om dan dicht bij hem te zijn, is hij alleen met mij mee naar rode gegaan. Ik moest dit weekend in Dworp zijn, en ben dan later vertrokken eens Daan daar goed genoeg voor was. Dus hebben Jorik en Marc een papa-zoon weekendje gehouden en daar hebben ze van genoten!

Jorik kijkt ontzettend hard uit naar de grote vakantie. Het is allemaal weer veel beter op school sinds de juf terug is, en alles weer normaal is in het klasje. Maar al bij al was dit derde trimester behoorlijk zwaar.
Het Sint-Jansfeest afgelopen vrijdag was wel iets waar Jorik veel plezier aan beleefd heeft. Op een supermooie plek, in een weiland met overal wat bosjes, aan een beekje, werden allerlei doorschuifspellen gespeeld, en nadien werd het vuur ontstoken. Hij was jammer genoeg zijn zorgvuldig thuis gekozen stuk hout kwijt geraakt tijdens het spelen. Bij het zoeken vonden we een andere stok, en dan nog een halve boomstronk, die we dan in de plaats meenamen. Maar hij gooide ze toch maar in de beek, om vervolgens te zeuren dat hij geen mooi hout had voor in het vuur. En nu vond hij niets meer. "Je had die mooie stukken niet moeten weg gooien Jorik.", wist Ayla. Jorik moest niet veel weten van zo'n wijsneusvrouw-opmerking en keerde zich van haar weg. Om na vijf minuutjes met zijn laatste houten aanwinst weer naar toe te keren.

En gelukkig was het mooi weer geweest, net als gisteren, een echt zomerweekend.


Omdat het al lang geleden is dat er hier geschreven is een kleine samenvatting:

- Jorik is nog steeds in de wolken over de terugkeer van Leen. Ongelooflijk hoe hard hij haar gemist heeft, dat heeft hij ons in alle kleuren laten zien.
- Daan stapt sinds drie weken hélemaal vol overtuiging en apetrots, dit na een doorgedreven weekendje training met zijn nonkel peter Dizze.

- Zijn mond staat steeds voller met tanden. Die doorbraken doen soms behoorlijk pijn.- Hij herkende Leen niet echt maar is héél snel dikke vriendjes geworden met zijn meter!

- Jorik is helemaal into verkleden. HIj verslijt al zijn tweede supermanpak en Marc heeft gisterenochtend net geen hartaanval gehad toen een grommende beer hem wakkersprong.

- Daan is voor het eerst meer dan een half uur wakker en muisstil geweest: dit tijdens een dansvoorstelling voor kinderen.
- Daan zegt nog niet veel, maar in de figuurlijke zin absoluut wel: communiceren kan hij als geen ander! Bij elke nuance van elke emotie hoort wel een bepaalde totale gezichtsuitdrukking.
- Mamie is in de wolken met zijn immer uitgestoken armpjes naar haar, en hoopt dat hij niet, eens hij kan praten, "mamie weg!" begint te zeggen zoals Jorik op die leeftijd.

- We zijn nog eens gaan zwemmen en Jorik is al veel kloeker bij het oefenen zonder bandje.
- ... (vul maar aan :-))

BHD - einde van dit lange hoofdstuk

Morgen is het dus Back Home Day.
Dat betekent ineens ook het einde van deze blog. Tenminste in de elke-dag-formule.
Ik ga er zeker nog gebruik van maken! Maar het was voor én dankzij jou Leentje dat deze blog in deze vorm zeven maanden heeft bestaan.
Ikzelf en later ook de jongens zullen je trip naar Brazilië dus ook altijd dankbaar zijn!!

WE KIJKEN SUPERHARD UIT NAAR MORGEN!! Jorik ging met de handen in de lucht "Joepie" richting slaapkamer getrippeld daarstraks.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Brosser en tut!

Jorik wordt een echte brosser. Omdat bleek dat Tine vrij was en wel zin had om Jorik te "assisteren" bij het kijken naar impro for kids deze morgen, hebben we hem meegepakt. Hij was in de wolken over dit plan!

Daan begint "smoelen" na te doen, dat is heel erg grappig. Vandaag deden we "mheuh" met de ogen half dicht geknepen.
Hij was erg blij om mamie terug te zien.

Gestommel op de kamer. Jorik had zitten rondlopen en doen, kon niet echt slapen (nerveus voor het grote weerzien???). Tot mijn grote verbazing lag hij met een tut in zijn mond in bed!
"Euh....???"
"Ik vind dat leuk. Kasper van mijn klas had ook een tut toen hij nog klein was."
"Je gaat toch niet op je vier jaar beginnen tutteren?"
"Waarom niet?"
"Sommige kleine kindjes doen dat. Maar daar stoppen ze dan mee rond hun twee ofzo."
" In mijn klas van toen ik drie jaar was waren er wel nog kindjes met een tut! Waarom had ik geen tut? Ik wil ook een tut toen ik klein was!"

Krijg nu wat.. :-)

"Ok dan, dan mag je voor één keer in slaap vallen met de tut. Maar één keertje maar, morgen doen we ze weg, dat is geen speelgoed."
"Ok"
"Slaapwel"
"Trouwens, het is al de tweede keer. Ik heb al eens geslapen met de tut, de dag voor deze dag."
"..."

dinsdag 22 april - thuisdagje

Jorik en Daan toch maar thuis gehouden vandaag. Om er zeker eerst goed door te zijn. Daan heeft trouwens veel geslapen, en Jorik weer veel geknutseld. En we hebben wat in de tuin getaffeld. En buiten gegeten!! Jorik heeft vlaggen gemaakt en in onze tuin geplant.
's Avonds was hij aan de babbel geraakt met aankomende cursisten. Ze verstonden zijn naam niet, hij is dan binnen komen vragen of ik het op een briefje kon schrijven.
In de badkamer speelde Jorik, terwijl hij op de wc zat, het spelletje: "zou ik van hieruit met mijn voet aan de chauffagebuis geraken?" Dat lukte. En dat was heet. "Dat was gloeiend heet mama!" Ik hield zijn voet onder koud (ja, lauw) stromend water. "Dat is GLOEIEND KOUD mama!!"

Daan heeft "naar Leen toe lopen" geoefend. Met een foto van Leentje voor het gezicht Daan naar ons toe laten stappen. Ik vind het cool dat hij het kan, dat de deadline gehaald is. 't Zijn telkens maar enkele stappen, maar toch!

supercadeau en onbetrouwbare sofa

Daan stapt al zoveel beter! Hij heeft er dit weekend heel wat meterkes op zitten!
Toen ik in Rode aankwam lag hij te slapen en dat heeft nog een paar uur geduurd. Jorik knutselde en knutselde.. Wat fijn om de mannekes terug te zien.. De zon scheen en voor het eerst heeft mamie de zandbak gevuld en daar hebben ze allebei met veel plezier in gespeeld.
Vandaag bleek ook dat van het ziek zijn het ergste voorbij was, en de dokter die hen 's avonds dan pas zag heeft hen allebei alleen maar iets gegeven om de weerstand een béétje op te krikken. Ze komen er zelf erg goed door. En bij Daan is het waarschijnlijk vooral een tandekwestie. 7 en 8 zijn aan het doorkomen. Volgens Jorik krijgt hij 100 tanden.
Ik wilde aan Leen D laten zien dat Daan zich minder "laat vallen" als hij naar de zetel stapt dan als hij naar een persoon stapt. Maar natuurlijk moest hij het tegendeel bewijzen ondanks alle mooie wandelingen naar meubels al het hele weekend en vandaag. En dus Boef, daar ging hij tegen de grond.

Ik heb vandaag een SUPERCADEAU gekregen. Dat supercadeau is een doos met HEEL VEEL cadeaus in. Massa's knutselwerkjes. Knip- en plak en vouwwerk uit papier en enkele andere dingen. Ik heb hem dan ook met een SUPERKUSENKNUFFEL bedankt.

zondag 20 april

"Tingelingeling. Daan daan daan - dààn daan dààn.. Tingelingeling. Eet je een banaan? en, heb je veel gestapt?? dag daan het is mama, hier is ook papa.. Tingelingeling."

Moeder met telefoon aan oor ergens in parkje ergens in buitenwijk van Amsterdam

zaterdag 19 april

"Daan zijn haar is al lang tot op de grond en mamie heeft alles geknipt en nu ligt er OVERAL in het huis haar en wij moeten alles opruimen en..."

fragement uit een telefoongesprek tussen Amsterdam en Sint-Genesius-Rode

Ontbijt op de trein en stiekeme stapperd

Om 9u07 hebben Daan, Jorik en ik de trein genomen naar Rode. Het moet een prachtig zicht geweest zijn: kind in buggy, kind aan buggy op buggyboard, valies op buggy, mama achter buggy.. In een supertempo omdat ik niet kon inschatten hoeveel tijd het zou vragen om zo naar het station te stappen. Gelukkig eigenlijk niet veel, dus we hadden tijd zat om Panos-aankopen te doen voor ons gepland ontbijt op de trein. Dat was erg gezellig!

Jorik en ik zijn in de namiddag met de auto van mamie naar Jette gereden om naar de Riddershow te gaan kijken. Jorik heeft er van genoten, maar vooral weer van het helpen opruimen, dat vindt hij fantastisch.

Daan wil niet echt op commando laten zien hoe hij al kan stappen, maar af en toe, zonder dat er echt toegekeken werd (dacht hij), zette hij zelf enkele stappen: de korte afstand tussen een stoel en het salontafeltje, de zetel en een stoel,.. Hij trekt er zijne plan mee, da's duidelijk.

's Avonds ben ik alleen terug gekomen, Jorik en Daan blijven tot maandagmiddag in Rode: voor het eerst DRIE nachten achter elkaar op logement!
Het afscheid was probleemloos: Jorik had net weer nieuwe knutseltechniekjes geleerd van Geneviève, en Daan was aan het stoeien met zijne peter.

Ik heb vandaag nog eens een achteloze poging gedaan om te achterhalen wat er misschien niet fijn geweest was op school deze week. Toen Jorik zijn gigantische vreugde uitte over het niet naar school moeten vroeg ik : "Maar wat zou er toch gebeurd zijn dat je deze week zo weinig zin had in school?"
"Mama, er is gewoon een héle grote steen boef uit de lucht gevallen OP MIJN HOOFD!!"

hmm; tja.

Buikpijn

"Juf Kelly zegt dat er alleen kindjes van 5 jaar in haar klas mogen zitten, en geen kindjes van 4 jaar."

"Ik heb buikpijn."

"Ik wil niet spelen met Kasper. Ik wil niet met andere kindjes spelen. Ik wil niet alleen spelen."
"Zit dan op een bankje."
"Ik wil alleen THUIS op een bankje zitten."

Ook 's avonds..

"Ik heb buikpijn, ik kan morgen niet naar school."
"Ik heb niet graag dat je zegt dat je ziek bent als dat is omdat je niet naar school wil. Zeg dan gewoon dat je niet naar school wil."
"Wat ga je dan zeggen?"
"Dat je toch naar school gaat..."
"Hmm."

Ja.. Het lijkt wel alsof er iets gebeurd is in de klas, maar ik heb niet kunnen achterhalen wat. Jorik heeft ook wat huilbuien gehad na school. Toen nonke Jan er was, was dat wel hélemaal weg, want dat was weer dikke fun die twee!

Nu gaat Jorik morgen sowieso niet naar school. Hopelijk doet dat deugd een lang weekend om eens even te bekomen van de nieuwe klas..

Daantje heeft weer lekker veel gebrabbeld.
Jorik was gefrustreerd deze ochtend en dit heeft hij vaker voor: hij wil zo graag met Daan "knuffelstoeien", maar het is te wild en Daan reageert daar dan fel op - slaat dan Jorik in zijn gezicht. En dan is Jorik triest, omdat hij niet kan spelen met Daan. En als ik wil helpen met dat spelen, dan wil Daan alleen aandacht van mij, en dan is het ook weer niet leuk voor Jorik.. Dus .. ze zullen hun weg moeten zoeken..

Ik heb echt te doen met Jorik vandaag..

Tingelingelingeling en achtergelaten Jorik

Daan zegt "tingelingelingelingelinglingeling." en dat is superschattig en veroorzaakt veel speeksel :-) In elk geval was dat woordspelletje een verademing na zijn aanhoudend gekrijs in de vooravond. Hij lijkt het fantastisch te vinden dat hij ZOVEEL lawaai kan produceren en weet dan van geen ophouden.. Als Jorik dan beslist om daar in mee te gaan is het hek helemaal van de dam. Mamie, Marc en ik stonden op het punt om allemaal heel hard weg te lopen. Op een bepaald moment leek het wel alsof alles "loose" ging! Daan zat te krijsen in zijn stoel. Wij waren het eten al aan het uitscheppen. Jorik kwam de living ingestormd met een zak brood, een mes en boter uit de koelkast: "IK EET BROTERHAMMEN!"

Daan heeft vandaag zeker tien seconden helemaal alleen los recht gestaan.

Om halftwee vandaag kregen we telefoon. Ik was ervan overtuigd dat Jorik als eens op woensdag naar de opvang was gegaan. Maar blijkbaar niet want er is dus helemaal geen opvang op woensdag!!
Gelukkig waren we niet al te ver weg.. En Jorik heeft er ook geen trauma aan overgehouden. Hij had gewacht bij een leraar die nog werk had, en blijkbaar had hij het er wel naar zijn zin gehad.

aai mama en shtoemerik en dommerik

We hebben het slaan van Daan van gedaante veranderd: het is "aai" geworden: heel lief heel zacht :-)

Jorik zit dus al anderhalve week in een nieuwe klas.
Plots loopt het hier vol "dommeriken" is er vanalles echt "shtoem" en gelukkig nu ook héél veel "keicool".

Een ochtendhumeur van hier tot in Pantanal

Jorik was ech slecht gezind deze ochtend, wat zeg ik, woest! Omdat hij nog wilde slapen. Omdat hij nog bij ons had willen liggen (meestal wordt hij wakker voor de wekker). Het heeft meer dan een half uur geduurd voor hij terug aanspreekbaar was (en gelukkig is dat bij hem dan ook op slag 100%). En dat is toch niet gemakkelijk, zelf moe opstaan en met een kleuterochtendhumeur geconfronteerd worden. Daan had dan wel weer de goede ochtend uitgekozen om tot negen uur te slapen!

Stappen en koers

Lize heeft niet lang kunnen slapen met de mannekes deze morgen. Ze waren nog vroeger als anders wakker..

Vandaag heeft Daan wel weer gestapt. De living in Wilsele werkt inspirerend voor peutervoetjes. Ik zie Jorik er ook nog zijn eerste stappen zetten. Maar hij stapt alleen als híj beslist dat hij er zin in heeft! Dan laat hij je los, en hups daar gaat hij.

We hebben met zijn allen samen naar de koers gekeken, terwijl..
- Daan lekker mee-at van chocoladecake
- Jorik daarmee strooide op de vloer
- Daan water dronk en overstroomde
- Jorik tekeningen maakte in rood en groen, zijn lievelingskleuren (van vandaag)
- Daan protten liet op de schoot van Marc Cleynhens (die volgens Jorik toch niet klein is)
- Jorik zijn nonkelpeter verbaasde met zijn gooi-precisie
- Daan soms kusjes uitdeelde

Jorik!

Daan heeft niet meer gestapt.. Maar hij had vandaag wel een andere verrassing: "Joo, Jooo, Joo!" heeft hij verschillende keren geroepen naar Jorik!

't Circus is in de stad. We lazen het en we gingen er heen, Jorik en ik. Het was een erg maffe plezante voorstelling en een geweldig leuke uitstap.

Hey Leen, als je niet eerst je mails gelezen hebt voor je aan dit stuk komt, doe dat dan eerst..
XX

Euritmie en bloedneus

Jorik heeft zijn eerste euritmie-les gehad. Ik ga daar hier niet over uitwijden, maar hij vond het in elk geval plezant, ook het lange groene kleed. Het is duidelijk dat de nieuwe klas vermoeiend is (geen dutje of rust meer in de namiddag), maar ook dat hij het erg naar zijn zin heeft.

Jorik had vandaag een bloedneus (hij was gevallen).
"Jufke hield er toen een zakdoek tegen"
"Dan heb je dus eindelijk bloed gezien."
"Ja het was pràchtig!!"

Zijn fascinatie voor tekenen blijft voortduren, nu is het toch al de meest lange periode ooit, maanden aan een stuk: tekenen, kleuren, schilderen,.. de treinbaan ligt al opvallend lang onaangeroerd. Elke dag maakt hij minstens 5 tekeningen en kleurt met zeer veel zorg in. Ook de letters boeien hem steeds meer. Hij kent de meeste letters uit zijn naam nu erg goed, ook afzonderlijk. En niemand moet hem nog voordoen hoe hij zijn naam moet schrijven.
Deze morgen in de auto:
"ROTS" is in het begin hetzelfde als "ROG".

Daan heeft nog eens een dag bij de babies doorgebracht. Ze laten hem daar waar het het minst druk is, dus voorlopig wisselt het nog. Het geduld om stapjes te zetten was er niet vandaag.. Vandaag was hij geoncentreerd om te oefenen op "van dingen afkomen met de voetjes eerst". Deze ochtend van het bed (hij straalt als het lukt). Deze avond van het trapje in de keuken. En een keer lukte het dan toch niet, en dan gaat pardoes op zijn gezicht.. Een andere keer lukte het wel, maar dan blééf hij achteruit kruipen: ook erg grappig.

donderdag 10 april - jufke Kelly

Jufke (!) Kelly vertelde dat Jorik het echt heel goed doet in de nieuwe groep. 's morgens gaat hij graag nog even op haar schoot zitten, maar dan vindt hij zijn weg. Kasper en Jorik zoeken elkaar op, maar gaan even goed op andere momenten hun eigen gang. Ik denk dat het tof is voor Jorik om ook bij 5 en 6 jarigen te zitten. Twee grote jongens stonden in het gangetje nog wat stoere verhalen tegen elkaar te vertellen en Jorik stond er met stralende ogen en open mond naar te kijken.

Daan heeft ineens de neiging om Jorik voortdurend te slaan, ook al plaagt hij hem niet of pakt hij niets af. We doen ons best om de losse handjes eerder te laten zwaaien en draaien door het zingen van liedjes, maar.. 't is nen heftige onze Daan..

woensdag 9 april - een kleine grote stap

Groot nieuws!
Daan heeft zijn officiële eerste stappen gezet. Hij was zich zo bewust van het feit dat hij dit alleen deed: breed lachend, luid krijsend, ging hij uit stilstand aan het stappen: 4 of 5 stapjes helemaal alleen tot in onze armen. Tegen het einde van de dag werd hij overmoedig en werd het meer een soort wilde duik naar voor :-)

dinsdag 8 april - terug turnschool

Het is alweer een maand geleden dat Jorik nog eens naar de turnschool kon gaan, wegens ziektes en vakantie. Het was weer een superleuke les. Tijdens de tunles houdt Daan zijn eigen turnles: stappen, trappen op en af,..

Daan is ook vandaag bij de groten gebleven, omdat het boven zo lawaaiierig was, en het is goed gegaan. Hij had leuk gespeeld, goed geslapen en veel gegeten.

Afgelopen nacht hebben we allemaal samen in onze kamer geslapen, omdat Wade en James bleven logeren. Net zoals op vakantie. Met de bijhorende minstens eerste nacht van minder goed slapen door Daan, die is een heel pak keren wakker geweest!

Daan wilde ook vandaag weer zélf met zijn lepel eten, en eerlijk gezegd: het lukt ook al wat! Echt knap. En eigenlijk wil hij àlles zelf doen. Hij zou ook héél graag zelf uit een open beker drinken (néén, niet uit een beker met een teutje! of met een rietje!) Maar dat is écht nog moeilijk dus houden we hem daarvan af, en dan wordt Daan SUPERBOOS. Hij kan ook een fantastische pruillip opzetten.

maandag 7 april - gewond

1ste dag bij juf Cindy. Maar... ze bleek ziek! Er is een vervangster, juf Kelly. Het was een lange dag voor Jorik: nieuwe klas en tot bijna zes uur in de opvang.. Het was goed gegaan de eerste dag in de nieuwe klas, maar Jorik is vandaag voor 't eerst "gewond" van school gekomen. iemand had met een stok gezwaaid en die was in Joriks gezicht terecht gekomen, nu heeft hij een kras op zijn wang en op zijn neus.

Tijdens de speeltijd gaat hij naar de "kindjes van toen hij drie jaar was" om daar nog mee te spelen, dat vindt hij erg leuk.

Ook voor Daan was het een speciale dag: voor het eerst bij "de groten". Maar het was toch druk geweest voor hem. Ze hebben gezegd dat ze hem nog zouden naar boven laten gaan, afhankelijk van hoe het daar is, want daar zijn dan weer nieuwe babies met behoorlijk veel gehuil momenteel..

zondag 6 april - slaapdag

Daan heeft, speciaal omdat hij niet thuis was ;-) tot 10u geslapen! En in de namiddag een dut gedaan van twee uur en is 's avonds ook gewoon lekker vroeg gaan slapen. Het vele stappen maakt hem vast erg moe. Hij wordt steeds kloeker, kan nu al best goed aan 1 hand lopen en laat zich van tijd tot tijd heel bewust eens los als hij ergens stil staat.

zaterdag 5 april - première in de Riddershow

Jorik was vandaag mug in de riddershow. Hij was supertrots op zijn rol, hij had er ook al een tijd op gewacht om op scène gevraagd te worden. Hij heeft zijn rol héél au serieux gepakt.
"Mama, ik heb écht toneel gespeeld. Deze keer was het wél met andere kindjes erbij!" Hij heeft in de zomer even in de repetitie mogen meedoen. Bovendien was zijn vriend Kasper van de klas komen kijken, dat was een tweede verrassing.
Met Daan ben ik ondertussen de hele Romaanse Poort gaan verkennen, grote lol was dat op de trappen en in de spiegelzaal!

Jorik en Daan zijn dan met mamie en Julie naar Rode getrokken. Jorik was hélemaal voorbereid en vertrok gezwind met zijn valiesje, dat al heel goed dienst gedaan heeft.

vrijdag 4 april - ma op bezoek

Ma en Tante Ann zijn op bezoek gekomen bij Marc, Jorik en Daan. Daan heeft zich met een badje laten verwennen door tante Ann. Daarna is iedereen naar de Improvisio gekomen en hebben we daar gegeten. Daan heeft zijn luide stem meermaals door het restaurant laten galmen.

Gesprek achteraf met de baas:
"Heftig manneke he?"
"Ja, ja, ne luide. Zowel van huilen als bij plezier: altijd vooral ERG luid."
"Onze tweede was ook zo. Wij zijn gewoon gestopt met op restaurant gaan enzo. Dat ging gewoon niet."
"..."

Ok dus.. :-)

Tine is 's avonds bij Jorik en Daan gebleven. Gisteren Lize, vandaag Tine.. Feest!

Met Lize naar de stad

Daan is nog eens naar de kribbe gegaan.
Hij is... baby-af. Alle kindjes zitten nu samen omdat er door de vakantie weinig volk is, maar ook volgende week zal hij beneden blijven.

Jorik is meegegaan naar de Improvisio deze middag, heeft mee gebruncht met onze improgasten en terwijl wij een workshop volgden is hij met Lize de stad in gegaan en dat vond hij super. Ze zijn naar een speeltuin geweest waarvan Lize het bestaan niet wist en natuurlijk een ijsje gaan eten. Daarna hebben ze nog tête à tête gegeten in de Improvisio, en het afscheid viel hem zwaar.

Thuis:

"Het was zooooooooooooo leuk met Lize. Ik was zoooooooooo blij dat ik hem zag. We hadden hem lang niet gezien he. Want we zijn zooooooooooooooooooo lang naar Malta gegaan." :-)

Iedereen zegt dat de rosse kleur uit Daans haar verdwijnt, maar vandaag zagen twee mensen hem die hem niet eerder gezien hadden en die waren verbaasd over zijn haarkleur. De mooie bronzen gloed is nog niet verdwenen!

Het is al lang geleden dat er bij Daan nog nieuwe tanden zijn bij gekomen. Maar de tanden die hij heeft worden steeds maar groter.

Jorik was in de slaapkamer, ik ongeduldig aan het worden in de badkamer.

"Kom nu je tanden poetsen!"

Jorik kwam er aan getrippeld.

"Zeg! Ik moest wel DRIE kinderen in bed leggen he mama!"

woensdag 2 april - Het nieuwe huis van de dokter

Marc is nog maar eens met Daan en Jorik naar de dokter gegaan. Ze zegt dat Daan echt een stevig gestel heeft, dat het maar de tweede keer is dat ze hem iets van deze sterkte moet geven, en hij ziet er dan nog allesbehalve ziek uit.
Jorik was onder de indruk van haar nieuwe huis en is superbenieuwd waarom ze verhuisd is. Jammer genoeg is hij het haar vergeten te vragen. Dus kijkt hij er naar uit nog eens ziek te zijn en naar haar te moeten gaan..

dinsdag 1 april - moppendag

Jorik heeft zich uitgeleefd met het plakken van uitgeknipte vissen op de rug van mamie en van Julie. En uitgeknipte huizen, en bomen.
Grappen zijn super. Tegenwoordig hebben we ook een spel aan tafel, om de beurt een grap vertellen (en dan vooral héél hard lachen met je eigen mop, dijenkletsen en alles). Het moet wel absoluut op de juiste "level" zijn.
- Wie wil er nog appelmoes drinken?
- Ik heb veel gegeten, mijn voetje zit helemaal vol.
- Dag Jorik de Florik
- Dag mama de wama
- Dag Daan banaan
- Dag papa de baba
- enzovoort

Daan en Jorik geraken maar niet van hun hoest en snot af. "Ziek" kan je ze bezwaarlijk noemen, maar het wil weer maar niet weg gaan, en bij Daan is dat voor het eerst.

Daan heeft gewacht. Nog niet gestapt.

maandag 31 maart - hallo

Jorik heel kort aan de telefoon gehad, hij had het erg druk. Onder andere met het maken van een gigantisch spinneweb met een bol wol, samen met Didier, door het hele huis.
Daan heeft veel meer verteld aan de telefoon, maar daar heb ik niet àlles van begrepen..

zondag 30 maart - ga maar weg

Deze ochtend zijn we naar Rode gereden, Daan en Jorik logeren bij mamie tot dinsdag.
We waren twee minuten binnen. "Ga maar weg mama." zei Jorik.
En Daan kroop natuurlijk onmiddellijk naar de trap, keerder zich nog om en zei "Dada!"

... tot dinsdag...

Komaan Daan !

Daan heeft echt vandaag bijna zijn eerste stappen alleen gezet. Het gaat zooooooo snel de laatste dagen; elke dag staat hij stevoger op zijn benen. Veel kans dus dat het in Rode gebeurt.

We zijn in de improvisio gaan eten deze middag en vanavond en Daan geniet natuurlijk enorm avn de aandacht die hij krijgt.
Jorik heeft honderduit over Malta zitten vertellen tegen Leen Broucke.
Zoals Brazilië een maat is voor "ver", is Malta een maat voor "lang" geworden. In Joriks beleving zijn we daar ontzettend lang geweest. Zijn verjaardag is bijvoorbeeld al erg lang geleden, want "wij zijn zoooooooooooooo lang in malta gebleven." Of we waren al lang niet meer in Bilzen geweest, want "we waren zoooooooooooooo lang naar Malta gegaan."
En dus..:
"Blijf je nog even bij me liggen zonder geluid?" (zonder geluid blijven liggen betekent "na het verhaaltje")
"Ja eventjes.."
"Zo lang als naar Malta gaan?" (grijns..)

Jorik heeft vandaag de beginselen der relativiteit meegekregen. Hij had al VIER snoepen gegeten en vroeg er nog een.
"Je hebt er al vier gehad! Dat is erg veel."
"Neen dat is niet veel, want tien is veel meer dan vier."
"Toch kan vier ook veel zijn. Bijvoorbeeld als er nu vier bedden in je kamer zouden staan! Dan is vier toch veel?"
"Ok dan!"
Amai, soms gaat het héél vlotjes!! Ik laat in het midden of hij het plaatje zag, of gewoon dacht "oh jee nu komt er een verhaal van hier tot in tokio, ik zal maar gauw zeggen dat het goed is."
Hoewel, Jorik houdt van verhalen van hier tot in Tokio en terug. :-)

Kapper spelen: VOOR

NA

Groener gras

We zaten aan tafel. Jorik had weinig honger en was in een zeurbui. Hij wilde melk drinken uit de beker van Daan, want "daar zitten gaatjes in en ik wil àltijd gaatjes!". We kwamen tot het akkoord dat hij er mocht uit drinken als Daan klaar was. Maar Daan, die wilde niet meer uit de beker drinken, die zat hevig te wijzen naar de tafel, meer bepaald naar.. het glas.

De tijd is ook voorbij dat Daan probleemloos de "baby-versie" van het eten eet. "Je denkt toch niet dat ik niet gezien heb dat er op jullie bord méér ligt. Ik wil OOK van die lekkere gebakken worst. Meer nog, eens ik dat geproefd heb wil ik ALLEEN nog worst."
En wat een zalige "tool", dat wijzende vingertje!

Janadepana

Daan is wild van de nieuwe rekjes in de keuken: fijn! Harde draadvormige metaalconstructies, wat leuk om met je vingers over te ratelen. Hij wijst telkens naar de keuken, wil er steeds weer aan. Vandaag deed hij nog een fantastische ontdekking: een groot rekenmachine. Lekker robuust, hij mocht er van ons met zijn vingertjes op tokkelen en gelukkig dat hij was. Wat verbaasd keek hij ons aan: een andere reactie dan bij de laptop?? Maar eens overtuigd van onze goedkeuring leefde hij zich ten volle uit: typen met tien vingertjes, en kraaien en lachen.

Jorik heeft vandaag een brief geschreven naar Jana. Hij heeft me gezegd wat er moest in staan. Ik heb het genoteerd en hij heeft het overgeschreven: "Janadepana, Jorik, Kessel-Lo." Dan is hij het in haar bus gaan steken. Benieuwd of ze zal terugschrijven!

Malta video

Een kleine stap een grote stap..

Daan laat één hand los.
Daan laat twee handen los.
Blijft even staan.
Daan pakt je benen vast en stapt met je mee. Gaat dan naar een lossere greep: vingers in jeansbroek geknepen.
Laat zich lachend meeslepen door Jorik.

Bijna. Bijna.


Jorik is gaan spelen bij Jef en Jan en vond dat erg plezant. Hij mocht een dvd lenen, en dus was het hélemaal af!

Sneeuw en Freeze

"Het sneeuwt!" was de vreugdekreet deze ochtend. Na dit feestelijke weekend werden we veel later dan anders wakker en eigenlijk hadden we niet veel tijd. Maar dit mochten we niet laten schieten en Marc en Jorik zijn een dik half uur van de sneeuw gaan profiteren. De sneeuwman die ze verderop in het veldje hebben gemaakt, hebben ze gewoon mee naar huis gedragen. Vanavond stond hij er nog, lang nadat alle sneeuw gesmolten was.

Jorik heeft voor het eerst een improvoorstelling meegemaakt (Freeze, impro for kids). Dat was helemaal anders voor hem dan de riddershow. Bij de eerste scène vroegen we hoe we Marc zouden verkleden. Een kind riep: "als een dame!". Dat vond de hele zaal wel grappig en dus zochten we pruik en toebehoren uit voor Marc. Maar Jorik begon luid huilend vanop de eerste rij te protesteren: "Neen, papa moet een jongen zijn!" Wel, dàt was een spannend begin! Gelukkig was Birte daar en zij kreeg hem in een mum van tijd gerust gesteld.

Later in de kleedkamer zei Ingrid er iets over en Jorik heel droog: "Ik heb niet gehuild. Je moet toch niet huilen voor een toneel he!"

Maar later in de auto begon hij plots opnieuw te jammeren: "Papa mag geen meisje spelen." (Nu ik het bedenk, straf eigenlijk he, want Jorik mag van zichzelf best wel een prinses zijn en speldjes dragen :-)
En later: "Als ik nog eens naar het toneel ga met jullie mogen alle andere kinderen daar NIET zijn! Alleen Kasper en ik." Tja, hij vond dat maar niets, als die kinderen die mee mochten beslissen wat zijn mama en papa op het podium staan te doen. Ziehier dus wellicht de oorsprong van zijn wie weet zijn latere aversie tegen improvisatietheater..

Daan heeft een keelonsteking, al enkele dagen. Dat houdt hem niet tegen om de hele avond te roepen, te gillen, te krijsen. Gewoon zomaar. Marc wil een zelfhulpgroep oprichten voor ouders van luide kinderen.

En last but not least voor vandaag!!! Er is een nichtje op de wereld gekomen: Laurien. Joepie!! Jorik vindt het leuk dat de baby uit de buik van Mieke is.

Deze kleine Mowgli hier zal plots weer veel groter lijken in de familie Breban.

Vrolijk Pasen

Eindelijk: het thuispaasfeest! Lang naar uitgekeken (op school hebben ze Palmpasen gevierd op 14 maart).
Jorik had voor "de bhrebhannetjes" een paashoed gemaakt waarop hij "vrolijk pasen" had nageschreven en beslist wie waar mocht zitten. Hij had ook al enkele chocolade-paaseieren verstopt voor Lize en Tine, want hij was vandaag kleine paashaas. Eigenlijk wilde hij gisteren àlles mee verstoppen ("Morgen ben ik dat toch vergeten mama!"). Toen ze er waren gingen Tine, Lize en Jorik naar boven en Jan heeft grote paashaas gespeeld en alles verstopt.
Ook in Bilzen waren er eieren. Elk kind kreeg bij het weg gaan een mand. Jorik begon onmiddellijk de inhoud te verstoppen want hij had dat in de loop van de namiddag afgesproken met ma. Maar het was al laat, en dus hebben we ze alsnog thuis verstopt. Samen. Superveel plezier met het verstoppen en dan drie seconden doen alsof we slapen om dan in volle verbazing achter onze zelf verstopte paaseieren aan te gaan. Hilarisch. En ik in mijn overtuiging gesterkt dat zo'n feest niet minder leuk is als je niet in de paashaas gelooft. (En we zagen evengoed soms zijn oren of zijn staart lang het raam passeren.. Maar goed Sint is en blijft een ander paar mouwen.. zo ingeburgerd die hele leugen..)

En Daan! Die heeft vandaag voor 't eerst mijn handen (zelf) even losgelaten bij het stappen. Eerder op de dag had hij al met Marc en later ook met Tine een hele tijd alleen gestaan.
Het is 24 maart. Hij heeft nog net een maand de tijd om te leren hoe hij naar Leentje zal toe lopen in Zaventem.

Jorik voor het slapen gaan:
"Het was een drukke dag. én een leuke dag!"

Het paashol

Deze namiddag was het hier erg druk in ons paashol: eieren tekenen en uitknippen, op eieren tekenen met wasco, ze beschilderen met ingekerfde rodekool-bladen, een groot ei beschilderen in papier-maché, de kleine eitjes die Jorik vorig jaar van ma kreeg verstoppen,... Jorik vond het zalig om van het ene paasholtaakje (het paashol komt uit verhalen uit de klas) naar het andere te gaan.

Daan staat steeds meer op twee benen. Hij heeft vandaag weer heel veel rondgehost en trappen beklommen of ontsnappingspogingen ondernomen uit de living om naar de trap te gaan.

"Zijn hyena's lief?"
"Ik denk niet dat die zo lief zijn mochten ze een mens zien."
"Waarom niet?"
"Misschien lusten ze wel een hapje mensenvlees."
(lacht superhard) "Wj hebben toch geen vlees!!"
"Ja hoor, kijk hier, een hesp. En voel hier: ribbetjes. Wij zijn zeker wel van vlees."
"Hihihi. Pratend vlees."

22 maart - verjaardag Julie

Met een dag vertraging hebben we de verjaardag van Julie gevierd. Goed voor Daan, Danny en Didier, die allemaal niet op en top waren gisteren.
Jorik was zeer begaan met het feest. 's Morgens zat hij na te denken en besefte dat we 1 tekening waren vergeten in te pakken. Vervolgens belde hij naar mamie om te checken of ze wel voor een taart had gezorgd. We gingen eerst nog naar Wilsele om de Mondeo terug te brengen en naar Brussel om een 3D-beeldje in glas te laten maken van Jorik. En hij vond dat allemaal veel te lang duren en zat er erg mee in dat we te laat gingen komen. Hij had ook gevraagd of we na het feest nog wat zouden blijven. Dat vonden we goed, maar we hadden dan wel een ingewikkeld over wanneer het feest gedaan was. Na de taart? Nadat meter weg was? Na de cadeautjes? Na het spelen?
"Na het spelen."
"Ok dan. Wat ga je dan doen als spelen gedaan is en dus het feest gedaan is?"
"Spelen."
"Wat is het verschil tussen spelen op het feest en na het feest?"
"Na het feest ga ik écht spelen."
We hebben in Rode de kwestie voorgelegd en uiteindelijk werd overeengekomen dat het feest om vijf uur zou gedaan zijn. En we zijn dan nog tot bijna zeven uur gebleven.

Daan heeft weer massa's kilometers afgelegd in Rode. En heel veel mama gezegd. En weer zó geweend bij het slapen gaan dat mamie er niet tegenkon (er is iets in het gehuil van Daan waar ze niet tegen kan, ze kan hem absoluut niet laten huilen, in tegenstelling tot ons alledrie en Jorik).
De conclusie was dat het gewoon het volume is :-)

Jorik heeft twee nieuwe handpoppen. Een draak en een dino, die hebben vandaag al heel wat beleefd en duizend angsten uitgestaan voor de T-rex die Jorik er bij verzon.
Dat gaat nog wat worden samen met de koning en ridder Georgke.

Daan heeft ups en downs. We denken dat de twee onderste hoektanden samen aan het doorkomen zijn.

Communicerende vaten deel 2

Op de eerste dag dat Jorik terug naar school ging, belde Katia van de kribbe om te zeggen dat Daan koorts had.

Rekenknobbel en trapbeklimmer

Vandaag een stoefbericht.
Daan was echt in een "ik bepaal zelf waar ik heen ga" dag. Op een bepaald moment heb ik hem helemaal zijn gang laten gaan (natuurlijk veilig achter hem), en hij is helemaal alleen tot boven in hun slaapkamer geklommen. En hij dacht er helemaal zelf aan, toen hij rechtsomkeer maakte (want de kamer was niet zo interessant als de trappen) om zich om te draaien en de benen eerst naar beneden te laten komen.
Mamie stond ook versteld van zijn stoerdoenerij tijdens het spelen op de slaapkamer. (aahhg die glijbaan..)
Dat is al enkele dagen aan de gang, en het maakt hem ook goed moe: hij slaapt ganse nachten door pl´s de nodige dutten.

Jorik en ik zijn aan het rekenen gegaan. Toen ik eens bezig was over een hoeveelheid bananen en wat er al gegeten was had hij me verbaasd met zijn snelle rekenkundige reflex. Dat wilde ik showen aan mamie en we hebben massa's sommetjes verzonnen (om beurt een): "In één kom zitten drie bananen, in een andere kom twee, hoeveel bananen?" Zelfs met aftrekken lukte het :-)

Jorik heeft zich volledig gesmeten op enkele tekeningen voor Julie die morgen verjaart. Wat een geduld en concentratie!

Communicerende vaten

Schoon eigenlijk. Als Jorik zware nachten heeft, slaapt Daan steevast door: vannacht meer dan 12u aan een stuk. Ze zijn zelden samen actief 's nachts.

Jorik is thuis gebleven, de hele dag met mamie. Hij is veel beter en heeft massa's kunstwerken gemaakt.

Computerkids

Jorik had een e-card gekregen van Tine omdat hij ziek is en dat vond hij super. Dus heeft hij er ook een voor haar gemaakt. En dan nog een tijdje met haar gechat, als "nen echte", helemaal zelf. Hij communiceert met winks en emoticons.
Verder heeft Jorik de hele dag door doorheen zijn ziek zijn weer fantastische wijsheden verkocht (en ik moet dringend een klein boekje in mijn broekzak steken, om dat hier ook in deze blog te krijgen.) We zijn naar de videotheek geweest (omdat we zo weinig dvd's hebben hier thuis, LOL!). Hij vond het heel grappig, die twee op elkaar lijkende woorden bibiliotheek en videotheek (bibliotheek kent hij dan weer van een dvd van muis, want de enige keer dat we er heen geweest zijn was hij nog héél klein).

Volgens mij is Daan in zijn vorige leven degene geweest die de computer heeft uitgevonden. Zijn "wild" worden wanneer je voor een keyboard of scherm zit, neemt waanzinnige proporties aan en ik heb me voorgenomen niet meer met Daan op mijn arm nog rap iets te komen afdrukken of mail te checken. Daarstraks was hij woést omdat hij niet langer dan drie seconden (keihard) op mijn toetsenbord mocht meppen. Misschien herkent hij het geluid van in mijn buik bedenk ik nu! Hij heeft nog een kwartier lang zitten huilen en wijzen naar de deur van de bureaukamer.

17 maart - IK WIL ZO GRAAG NOG EEN BEETJE SLAPEN !!!

Deze ochtend moesten we zeer vroeg opstaan en dat was een hartverscheurend tafereel. Een kwartier lang heeft Jorik gesmeekt om nog wat te mogen slapen.. Ocharme!
Met Daan ben ik naar de kribbe gefietst om daar te ontdekken dat die pas om halfacht open gaat en niet om zeven uur. Het was ongeveer kwart na zeven. Gelukkig moesten we niet lang wachten en was Sara er al. Daan vond het geenenkel probleem om achter te blijven, het gebeurt steeds minder vaak dat hij huilt bij het afzetten in de kribbe, en volgens de geschreven en gesproken verhalen van de begeleidsters heeft hij het er erg naar zijn zin.

Daan is een volwaardig frietenetertje geworden. Als we niet opletten wanneer we frietjes halen, zou hij er evenveel eten als Jorik.

In de kast

Nu is het helemaal ECHT. Daan zegt mama. Hij zegt het eigenlijk al weken. Papa ook. Maar gisteren een beetje en vandaag meer, was ik voor het eerst 200% zeker dat hij het heel doelbewust zegt.

Jorik heeft Marc van het begin tot het einde geholpen om de kleerkast in elkaar te steken op onze slaapkamer. Samen met Daan was het grote fun toen wij aan het overleggen waren waar de kast moest komen.

We hebben schilderijtjes gemaakt op echte canvassen vandaag, op van die kleintjes. Jorik doet dat met een pak concentratie, mooi om te zien.

We gingen naar Oud-Heverlee, naar Leen en Wim, die een Janbibejanfeestje hielden. Jorik kwam met mij op mappy kijken hoe we moesten rijden en wilde dan nog zijn eigen kaart maken: langs huizen, onder een brug, langs een spoorweg en aan water. En het klopte helemaal, dat vond hij subliem.

Toen wij uit de auto stapten was het erg hard aan het regenen en Daan vond dat heel leuk.

De foto's van de verjaardagen zijn nog niet op de site geraakt, hier al een voorsmaakje (er kunnen er blijkbaar maar 5 per artikel).

En dit was de dag na de verjaardag van Jorik. In de drukte van het Malta-vertrek moest Jorik zijn plan trekken om zijn bloembollen te gaan planten, en dat deed hij maar al te graag.

Warme en lauwe worstenbroodjes en eieren verstoppen

Als Jorik slaapt, dan slaapt hij door het gestommel van mama en papa heen (als ze komen slapen en hij ligt in hun bed).
Als Jorik slaapt, dan slaapt hij door het gehuil van Daan heen.
Als Jorik slaapt, dan slaapt hij door het naar boven gedragen worden heen.
Als Jorik slaapt, dan slaapt hij door gierende wind en kletterende regen op het dakraam heen.
Als Jorik slaapt...
dan slaapt hij, zo bleek vannacht, door het uit bed vallen heen.. !

's Middags hadden we worstenbroodjes van bij de bakker meegebracht. Jorik wil dat liefst koud.. Of maar héél even in de oven, dat het lauw is. Hij zat de hele tijd te praten over warme en koude en lauwe worstenbroodjes en wat hij lustte en wij. En toen zei hij:
"Ik weet het. Lauwe worstenbroodjes voor kindjes zijn koude worstenbroodjes voor mama's en papa's. En warme worstenbroodjes voor kindjes zijn lauwe worstenbroodjes voor mama's en papa's."

Jorik en Daan hebben de hele namiddag in Wilsele doorgebracht. Nu kon Jorik eindelijk zijn hark gebruiken want daar in de tuin liggen wél bladeren. Daan heeft massa's meters gelopen in de tuin en Jorik heeft ook hele knappe knutselwerken gemaakt.
's Avonds zijn we allemaal in Wilsele blijven eten en alle jongens hebben zich een kriek geamuseerd met enkele ballen. Die vervolgens voor Jorik en Jan nog heel lang dienst hebben gedaan als verstop-eieren. Dat compenseerde dubbel en dik het feit dat de eieren in de klas gisteren niet verstopt waren, zoals Jorik nochtans de hele week gedacht had.

Bij het afscheid heeft Daantje ons nog getrakteerd op een onverwachte stunt. Lize zat op een stoel en ik had Daan vast en boog naar haar toe zodat hij haar een kusje kon geven. Toen deed hij iets wat hij niet meer vaak doet.. teruggeven..
Ohhh jééééééééééééééééééééééééééé!

vrijdag 14 maart

Palmpasenfeest op school. En voor het eerst een feest waar geen van ons beiden kon bij zijn. "Gaan er veel mama's en papa's zijn?"
Maar Jorik vond het een leuk feest en heeft in de namiddag thuis nog veel liedjes zitten zingen.
's Avonds is Lize komen babysitten, van halfvijf tot halfelf - dus een hele lange avond met de twee mannekes alleen doorgebracht. Jorik had gezegd dat hij goed op zijn broer zou passen: je moet met een babysit namelijk altijd uitkijken dat ze niet "op de baby gaat zitten".
Eerder in de namiddag:
"Mama, straks komen de Brebannekes he?"
"Neen, alleen Lize komt. Ze komt babysitten, wij werken vanavond."
Een hele tijd later:
"Mama, er komt vanavond één Brebanneke!"

Mannen met plannen

Toen ik thuis kwam, zaten de drie mannen in onze slaapkamer. Neen, alleen Daan zat: enthousiast te supporteren van uit zijn stoel. Voor Marc en Jorik, die nachtkastjes en andere zaken in elkaar aan het steken waren. "Wij hebben weer goed teamwerk gedaan he?"

Daan wil ALLEEN eten, met zijn lepel. Sinds een week wil hij zo overduidelijk ALLES doen wat Jorik doet. En boos dat hij is, als we het niet zien zitten, dat de spaghetti óveral in het rond vliegt.

Jorik speelt met zijn vishengels: Daan ook. En BOOS dat hij is als dat lang touw vastzit onder hemzelf en hij de stok niet meer omhoog krijgt.

Jorik gaat van de glijbaan, Daan wil dat ook. Het liefst klimt hij er onderaan op en ziet het al helemaal zitten om zo naar boven te schuifelen. (Ik vermoed zeer sterk dat de slaapkamerglijbaan een jaar of twee uit het zicht zal moeten verdwijnen..)

Kast en sluipen

Jorik en Marc hebben samen een Ikea-kast in elkaar gestoken, en daar is Jorik heel erg fier op. Het is een speelkast in trapvorm, dus hij loopt er ook op en af - dat is natuurlijk geweldig.
Daan heeft het sluipen herontdekt. Hij kan het nu wel drie keer zo snel als voor hij kroop!

Ik verveel mij!

Jorik had een zware dag. Hij heeft een hoop uitbarstingen gehad sinds de terugrit van school. Misschien omdat juf Heidi vandaag verteld heeft naar welke juf hij gaat na de vakantie. Misschien is het nu ineens erg concreet allemaal en vraagt hij zich toch af hoe dat gaat zijn?

Tijdens het vieruurtje:
"Ik verveel mij!"
"Hoezo?"
"Ik weet het niet. Wat is dat? Vervelen?"

Daan doet Jorik in àlles na: hij wil altijd dezelfde dingen doen en toen Jorik huilde daarstraks, deed hij alle huilklanken na. Wat natuurlijk grappig was en ons deed lachen waardoor Jorik nog harder moest huilen..

Jorik vindt het toch nog altijd maar niks als Daan drinkt en hij vindt ook dat dat veel te lang duurt. Nu heeft hij het gevonden. Hij komt Daan afleiden met een banaan in zijn handen. Dat is natuurlijk een hele goede truc, want als Daan banaan heeft gezien dan moet Daan nog maar 1 ding: BANAAN !

Jorik en Daan

Een gesprek in de auto.
Daan: "Aaahhh aahh"
Jorik: "Aààààhhhggggggggggggg Aàààààààààààààààhhhhg!!!!!!!!!"
Daan: "Aàààààààààààààààààààààààààààààààààhhhhhhhhhhhhhhhhggggggggggggggggg!!!!!!!"
Jorik: "AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHHHHGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGG!!

Dansen op eurosong

Daan en ik hebben een privéfeest gehouden tijdens de finale van Eurosong. Hij vindt dansen met zijn mama wel erg fijn :-)
Hij heeft in Rode natuurlijk een echte héle nacht geslapen..
Daan heeft nooit veel met zijn vinger dingen aangewezen , en ineens doet hij dat volle bak - heel schattig.

Jorik verzint slaapliedjes:
"Doe je ogen toe,
kom naar de dinowereld
het zijn lieve dino's
kom maar kom maar
hier is geen dief dief
van de bief bief
slaap maar lekker
slaap maar zacht"

8 maart

We hebben onze binnentuin (zo noemt de architect onze oprit, wat toch een mooiere benaming is!) goed opgefrist. Jorik ziet dat natuurlijk helemaal zitten met zijn nieuwe gereedschap dat hij van Jan kreeg. Het tuinafval ging de laadbak in en dat vervoerde hij met de tractor die ze van Didier, mamie en Julie kregen. Jammer genoeg is het nu wel duidelijk dat de kerstboom de overplanting naar buiten niet overleefd heeft.. Hij is helemaal bruin geworden.
Daan heeft d ehele namiddag geslapen. Hij was 's middags wakker gebleven om de dames uit Wilsele te kunnen zien. Daar heeft hij ook van genoten: toen ze de deur uitgingen was hij boos dat ik de deur dicht deed, we moesten nog wuiven. En toen de auto wegreed.. begon hij heel hard te huilen!

's Avonds heb ik Jorik en Daan naar Rode gebracht. Marc en ik waren dus alleen in Kessel-Lo en gingen vertrekken voor een etentje. De jongens zijn er natuurlijk overduidelijk ook al zijn ze er niet. De trui die ik wilde aandoen moest ik weer uit trekken wegens melkkwijlsnotsporen van Daan en mijn schoenen waren keihard aan elkaar vastgeknoopt door touwman Jorik...

Ik moet je spreken

Ik was aan het werken en Jorik was even op de badkamer met Marc.
"Mama! Ik moet je spreken."
Hij komt er aan getrippeld.
"Ik moet je spreken." (met een zeer ernstige blik).
(Op gedempte toon..) "Euh.. Ik moet je spreken."
"Ja, zeg maar.."
(bijna fluisterend) "Ik... ben beneden. Aan het spelen met mamie en Daan.
Dat was het mama. Dag."
En weg was hij.

6 maart

Daan heeft eindelijk zijn verjaardagscadeau gekregen. De paddestoel met rollende bellende ballen! Hij was superblij, wat een geslaagd cadeau voor een 1-jarige. Hij kende het al, omdat hij er bij Lut al enkele keren mee gespeeld had en toen Jorik het deken er af haalde sprong hij bijna uit mijn armen. Als hij de ballen niet door de baan laat rollen, sluipt hij als een para door de living met in elk hand een balletje.

Hij steekt steeds schattiger zijn handen uit om gepakt te worden. En hij zegt hallo, en steeds vaker mama, en hij doet hondengeblaf na en zegt ook "dutje". :-) Ongeveer he.

woensdag 5 maart - Mamie

Vandaag mamie terug gezien: zowel Jorik als Daan waren heel enthousiast en ze maakten bijna ruzie om in haar armen te zitten in de zetel, terwijl we naar de video van Malta keken.
Mamie en Jorik zijn naar de indrukwekkende werken gaan kijken op de site hiernaast.
Daan eet graag.. kappertjes!! Hij zou er van blijven smullen zijn. Maar eigenlijk was Daan ook gewoon in een gigantische vreetbui vanavond.
Hij heeft met Julie getelefoneerd, een gans gesprek, heel grappig!
Weet er iemand wat "simalse" dieren zijn? Er zijn "simalse" katten, maar ook andere dieren. Ik snap totaal niet wat Jorik bedoelt. "SIMALSE!!!"
Iemand?

Vooropvang en Brebannekes

Het was noodgedwongen een zeer vroege ochtend: Daan naar de kribbe gebracht en dan Jorik voor 't eerst naar de opvang. Kinderen van het 6de middelbaar zorgen daarvoor. Han was aan de beurt: leuk, want die kent Jorik van XS! Hij vond het ook plezant in de vooropvang, Han had een vlieger voor hem gemaakt.
Daan had het gisteren wat moeilijker gehad in de kribbe, na zo'n lange week met Jorik en mama en papa, maar vandaag had hij alweer helemaal zijn draai gevonden. Na de kribbe is hij met mij mee gegaan naar de Delhaize, hij zit ondertussen echt wel stevig in de kar en vindt het super om wat sneller te rijden.. (zal nog van de Maltese bussen zijn). Ondertussen was Jorik met marc naar zijn geliefde turnschool.
Daan genoot weer van het meemaken van het kokerellen en het proeven van vanalles, maar dan werd hij erg moe. Hij had zijn slaapmoment net gekozen toen Jan aan de deur stond en ik had er niet aan gedacht dat er al iemand kon toekomen, dus hij stond daar buiten in de kou.
En Daan heeft zich niet meer laten zien, de dag was lang genoeg geweest en hij was defintief aan zijn nacht begonnen.
Dus de Brebannekes hebben hem niet meer gezien, maar Jorik heeft met volle teugen genoten van de exclusieve aandacht. Eerst een zot aperitiefmoment met zijne nonke Jan ("Nonke Jan, die maakt toch altijd grappen!"), het uitgebreid tonen van zijn schatkist en kletsen en dan nog samen naar Minuscule filmpjes kijken, die hij nu éindelijk eens aan de dames kon tonen.
En natuurlijk alles doen om het nakende bedmoment uit te stellen ...

De zee van Malta ruiken en Daan banaan

Juf Heidi vertelde dat Jorik honderduit heeft zitten vertellen over de reis en dat het plezier van hem af straalde. Hij had zijn schatkistje met schelpen meegenomen. Toen het openging rook het naar de zee. Alle kinderen hebben om beurten aan de zee van Malta geroken.

Daan heeft iets met bananen. Hij wordt er helemaal wild van. Als er bananen in de buurt zijn wil hij niets anders en wordt hij boos als er niet snel genoeg banaan komt. Op een keer in het restaurant hebben we hem na tweeënhalve banaan toch wel gestopt..
Er is iets met bananen. Of met geel. Hij begrijpt ondertussen al dat je niet alles in je mond mag of moet steken. Hij doet Jorik na met wasco's, probeert te tekenen op een blad en steekt geen wasco's in de mond. Behalve als hij een gele te pakken kan krijgen, die gaan onmiddellijk richting mond. Deze ochtend stond er een doos nesquick op tafel en bij stukjes brood, hapje yoghurt schudde hij wild "neen" (kent hij ook goed nu). Wijzen en roepen naar de knalgele doos Nesquick !!

Terug naar huis

Ik vond het jammer dat we terug naar huis gingen. Jorik zei dat dat een voorbeeldje was van "pech". Hij had geen "pech", maar "geluk", want hij vond het niet jammer, omdat we vast nog eens zouden terugkomen. Daar kan je toch wat van opsteken!!
Hij heeft ons overhaald om zijn DRIE schat-stokken mee aan de bagage te binden, en ze zijn wonderwel alledrie heelhuids aangekomen. Voor de zak waar ze aan hingen moesten we in de luchthaven bij het vertrek wel gaan wachten aan een aparte post voor speciale bagage.
Marc heeft deze voormiddag ingepakt en ondertussen zijn Jorik en ik nog eens van het zwembad gaan genieten en hebben de dame terplekke overhaald om even in de jacuzzi te mogen gaan zitten.
Bij elke boot die we tijdens de rit naar het vliegveld nog zagen begon Jorik een Sinterklaaslied te zingen. Het is nu maart en nog steeds zingt hij minstens enkele keren per week Sinterklaasliedjes of vraagt of zegt hij dingen over Sinterklaas.
Daan vond de koude aardappelsalade op het vliegtuig superlekker alsook de milkshake van Jorik die we bij aankomst kochten. Bijna onmogelijk om iets door dat rietje te krijgen, zo'n dikke milkshake was het; maar voor Daan geen probleem. Ann en Jan zijn ons komen halen, en Daan lag algauw in de auto in dromenland. Jorik heeft al heel wat tegen Ann verteld onderweg en thuis aangekomen was hij reuzeblij dat hij nog terug eventjes naar een van zijn DVD's kon kijken :-)

Toen we eens vistapa's hadden besteld had Jorik kleine gebakken visjes ontdekt en er heel veel opgesmuld. Nu gaat hij een grap vertellen aan juf Heidi. Die grap hebben we talloze keren moeten inoefenen (Jorik vindt het geweldig om toneel te spelen over de klas: ik ben dan de juf, en hij zichzelf of een van de andere kinderen. Ofwel is hij de juf en ik Jorik). Het grapje gaat als volgt:
- En hoe was het in Malta?
- Goed, ik heb een school opgegeten.
- Wat ?? Een school ??
- ... (knikken)... Een school VISSEN !!
- hahahaha

Nu hopen dat juf Heidi er heel hard mee lacht, want zo was het telkens in de "sketch".