Jorik en ik keken weer naar Miniscule-filmpjes (http://www.minuscule.tv/). Een lieveheersbeestje vond dé verleidingstechniek voor een lievevrouwbeestje. Daarna trokken ze samen weg. Er is een gelijkaardig filmpje naar aanleiding waarvan het thema "liefjes" uitgebreid aan bod gekomen was, dus Jorik wist er alles van..
"Kijk mama, nu zijn het liefjes!
Jullie zijn ook liefjes he."
Ik knik.
"Maar jullie zijn met 3 liefjes."
Ik kijk vragend.
"Jij, papa en Daan."
Mijn hart breekt.
"Maar Jorik.. euh.. en jij dan??"
"Er ligt toch niemand bij mij in mijn bedje."
Gelukkig is het vandaag donderdag en dus een bij-mama-en-papa-slaapnacht.
donderdag 31 januari 2008
woensdag 30 januari 2008
dinsdag 29 januari 2008
Trampoline
Jorik heeft in de turnles op supergrote trampolines gesprongen, zoals die in de voorstelling van cirqu'lation locale ("daar waar de muziek niet te luid was voor Daan, en ook niet voor mij!). Het was wederom een groot succes. Marc was er voor 't eerst bij en toen Jorik omgekleed was zei hij, ok, nu moet ik naar de zaal, daag!
Daan heeft zijn eigen turnles gehouden, door een stoel voort te schuiven en er zelf achter te stappen. Hij heeft dat al enkele keren gedaan de laatste dagen: aan een rollend of schuivend ding voortgestapt en hij kraait dan werkelijk van plezier!
Daan heeft zijn eigen turnles gehouden, door een stoel voort te schuiven en er zelf achter te stappen. Hij heeft dat al enkele keren gedaan de laatste dagen: aan een rollend of schuivend ding voortgestapt en hij kraait dan werkelijk van plezier!
Nog nog
Ik had Jorik verrast met een donut-dessertje toen ik hem van school ging halen deze middag. We zaten in de auto te eten: hij van zijn donut, ik van een broodje. Toen het bijna op was:
"Ik wou dat jij twee dingen kocht in de winkel."
"Heb je nog honger, hier zijn rijstkoeken."
"Neen, van de winkel. Ik wou dat jij twee dingen kocht en niet 1 ding."
"Zeg! .. En als ik twee dingen koop, ga je dan zeggen dat ik drie dingen moet kopen?"
"Neen!"
"Dan moet dat ook niet als ik 1 ding koop."
Wat later:
"Mama, ik ga toch zeggen dat je drie dingen moet kopen als je twee dingen koopt."
Daan heeft een heel leger tanden klaar staan!
"Ik wou dat jij twee dingen kocht in de winkel."
"Heb je nog honger, hier zijn rijstkoeken."
"Neen, van de winkel. Ik wou dat jij twee dingen kocht en niet 1 ding."
"Zeg! .. En als ik twee dingen koop, ga je dan zeggen dat ik drie dingen moet kopen?"
"Neen!"
"Dan moet dat ook niet als ik 1 ding koop."
Wat later:
"Mama, ik ga toch zeggen dat je drie dingen moet kopen als je twee dingen koopt."
Daan heeft een heel leger tanden klaar staan!
maandag 28 januari 2008
Janbibejan
Jorik vond dat we het huis moesten versieren als er mensen kwamen, dus hebben we een lange slinger gemaakt.
Hij was erg verrast toen Lize uit zijn klas an de deur stond. Hij wist dat ze kwam, maar het leek alsof hij toen pas echt goed besefte wat we bedoelden: "De mama en papa van Lize van jouw klas komen ook naar het speelgoedfeest, en Lize dus ook." Er was nog een groter meisje bij Hanna. De drie zijn samen met Marc en Steven in de zaal en buiten gaan spelen, en daarna op de kamer van Jorik. Hij heeft een heel fijne dag gehad.
Daan, die heeft het grootste deel van de speelgoedpresentatie aan zich voorbij laten gaan en een uitgebreide namiddagdut gedaan. Nochtans waren zijn bollebuikvriendjes in volle actie: Wolf, Lotte en Oskar.
Jorik wilde me vanavond iets uitleggen over iets wat in een tekenfilmpje gebeurt...
"De mieren brengen het dan naar dat groot ding!"
"Welk groot ding?"
"Dat in de badkamer is!"
"?"
"Zo dat heel groot! Dat op een zwembad lijkt! In de badkamer!"
"Het bad??"
" Ja, het bad!"
Later op de avond, in bed, had Jorik moeilijke vragen.
Hij vindt het niet eerlijk dat mama's en papa's bij elkaar mogen slapen en dat kindjes zo ver uit elkaar moeten slapen.
Twee avonden per week slapen we samen hebben we nu afgesproken, en er blijft altijd iemand van ons een tijdje bij hem liggen. Als dat niet lang genoeg is (altijd dus) haalt hij alles uit de kast om het te rekken. Hij begint dan bijvoorbeeld te kreunen: "Blijf bij mij! Zie je niet, mijn verdriet!" Dat is nooit meer uit zijn hoofd gegaan sinds Frankrijk!
Hij was erg verrast toen Lize uit zijn klas an de deur stond. Hij wist dat ze kwam, maar het leek alsof hij toen pas echt goed besefte wat we bedoelden: "De mama en papa van Lize van jouw klas komen ook naar het speelgoedfeest, en Lize dus ook." Er was nog een groter meisje bij Hanna. De drie zijn samen met Marc en Steven in de zaal en buiten gaan spelen, en daarna op de kamer van Jorik. Hij heeft een heel fijne dag gehad.
Daan, die heeft het grootste deel van de speelgoedpresentatie aan zich voorbij laten gaan en een uitgebreide namiddagdut gedaan. Nochtans waren zijn bollebuikvriendjes in volle actie: Wolf, Lotte en Oskar.
Jorik wilde me vanavond iets uitleggen over iets wat in een tekenfilmpje gebeurt...
"De mieren brengen het dan naar dat groot ding!"
"Welk groot ding?"
"Dat in de badkamer is!"
"?"
"Zo dat heel groot! Dat op een zwembad lijkt! In de badkamer!"
"Het bad??"
" Ja, het bad!"
Later op de avond, in bed, had Jorik moeilijke vragen.
Hij vindt het niet eerlijk dat mama's en papa's bij elkaar mogen slapen en dat kindjes zo ver uit elkaar moeten slapen.
Twee avonden per week slapen we samen hebben we nu afgesproken, en er blijft altijd iemand van ons een tijdje bij hem liggen. Als dat niet lang genoeg is (altijd dus) haalt hij alles uit de kast om het te rekken. Hij begint dan bijvoorbeeld te kreunen: "Blijf bij mij! Zie je niet, mijn verdriet!" Dat is nooit meer uit zijn hoofd gegaan sinds Frankrijk!
zaterdag 26 januari 2008
Kleine broer en slecht gezind
Een kleine broer is niet leuk:
- daarom sla ik wel eens op zijn hoofd als ik denk dat mama in de keuken is
- daarom zeg ik af en toe "Maar ik wou helemaal geen baby!"
- omdat hij mag drinken bij mama terwijl ik haar nog voor een knuffel bij mij in bed wil en dat duurt zo lang!
- hij net ligt te slapen als ik iets uit de kamer nodig heb
Een kleine broer is wel leuk:
- omdat hij me grappig vindt
- daarom maak ik een cadeau voor hem, een mooi bord vol fruit, dat pakken we in en leggen we in de frigo
- omdat hij van mij trukjes kan leren
"Mama, wat is een snavel?"
"Een bek van een vogel."
"Ik wéét wat een snavel is. En snavel is een neus die kan praten."
Vandaag zijn we lucht gaan kopen. Voor het brandertje voor de crème brulée. Dat is wel gek, iets kopen wat je niet kan zien, in een flesje.
Daan heeft afgelopen nacht amper geslapen. Tandje 6 staat te pronken, dat heeft er misschien iets mee te maken. Vandaag overdag heeft hij de hele tijd geslapen. Daardoor geraakten Jorik en ik maar niet weg en hebben we bijna de hele namiddag in de keuken doorgebracht. Jorik heeft overal waar hij kon mee geholpen en vroeg telkens naar nieuwe taakjes.
Maar hij had ook veel pech vandaag en het leek wel of de hele wereld tegen hem was. Telkens iets niet lukte of hij zich pijn deed (roepend..):
" Die deur mag hier niets staan!!"
" Die winkel mag niet een gladde vloer hebben!"
" Die tas mag hier niet staan!"
" Die mensen mogen hier niet zijn! Niemand laat mij door!"
Bijna 4 zijn is niet altijd makkelijk!!
Deze ochtend heeft hij letterlijk in alle toonaarden geoefende tot hij eens iets op niet-zeurende toon gezegd kreeg. Op een bepaal dmoment zelfs wanhopig: "Maar ik weet helemaal niet meer hoe ik normaal moet praten!" Gelukkig kwam er na een tijdje zijn vrolijke Jorik stem weer door, en toen keek hij zelf verrast op. Oef, want wat een ochtendhumeur!
Nog uit de turnles van dinsdag. De juf passeerde langs de kleedkamer en zei: "Dag Johit!" Ik had moeite om niet in een deuk te liggen. Dus voorzichtig: "het is Jorik." Zij: "Ja dat zei ik.. maar hij zei neen, het is Jo-hit.. Ik vond het al gek.."
- daarom sla ik wel eens op zijn hoofd als ik denk dat mama in de keuken is
- daarom zeg ik af en toe "Maar ik wou helemaal geen baby!"
- omdat hij mag drinken bij mama terwijl ik haar nog voor een knuffel bij mij in bed wil en dat duurt zo lang!
- hij net ligt te slapen als ik iets uit de kamer nodig heb
Een kleine broer is wel leuk:
- omdat hij me grappig vindt
- daarom maak ik een cadeau voor hem, een mooi bord vol fruit, dat pakken we in en leggen we in de frigo
- omdat hij van mij trukjes kan leren
"Mama, wat is een snavel?"
"Een bek van een vogel."
"Ik wéét wat een snavel is. En snavel is een neus die kan praten."
Vandaag zijn we lucht gaan kopen. Voor het brandertje voor de crème brulée. Dat is wel gek, iets kopen wat je niet kan zien, in een flesje.
Daan heeft afgelopen nacht amper geslapen. Tandje 6 staat te pronken, dat heeft er misschien iets mee te maken. Vandaag overdag heeft hij de hele tijd geslapen. Daardoor geraakten Jorik en ik maar niet weg en hebben we bijna de hele namiddag in de keuken doorgebracht. Jorik heeft overal waar hij kon mee geholpen en vroeg telkens naar nieuwe taakjes.
Maar hij had ook veel pech vandaag en het leek wel of de hele wereld tegen hem was. Telkens iets niet lukte of hij zich pijn deed (roepend..):
" Die deur mag hier niets staan!!"
" Die winkel mag niet een gladde vloer hebben!"
" Die tas mag hier niet staan!"
" Die mensen mogen hier niet zijn! Niemand laat mij door!"
Bijna 4 zijn is niet altijd makkelijk!!
Deze ochtend heeft hij letterlijk in alle toonaarden geoefende tot hij eens iets op niet-zeurende toon gezegd kreeg. Op een bepaal dmoment zelfs wanhopig: "Maar ik weet helemaal niet meer hoe ik normaal moet praten!" Gelukkig kwam er na een tijdje zijn vrolijke Jorik stem weer door, en toen keek hij zelf verrast op. Oef, want wat een ochtendhumeur!
Nog uit de turnles van dinsdag. De juf passeerde langs de kleedkamer en zei: "Dag Johit!" Ik had moeite om niet in een deuk te liggen. Dus voorzichtig: "het is Jorik." Zij: "Ja dat zei ik.. maar hij zei neen, het is Jo-hit.. Ik vond het al gek.."
vrijdag 25 januari 2008
Zonder handen!
Daan experimenteert volop met het loslaten van zijn handen als hij ergens recht staat. Hij gooit ze dan hoog in de lucht en roept: "Dadaaaaaaaaaa!"
Jorik en mamie hebben Daan meegenomen naar Tom. Dat is een dierenwinkel naast de Delhaize waar ze vaak eens gaan kijken naar de dieren. Daan had dat nog nooit gezien en Jorik vond dat een goed idee.
Jorik hoest alweer sinds twee nachten geleden.. aiaiaiai...
En Daan ook. En Marc ook. En ik heb geen stem.
We zijn een familie "oesters".
Jorik en mamie hebben Daan meegenomen naar Tom. Dat is een dierenwinkel naast de Delhaize waar ze vaak eens gaan kijken naar de dieren. Daan had dat nog nooit gezien en Jorik vond dat een goed idee.
Jorik hoest alweer sinds twee nachten geleden.. aiaiaiai...
En Daan ook. En Marc ook. En ik heb geen stem.
We zijn een familie "oesters".
Klussenman en tuttendief
Jorik wilde zijn laatst gevonden stok graag schilderen. Terwijl de ene kant lag te drogen gaf ik hem een mandarijnenkistje om langs de binnenkant te beschilderen. Hij hield dat goed vol en werkte er zorgvuldig aan. Ik wilde er het beeldje in zetten dat kapot gegaan was en we net geplakt hadden. Toen zagen we nog twee kistjes liggen en ik vroeg of hij die ook wilde schilderen. Hij zei: "Ik zal anders de werker zijn. Ik zal alles maken in ons huis."
Jammer genoeg was het hout van die andere kistjes niet echt goed te schilderen, maar algauw was het eerste droog genoeg om op te hangen. Jorik hield de kist vast en ik trachtte ze in de muur te nagelen maar tevergeefs. Harde muren. Of met de woorden van Jorik: "Wij hebben tovermuren!"
Daan heeft zich in de kribbe bezig gehouden met het afpakken van tutten van alle andere kindjes.
Vanavond moesten ze naar Rode wegens een hoge kans op treinstaking morgen. Hoewel Jorik al een hele tijd zegt dat hij nog eens in Rode wil logeren, had hij er plots geen zin in, en het was hier een groot drama bij het vertrek. En daar aangekomen was het Daan die zijn keel openzette: sinds de laatste keer en ook door de kribbe natuurlijk begrijpt hij echt wel het concept mama-en-papa-zijn-langer-dan-effekes-weg; ziet hij dat nu aankomen. Ik denk wel dat mamie een rustige nacht zal hebben: Daan slaapt héél goed de laatste tijd. Eens een keertje een hele nacht en anders maar 1 keer even wakker.
Jammer genoeg was het hout van die andere kistjes niet echt goed te schilderen, maar algauw was het eerste droog genoeg om op te hangen. Jorik hield de kist vast en ik trachtte ze in de muur te nagelen maar tevergeefs. Harde muren. Of met de woorden van Jorik: "Wij hebben tovermuren!"
Daan heeft zich in de kribbe bezig gehouden met het afpakken van tutten van alle andere kindjes.
Vanavond moesten ze naar Rode wegens een hoge kans op treinstaking morgen. Hoewel Jorik al een hele tijd zegt dat hij nog eens in Rode wil logeren, had hij er plots geen zin in, en het was hier een groot drama bij het vertrek. En daar aangekomen was het Daan die zijn keel openzette: sinds de laatste keer en ook door de kribbe natuurlijk begrijpt hij echt wel het concept mama-en-papa-zijn-langer-dan-effekes-weg; ziet hij dat nu aankomen. Ik denk wel dat mamie een rustige nacht zal hebben: Daan slaapt héél goed de laatste tijd. Eens een keertje een hele nacht en anders maar 1 keer even wakker.
woensdag 23 januari 2008
Daan, door Jorik
Jorik heeft een hele wakkere nacht gehad. Hij lag over vanalles na te denken. Hij kon onder andere niet wachten tot we nog eens pudding gingen maken, zodat we het suikerbrandertje eens konden uitproberen voor crème brulée.
Hij heeft vandaag dan ook pudding gemaakt met mamie, maar jammer genoeg hebben we nog niet kunnen "branden", want bij het toestel is geen gas geleverd.
Sinds enkele dagen kijkt Jorik geen tv meer 's avonds nà het avondeten. We dachten dat dat zou helpen om beter in te slapen, en dat lijkt toch zo te zijn. Toen we hem dat uitlegden zei hij (ons heel serieus aankijkend met een jullie-snappen-er-niks-van-blik: "Dat is alléén omdat we veel te ver uit elkaar liggen." Het vele bij mama en papa slapen van aan zee en tijdens ziek zijn maakt het wel erg moeilijk momenteel dat slapen in eigen bed.
We hebben afgsproken dat hij voorlopig maandag en donderdag bij ons kan slapen, 2 keertjes per week.
Daan is wakker geworden met zijn hele gezicht volgeplakt met snottebel en met een pamper die zijn werk niet goed gedaan had... Maar hij heeft genoten van zijn uitgebreid ochtendbad.
Met mamie en Jorik had Daan vandaag een klop-zachtjes-op-mijn-hoofd spelletje. Ze klopten zachtejes met een kussen op zijn hoofd en dat vond hij hilarisch. Hij keek hen dan aan en klopte zelf met zijn handje op zijn hoofd om te laten zien dat hij meer wou.
dinsdag 22 januari 2008
Turnschool
Jorik kon terug naar de turnschool gaan! Wat een succes. Hij heeft niet eens meer de moeite gedaan om mij te zoeken achter het raam. Ik zat er met Daan die enthousiast zijn broer bewonderde.
Ze deden weer eerst een tikspel en nadien een hindernissenparcours, dat ze dan de hele tijd afleggen. Het was weer een lang gevarieerd en uitdagend parcours. En helemaal anders dan de vorige keer. En Jorik mocht het parcours voordoen! Zo fier dat hij was. (of was dat vooral ikke.. ?) Die turnschool heeft zijn hart wel gestolen, hij had zelfs voor elke juf nog een origamibloem gemaakt voor het vertrek.
Ze deden weer eerst een tikspel en nadien een hindernissenparcours, dat ze dan de hele tijd afleggen. Het was weer een lang gevarieerd en uitdagend parcours. En helemaal anders dan de vorige keer. En Jorik mocht het parcours voordoen! Zo fier dat hij was. (of was dat vooral ikke.. ?) Die turnschool heeft zijn hart wel gestolen, hij had zelfs voor elke juf nog een origamibloem gemaakt voor het vertrek.
maandag 21 januari 2008
Cadeautje en ziekenhuis
Daan heeft bij wijze van verjaardagscadeau geslapen van tien tot acht. (nu nog terug leren inslapen zonder te wachten op het komende wakkermoment). Sowieso werd hij al een hele tijd weer maar 1 keer per nacht wakker.
Jorik heeft vandaag een hele wachtroute door het ziekenhuis gedaan: de receptie, de dokter, de radiologie en dan terug de dokter, maar in een ander lokaal, en om af te sluiten een wafel in de cafetaria (die hij niet lekker vond). Hij snapte niet goed dat hij weer naar een dokter moest omdat hij toch al genezen was, maar vond het wel ok dat het was om eens te zien of het lijkt alsof hij snel nog eens ziek zou worden. Het binnenplein van het Heilig Hart is.. lelijk zou ik zeggen. Een mikmak van gebouwen en containers bij elkaar. Jorik: "Kijk eens mama!! Wat hebben ze het hier mooooooooi gemaakt." terwijl hij breed in het rond keek en wees.
Ofwel verschillen onze smaken.
Ofwel moesten we eerder naar de oogarts.
Ofwel was het om zichzelf gerust te stellen dat het een fijne plek zou zijn.
Alles is goed in orde met de longen. De foto was grappig.
Jorik heeft vandaag een hele wachtroute door het ziekenhuis gedaan: de receptie, de dokter, de radiologie en dan terug de dokter, maar in een ander lokaal, en om af te sluiten een wafel in de cafetaria (die hij niet lekker vond). Hij snapte niet goed dat hij weer naar een dokter moest omdat hij toch al genezen was, maar vond het wel ok dat het was om eens te zien of het lijkt alsof hij snel nog eens ziek zou worden. Het binnenplein van het Heilig Hart is.. lelijk zou ik zeggen. Een mikmak van gebouwen en containers bij elkaar. Jorik: "Kijk eens mama!! Wat hebben ze het hier mooooooooi gemaakt." terwijl hij breed in het rond keek en wees.
Ofwel verschillen onze smaken.
Ofwel moesten we eerder naar de oogarts.
Ofwel was het om zichzelf gerust te stellen dat het een fijne plek zou zijn.
Alles is goed in orde met de longen. De foto was grappig.
20 januari
We hebben ter ere van mijn verjaardag onze brunch naar de Vera Cruz verplaatst. Jorik vindt de vissen die je door de glazen tegels kan zien, zoals alle kinderen denk ik, geweldig. Hij had een kroon voor mij gemaakt (daar was hij al weken geleden aan begonnen!) en had zelf ook een feestelijke kroon opgezet. Daan heeft genoten van afwisselend op de schoot zitten en heeft Tine, Lize, Ann en Jan allemaal een kus cadeau gedaan. Het zijn nog kleine stille kusjes: zijn grote klinkende zoenen bewaart hij voor zijn meter :-)
Daan heeft voor het eerst duidelijk verontwaardigd gekeken en dat was.. duidelijk. Jorik kreeg een lekker koekjesachtig ding uit mijn bord, en terwijl ik het nam en doorgaf zat Daan er verlekkerd naar te kijken. Voor hem koos ik een tomaat uit, maar hij deinsde achteruit en keek zwaar verontwaardigd naar het hebbeding in de handen van Jorik. We stonden allemaal versteld van zijn mimiek.
Jorik was bezorgd over de Mexicaan die op het logo van het restaurant met zijn rug tegen een cactus aan zit.
Daan heeft voor het eerst duidelijk verontwaardigd gekeken en dat was.. duidelijk. Jorik kreeg een lekker koekjesachtig ding uit mijn bord, en terwijl ik het nam en doorgaf zat Daan er verlekkerd naar te kijken. Voor hem koos ik een tomaat uit, maar hij deinsde achteruit en keek zwaar verontwaardigd naar het hebbeding in de handen van Jorik. We stonden allemaal versteld van zijn mimiek.
Jorik was bezorgd over de Mexicaan die op het logo van het restaurant met zijn rug tegen een cactus aan zit.
zaterdag 19 januari 2008
Pelle en massage
Jorik had een geweldige namiddag/avond met Pelle (wij ook). Hij heeft zijn eerste echte optreden gegeven samen met Pelle en een buurmeisje. Pelle was de diabolo-artiest en Jorik flankeerde hem met een lichtgevend speelgoed waar hij onophoudelijk mee zwaaide. Het buurmeisje zette hem op een bepaald moment letterlijk op zijn plaats - kwestie van geen diabolo op zijn hoofd te krijgen - waarop hij verontwaardigd van de scène verdween, maar even later was hij terug.
Leen D was er ook, ze trakteerde Daan op een massage met een vibrerend massagetoestelleke waar Pelle en Jorik mee gespeeld hadden, en Daan genoot daar zichtbaar van. Grappig.
Ilse had Daan al even niet meer gezien, ze herkende in Daan trekjes van Leen B !
Ilse had toevallig een wortelbrood gemaakt en Jorik wilde maar al te graag eens proeven: hij kreeg een snee mee voor in de auto, wat hij helemaal opgepeuzeld heeft. De uit-de-tuin groenten waren ook aan tafel duidelijk bevallen!
Leen D was er ook, ze trakteerde Daan op een massage met een vibrerend massagetoestelleke waar Pelle en Jorik mee gespeeld hadden, en Daan genoot daar zichtbaar van. Grappig.
Ilse had Daan al even niet meer gezien, ze herkende in Daan trekjes van Leen B !
Ilse had toevallig een wortelbrood gemaakt en Jorik wilde maar al te graag eens proeven: hij kreeg een snee mee voor in de auto, wat hij helemaal opgepeuzeld heeft. De uit-de-tuin groenten waren ook aan tafel duidelijk bevallen!
vrijdag 18 januari 2008
Dag zeggen en kusjes
Marc gaf een TeamPro sessie aan excollega's die nadien nog wat bleven drinken in de zaal. We gingen even dag zeggen. Jorik ging voor de groep wildvreemden staan en vertelde kort over de slang die hij vast had, over het bad wat hij genomen had en zijn vel dat verrimpeld was door het water. Hij toonde wat "vel" was en legde hen uit dat hij nu nog naar een filmpje moest gaan kijken. Een minuut later keerden we terug naar binnen. "Dat was leuk!" schaterde hij terwijl hij de keuken binnenstapte. "Het was heel leuk in de zaal."
Ik denk dat hij bedoelde dat hij bang was geweest dat het "dag gaan zeggen" zou hebben kunnen inhouden dat er heel wat van zijn tekenfilmpje-voor-slapen-gaan-tijd zou afgaan. En dat dat mooi niet gebeurd was.
Daan geeft kusjes. Veel kusjes. Meer hapjes en blaasjes, maar de intentie is er.. :-)
Ik denk dat hij bedoelde dat hij bang was geweest dat het "dag gaan zeggen" zou hebben kunnen inhouden dat er heel wat van zijn tekenfilmpje-voor-slapen-gaan-tijd zou afgaan. En dat dat mooi niet gebeurd was.
Daan geeft kusjes. Veel kusjes. Meer hapjes en blaasjes, maar de intentie is er.. :-)
17 januari - Wanneer gaan jullie weg?
We hadden Jorik en Daan naar mamie gebracht en wij moesten naar Gent. Jorik vroeg maar de hele tijd wanneer we eindelijk gingen vertrekken (hij wildewe llicht iets vragen waarvan hij ddacht dat het makkelijker zou worden zonder ons..). Daan deed er een schep bovenop door de hele tijd vanuit zijn park DADA naar ons te wuiven vanuit zijn park. Zelfs toen we onze jas aanhadden. Maar toen we richting deur vertrokken besefte hij plots dat het menens was. Wat een kunst, zo'n gelaatje dat in een fractie van een seconde zo van uitdrukking verandert..
Toen we terugkwamen was er een vroege verjaardagsverrassing. Taart en cadeautjes! Jorik had heel veel geduld moeten uitoefenen want we hadden op ons laten wachten. Ik kreeg een brandertje voor crème brulée en Jorik vond dat toestel bijzonder interessant. Ik vertelde hem wat het was, maar zei dat het niet voor kindjes was om te gebruiken.
"Maar mama. We doen het zoals met de notenkraker: jij houdt de noot vast en ik kraak. Dan mag ik ook iets doen." Hij keek me ernstig aan. "Teamwerk."
Toen we terugkwamen was er een vroege verjaardagsverrassing. Taart en cadeautjes! Jorik had heel veel geduld moeten uitoefenen want we hadden op ons laten wachten. Ik kreeg een brandertje voor crème brulée en Jorik vond dat toestel bijzonder interessant. Ik vertelde hem wat het was, maar zei dat het niet voor kindjes was om te gebruiken.
"Maar mama. We doen het zoals met de notenkraker: jij houdt de noot vast en ik kraak. Dan mag ik ook iets doen." Hij keek me ernstig aan. "Teamwerk."
woensdag 16 januari 2008
Terug naar school
Het was een héél ontroerend moment toen Jorik in de klas kwam. Zoveel oh's en ah's en "Jorik is er!!" Hij stond er echt van te kijken en te glunderen, dat was heel erg schattig.
Voor de rest heeft hij het hele eerste deel van de ochtend zijn gangbare ik-wil-niet-naar-school-ochtendhumeur gehad. In de loop van het ontbijt wordt hij dan telkens met een klik wakker en dan is hij weer goedgezind.
- Is de khbbgnhoghoouht van de gorhhoout. He? Mama, he?
- WABLIEFT?
- WAT?
- Ik heb je niet verstaan.
- Waarom niet?
- Je moet luider praten in de auto.
- WAT?
- JE MOET LUIDER PRATEN IN DE AUTO!
- IK ZEG: Is de khbbgnhoghoouht van de gorhhoout.
- enz.
Ik heb Daan geleerd dat hij éérst met zijn voeten uit de zetel moet komen, in plaats van met zijn handen en hoofd. Dat verstaat hij, hij merkt dat hij zo wél zelf op de grond geraakt. Maar als hij in de zetel ligt in de verkeerde richting, dus met zijn gezicht naar de grond, dan wordt hij boos, want hij begrijpt niet dat en hoe hij zich moet omdraaien: hij zit dan te duwen met zijn voeten tegen de rugwand van de zetel en lijkt te willen dat hij er ook langs die kant af kan.
Voor de rest heeft hij het hele eerste deel van de ochtend zijn gangbare ik-wil-niet-naar-school-ochtendhumeur gehad. In de loop van het ontbijt wordt hij dan telkens met een klik wakker en dan is hij weer goedgezind.
- Is de khbbgnhoghoouht van de gorhhoout. He? Mama, he?
- WABLIEFT?
- WAT?
- Ik heb je niet verstaan.
- Waarom niet?
- Je moet luider praten in de auto.
- WAT?
- JE MOET LUIDER PRATEN IN DE AUTO!
- IK ZEG: Is de khbbgnhoghoouht van de gorhhoout.
- enz.
Ik heb Daan geleerd dat hij éérst met zijn voeten uit de zetel moet komen, in plaats van met zijn handen en hoofd. Dat verstaat hij, hij merkt dat hij zo wél zelf op de grond geraakt. Maar als hij in de zetel ligt in de verkeerde richting, dus met zijn gezicht naar de grond, dan wordt hij boos, want hij begrijpt niet dat en hoe hij zich moet omdraaien: hij zit dan te duwen met zijn voeten tegen de rugwand van de zetel en lijkt te willen dat hij er ook langs die kant af kan.
dinsdag 15 januari 2008
Origami
Jorik en Daan eisten op een bepaald moment op allerlei VERSCHILLENDE manieren mijn aandacht op deze ochtend, na een vrij slapeloze nacht.
"Jorik, ik ga nu naar de wc, en daarna ga ik RUSTIG een tasje koffie drinken."
(zoder me aan te kijken) "Ik denk niet dat dat gaat lukken."
Jorik is helemaal into origami. Knap wat hij al kan!! We hadden op internet voorbeelden gezocht van eenvoudige figuren (http://www.origami-club.com/en/), naar de animaties gekeken en enkele voorbeelden afgeprint. Wat later was hij op zoek naar die papieren en riep: "Mama, waar zijn mijn internetjes??"
Bij de dokter, Jorik zit op de onderzoekstafel.
Zij: "Jij bent echt al groot geworden."
Hij kijkt naar zijn uitgestrekte benen, wijst er naar en zegt: "Ja, en ik ben ook al heel ver geworden."
"Jorik, ik ga nu naar de wc, en daarna ga ik RUSTIG een tasje koffie drinken."
(zoder me aan te kijken) "Ik denk niet dat dat gaat lukken."
Jorik is helemaal into origami. Knap wat hij al kan!! We hadden op internet voorbeelden gezocht van eenvoudige figuren (http://www.origami-club.com/en/), naar de animaties gekeken en enkele voorbeelden afgeprint. Wat later was hij op zoek naar die papieren en riep: "Mama, waar zijn mijn internetjes??"
Bij de dokter, Jorik zit op de onderzoekstafel.
Zij: "Jij bent echt al groot geworden."
Hij kijkt naar zijn uitgestrekte benen, wijst er naar en zegt: "Ja, en ik ben ook al heel ver geworden."
maandag 14 januari 2008
Uit het dagboek van de kribbe
Alles prima!
Eventjes verdriet toen papa wegging, maar Daan was al snel met de ballen aan het spelen. Even geprobeerd in bed te leggen, geen goed idee. Daan speelt flink. Grote kakabroek!
Eet z'n patatjes om 12u00: 3/4 op. Daan kruipt vrolijk rond en gaat overal de speelgoedjes, boekjes, balletjes,... van zijn vriendjes afpakken. De kindjes laten hem zijn gang gaan. Kort middagdutje van 13u15-14u00
FP om 15u45: alles op.
Daan voelt zich hier goed en moet alles ontdekken.
Dag kapoentje!
Eventjes verdriet toen papa wegging, maar Daan was al snel met de ballen aan het spelen. Even geprobeerd in bed te leggen, geen goed idee. Daan speelt flink. Grote kakabroek!
Eet z'n patatjes om 12u00: 3/4 op. Daan kruipt vrolijk rond en gaat overal de speelgoedjes, boekjes, balletjes,... van zijn vriendjes afpakken. De kindjes laten hem zijn gang gaan. Kort middagdutje van 13u15-14u00
FP om 15u45: alles op.
Daan voelt zich hier goed en moet alles ontdekken.
Dag kapoentje!
zondag 13 januari 2008
Diego en Daan baadt
Jorik zag daarstraks de foto hieronder en zei lachend: "Jaaaaa! Twee echte ridders! Mijn broer en ik." zo schattig.
Vandaag hadden we een dierenreddermissie net zoals Diego. We moesten de poezen van Ingrid gaan gezelschap houden want ze waren wat eenzaam. En ze natuurlijk ook eten geven en vers water en hun bak verversen. Jorik nam de taak heel au sérieux, want hij had het zelf aan Ingrid beloofd. Hij vulde zijn rugzak met:
-een "poezenroep", dat was een speelgoed dat op een kleine tennisraket lijkt, en hij zou dat gebruiken om de poezen te roepen
- de pennenzakrugzak van Dora
- daarin de huissleutel van Ingrid
We gingen met de fiets. Ik kon op mijn hoofd gaan staan, maar hij wilde absoluut met zijn eigen fiets gaan. Dit was zijn eerste keer "buiten zijn" sinds een week. Het was een leuke fietstocht, met af en toe een moeilijk stuk, maar Jorik hield goed vol.
Bij Ingrid aangekomen bleek dat we een tweede missie hadden: Noa zoeken, want die was spoorloos. Alleen Tarske was daar: Jorik mocht hem van de eerste keer zelfs aaien deze keer. We vonden het gek dat we Noa niet vonden, want de poezen konden niet buiten zijn (ze mogen nog niet buiten omdat Ingrid nog maar pas verhuisd is). We zochten overal onder en in, en we konden Ingrid niet bereiken. Jorik en ik zijn het hele huis gaan uitkammen: misschien was de poes naar boven geglipt zonder dat Ingrid het gezien had.
Ondertussen waren Marc en Daan aangekomen, want Marc zou Jorik met de auto terug meenemen: de weg terug is wat meer bergop en het begon al kouder te worden. Jorik was teleurgesteld: naar huis gaan zonder geslaagde missie.
Gelukkig belde Ingrid even later: om te zeggen dat Noa een geheime doorgang heeft langs de kasten en zo tot onder de koelkast kruipt en zich daar vaak gaat verbergen.
Vandaag hadden we een dierenreddermissie net zoals Diego. We moesten de poezen van Ingrid gaan gezelschap houden want ze waren wat eenzaam. En ze natuurlijk ook eten geven en vers water en hun bak verversen. Jorik nam de taak heel au sérieux, want hij had het zelf aan Ingrid beloofd. Hij vulde zijn rugzak met:
-een "poezenroep", dat was een speelgoed dat op een kleine tennisraket lijkt, en hij zou dat gebruiken om de poezen te roepen
- de pennenzakrugzak van Dora
- daarin de huissleutel van Ingrid
We gingen met de fiets. Ik kon op mijn hoofd gaan staan, maar hij wilde absoluut met zijn eigen fiets gaan. Dit was zijn eerste keer "buiten zijn" sinds een week. Het was een leuke fietstocht, met af en toe een moeilijk stuk, maar Jorik hield goed vol.
Bij Ingrid aangekomen bleek dat we een tweede missie hadden: Noa zoeken, want die was spoorloos. Alleen Tarske was daar: Jorik mocht hem van de eerste keer zelfs aaien deze keer. We vonden het gek dat we Noa niet vonden, want de poezen konden niet buiten zijn (ze mogen nog niet buiten omdat Ingrid nog maar pas verhuisd is). We zochten overal onder en in, en we konden Ingrid niet bereiken. Jorik en ik zijn het hele huis gaan uitkammen: misschien was de poes naar boven geglipt zonder dat Ingrid het gezien had.
Ondertussen waren Marc en Daan aangekomen, want Marc zou Jorik met de auto terug meenemen: de weg terug is wat meer bergop en het begon al kouder te worden. Jorik was teleurgesteld: naar huis gaan zonder geslaagde missie.
Gelukkig belde Ingrid even later: om te zeggen dat Noa een geheime doorgang heeft langs de kasten en zo tot onder de koelkast kruipt en zich daar vaak gaat verbergen.
zaterdag 12 januari 2008
2 ridders
Julie had een hele leuke trui gevonden in de H&M voor Jorik. In de H&M in Leuven hebben we ook nog een maatje kleiner gevonden. En dit is het resultaat.
11 januari
Whauw.
Indrukwekkend.
Jorik heeft gisterenavond en deze nacht een lepel van het middel gekregen. Over drie dagen mag hij maximum 7 lepels krijgen. Als hij beter is (geen koorts, meer energie) mag hij er géén krijgen, want homeopathie kan ook omgekeerd werken. Soms is "beter zijn" twijfelachtig, maar vandaag niet. Tweede volledig koortsloze dag. Jorik heeft getekend, zich gestort in de origamikunst "voulen"- want de w is moeilijk daar in het midden - en alles geprobeerd om een loopbrug te bouwen waar hij echt over zou kunnen lopen. Hij heeft gegeten, deze ochtend, deze middag en deze avond. Niet veel, maar het is een begin. En hij lacht en zevert en het zeuren is bijna weg.
Hij heeft geen pijn meer.
Af en toe heeft hij nog een hoestaanval.
Wat een opluchting.
Nu nog goed in de gaten houden de komende dagen en weer wat kracht bijkweken!
Daan had weer een fijne dag in de kribbe. Daan lijkt wel te compenseren wat Jorik niet eet. Bij elke maaltijd smult hij zijn buikje lekker vol. Bij het rechtstaan vindt hij het nu spannend om af en toe zijn handen in de lucht te gooien en "dadada" te roepen.
Daan en Jorik zijn samen in bad geweest en hebben druk plezier gemaakt. Terwijl Jorik nog baadde in lekker veel warm water met eucalyptus nog maar eens een poging ondernomen om de teennageltjes van Daan te knippen: in de tweede helft van de tweede voet toch opgegeven: wat een KRACHT in die beentjes. Hij moet er niets van weten!
Indrukwekkend.
Jorik heeft gisterenavond en deze nacht een lepel van het middel gekregen. Over drie dagen mag hij maximum 7 lepels krijgen. Als hij beter is (geen koorts, meer energie) mag hij er géén krijgen, want homeopathie kan ook omgekeerd werken. Soms is "beter zijn" twijfelachtig, maar vandaag niet. Tweede volledig koortsloze dag. Jorik heeft getekend, zich gestort in de origamikunst "voulen"- want de w is moeilijk daar in het midden - en alles geprobeerd om een loopbrug te bouwen waar hij echt over zou kunnen lopen. Hij heeft gegeten, deze ochtend, deze middag en deze avond. Niet veel, maar het is een begin. En hij lacht en zevert en het zeuren is bijna weg.
Hij heeft geen pijn meer.
Af en toe heeft hij nog een hoestaanval.
Wat een opluchting.
Nu nog goed in de gaten houden de komende dagen en weer wat kracht bijkweken!
Daan had weer een fijne dag in de kribbe. Daan lijkt wel te compenseren wat Jorik niet eet. Bij elke maaltijd smult hij zijn buikje lekker vol. Bij het rechtstaan vindt hij het nu spannend om af en toe zijn handen in de lucht te gooien en "dadada" te roepen.
Daan en Jorik zijn samen in bad geweest en hebben druk plezier gemaakt. Terwijl Jorik nog baadde in lekker veel warm water met eucalyptus nog maar eens een poging ondernomen om de teennageltjes van Daan te knippen: in de tweede helft van de tweede voet toch opgegeven: wat een KRACHT in die beentjes. Hij moet er niets van weten!
donderdag 10 januari 2008
Longontsteking
Jorik blijkt een longontsteking te hebben. Zo eentje die zich goed verbergt en die dokters niet altijd makkelijk horen, gebeurt vaker bij jonge kinderen. Deze morgen is er een verpleegster bloed komen trekken. Eerst moesten wij een verdovend zalfje op Joriks arm smeren, waardoor hij van de prik zelf niet echt iets gevoeld heeft en hij heeft de verpleegster laten doen: 4 potjes bloed! Toen ik het Jorik vertelde zei hij: "Ik wil dat niet! Want dan ga ik koud krijgen!!" Ik heb hem toevallig onlangs uitgelegd dat bloed er onder andere voor zorgt dat je lijfje lekker warm blijft. Dan heb ik hem gerustgesteld door te zeggen dat het eigenlijk maar een beetje bloed is en dat er in je lichaam héél veel bloed zit.
De dokter heeft Jorik vanavond een sterkere versie gegeven van het middel dat gisteren reeds in gang gezet is en vandaag toch al een beetje beterschap toonde (belangrijkste: eerste koortsvrije dag). Nu hopen dat hij echt steeds beter wordt en niet meer terugvalt in die koortsaanvallen.
Daan is naar de kribbe geweest. Ik had er nogal schrik voor: het was bijna drie weken geleden en de laatste keer had hij de hele dag gehuild. De begeleidsters hadden ook gedacht dat het een zware dag zou worden, want er waren verschillende babies die voor 't eerst sinds lang terug kwamen. Maar wat bleek: de babies vonden het blijkbaar erg leuk elkaar terug te zien en hebben zich enorm geamuseerd vandaag, iedereen supervrolijk. Zelfs toen hij wakker werd begon hij niet te huilen: Daan en Tjade hebben in bed nog een hele conversatie gevoerd.
Vanavond zijn "de brebannetjes" komen eten en Jorik keer er naar uit. Had een mooie plooitekening gemaakt met een theezakje erbij. Een plooitekening is doorgaans een pracht van een tekening waarvan Jorik beslist dat het moet opgevouwen worden tot een of andere platte figuur (liefst met plakband afgesloten) zodat je de eigenlijke tekening niet meer ziet. Echt conceptuele kunst : o wee als je eraan denkt om het open te vouwen!
Dus Jorik vond het ook maar niets dat we naar de dokter moesten.
Ook Daan vond het leuk, ik heb hem twee keer gezegd: Lize en Tine en tante Ann en nonke Jan komen eten en telkens moest hij lachend een kreet lossen.
De dokter heeft Jorik vanavond een sterkere versie gegeven van het middel dat gisteren reeds in gang gezet is en vandaag toch al een beetje beterschap toonde (belangrijkste: eerste koortsvrije dag). Nu hopen dat hij echt steeds beter wordt en niet meer terugvalt in die koortsaanvallen.
Daan is naar de kribbe geweest. Ik had er nogal schrik voor: het was bijna drie weken geleden en de laatste keer had hij de hele dag gehuild. De begeleidsters hadden ook gedacht dat het een zware dag zou worden, want er waren verschillende babies die voor 't eerst sinds lang terug kwamen. Maar wat bleek: de babies vonden het blijkbaar erg leuk elkaar terug te zien en hebben zich enorm geamuseerd vandaag, iedereen supervrolijk. Zelfs toen hij wakker werd begon hij niet te huilen: Daan en Tjade hebben in bed nog een hele conversatie gevoerd.
Vanavond zijn "de brebannetjes" komen eten en Jorik keer er naar uit. Had een mooie plooitekening gemaakt met een theezakje erbij. Een plooitekening is doorgaans een pracht van een tekening waarvan Jorik beslist dat het moet opgevouwen worden tot een of andere platte figuur (liefst met plakband afgesloten) zodat je de eigenlijke tekening niet meer ziet. Echt conceptuele kunst : o wee als je eraan denkt om het open te vouwen!
Dus Jorik vond het ook maar niets dat we naar de dokter moesten.
Ook Daan vond het leuk, ik heb hem twee keer gezegd: Lize en Tine en tante Ann en nonke Jan komen eten en telkens moest hij lachend een kreet lossen.
9 januari
Jorik is helemaal nog niet beter. Toen ik deze morgen vroeg wat hij wilde eten kreunde hij: "Niets! Ik heb gisteren al gegeten!"
Hij heeft buikpijn en af en toe plots koorts en voelt zich nogal ellendig. De dokter wilde liever een bloedafname om zeker te zijn en morgenochtend vroeg komt daarvoor iemand langs.
Met de plasticine of de blokken spelen zat er vandaag niet echt in. Hij is gelukkig niet te ellendig om te genieten van tegen je aan te liggen, liedjes te horen, tv te kijken, boekjes te lezen en vragen te stellen :-)
Leen De Koker had een dvd meegerbacht voor hem: "Miniscule": allemaal korte supergrappige filmpjes over insecten, een mix van film en animatie: daar heeft hij (en mamie) van genoten.
Daan is wat komen meefeesten met XS, heeft even mee in de microfoon geroepen van het muziekmixmachien van Mooss en zich uitgeleefd op de grote vloer in de zaal.
Hij heeft buikpijn en af en toe plots koorts en voelt zich nogal ellendig. De dokter wilde liever een bloedafname om zeker te zijn en morgenochtend vroeg komt daarvoor iemand langs.
Met de plasticine of de blokken spelen zat er vandaag niet echt in. Hij is gelukkig niet te ellendig om te genieten van tegen je aan te liggen, liedjes te horen, tv te kijken, boekjes te lezen en vragen te stellen :-)
Leen De Koker had een dvd meegerbacht voor hem: "Miniscule": allemaal korte supergrappige filmpjes over insecten, een mix van film en animatie: daar heeft hij (en mamie) van genoten.
Daan is wat komen meefeesten met XS, heeft even mee in de microfoon geroepen van het muziekmixmachien van Mooss en zich uitgeleefd op de grote vloer in de zaal.
dinsdag 8 januari 2008
Papa
Vandaag was ik de hele dag weg voor Inspinazie en normaal gingen we alletwee weg en ging Daan naar de kribbe en Jorik naar school. Maar voor Jorik is er van school nog geen sprake, en omdat Daan toch nog een beetje hoestte hebben we hem ook maar thuis gehouden. Hij is heel erg aanhankelijk (en ik ook) en ik zag er tegenop om hem naar de kribbe te brengen.
Maar toen ik vandaag terug kwam was hij weinig geïnteresseerd in mij en ging vrolijk door met spelen met Marc. Op een dag tijd leek hij een papaskindje geworden te zijn :-)
Jorik: we hebben echt met hem te doen. Hij heeft vandaag nog veel geslapen en pas vanavond iets kleins gegeten. Hij drinkt veel en is erg zeurderig. Maar de koorts is wel gezakt en we denken dat het nu stilaan beter zal gaan, en het medicament van dokter Tania zal ook wel beginnen werken.
Bij het slapengaan: "Waar is sprotjesland?"
"Euh.. wat?"
"Sprotjesland, waar is dat?"
"Dat weet ik niet. Waar heb je dat gehoord, sprotjesland?"
"Dat weet jij, waar iedereen kan toveren."
"Ah. Sprookjesland."
"Jaa!"
Maar toen ik vandaag terug kwam was hij weinig geïnteresseerd in mij en ging vrolijk door met spelen met Marc. Op een dag tijd leek hij een papaskindje geworden te zijn :-)
Jorik: we hebben echt met hem te doen. Hij heeft vandaag nog veel geslapen en pas vanavond iets kleins gegeten. Hij drinkt veel en is erg zeurderig. Maar de koorts is wel gezakt en we denken dat het nu stilaan beter zal gaan, en het medicament van dokter Tania zal ook wel beginnen werken.
Bij het slapengaan: "Waar is sprotjesland?"
"Euh.. wat?"
"Sprotjesland, waar is dat?"
"Dat weet ik niet. Waar heb je dat gehoord, sprotjesland?"
"Dat weet jij, waar iedereen kan toveren."
"Ah. Sprookjesland."
"Jaa!"
maandag 7 januari 2008
Kruipen en amandelen
Jorik is toch terug zieker geworden, vandaag had hij een extreem slappe dag met veel koorts en amper kunnen eten. We zijn naar de dokter geweest, dat pilletje van de dokter in het weekend heeft precies eerder omgekeerd gewerkt.. Jorik is helemaal anders ziek dan anders: wel slap, wel koorts wel slapen niet zoveel hoesten. Het is deze keer een keelontsteking zoals Daan: dikke amandelen.
We hebben er heel erg mee te doen. Hopelijk geneest hij nu even snel als Daan.
Daan die trouwens sinds gisteren kruipt: op zijn handen en knieën. En hij geniet ervan!
We hebben er heel erg mee te doen. Hopelijk geneest hij nu even snel als Daan.
Daan die trouwens sinds gisteren kruipt: op zijn handen en knieën. En hij geniet ervan!
zondag 6 januari 2008
kloep
Jorik zit hier aan de andere pc, op de website van Piet Piraat, naar het lied te luisteren dat hij met Jesse in Franrkijk in de boot zong.
"Ik wil de kloep zien."
"De kloep?"
"Ja, de kloep!!"
".."
"Wat ik al heb gezien, met het filmpje."
"Ah! De clip!"
Jorik heeft vandaag wél gerust, hij was al beter dan gisteren, en heeft toch een goeie lekkere dut gedaan deze namiddag. En allebei hebbenz e vorige nacht beter geslapen. Daan lijkt er zelfs echt wel door te zijn. Jorik zal morgen niet naar school gaan, en hopelijk dinsdag dan helemaal de oude!
Niet om melig te doen, maar dit wil ik jullie toch niet onthouden daar in Brazilië.
We zaten gezellig aan tafel (dachten wij toch).
"Ik zal toch maar naar iemand anders toegaan."
"? Waarom?"
"Ik ga naar Leentje."
"Naar Leentje?"
"Ja in Brazilië."
"Oei, dat is zover."
"Met het vliegtuig is het niet zo ver."
"Toch wel hoor, Brazilië is superdesuperver."
"Ik wil zo graag bij Leentje zijn. Ik wil zo graag met haar spelen."
Dan hebben we het nog gehad over hoe lang dat nog is, wanneer Leen en Jesse terugkomen.
Mijn verjaardag, die van Jorik, die van Daan, lente, Pasen en daarna pas..
Misschien moeten we een adventskalenderachtig iets maken!
"Ik wil de kloep zien."
"De kloep?"
"Ja, de kloep!!"
".."
"Wat ik al heb gezien, met het filmpje."
"Ah! De clip!"
Jorik heeft vandaag wél gerust, hij was al beter dan gisteren, en heeft toch een goeie lekkere dut gedaan deze namiddag. En allebei hebbenz e vorige nacht beter geslapen. Daan lijkt er zelfs echt wel door te zijn. Jorik zal morgen niet naar school gaan, en hopelijk dinsdag dan helemaal de oude!
Niet om melig te doen, maar dit wil ik jullie toch niet onthouden daar in Brazilië.
We zaten gezellig aan tafel (dachten wij toch).
"Ik zal toch maar naar iemand anders toegaan."
"? Waarom?"
"Ik ga naar Leentje."
"Naar Leentje?"
"Ja in Brazilië."
"Oei, dat is zover."
"Met het vliegtuig is het niet zo ver."
"Toch wel hoor, Brazilië is superdesuperver."
"Ik wil zo graag bij Leentje zijn. Ik wil zo graag met haar spelen."
Dan hebben we het nog gehad over hoe lang dat nog is, wanneer Leen en Jesse terugkomen.
Mijn verjaardag, die van Jorik, die van Daan, lente, Pasen en daarna pas..
Misschien moeten we een adventskalenderachtig iets maken!
Ziek en kunst
Daan heeft een vreselijke nacht achter de rug: hij had serieuze koorts en ik denk veel keelpijn. Hij wilde de hele nacht drinken. Overdag heeft hij drie erg lange dutten gedaan en tussenin was de koorts telkens lager, vanavond was het weg. En Jorik volgde de omgekeerde weg, tegen de avond moest hij steeds mer hoesten en had hij koorts. Gelukkig hebben we de dokter nog kunnen bereiken in 't weekend en heeft hij medicatie klaar gelegd die Marc is gaan oppikken.
Daan is tussendoor telkens maar heel kort opgebleven. Blijkbaar begrijpt Daan dat als je ziek bent je best rust en slaapt, in tegenstelling tot Jorik waarvan het probleem is dat hij "blijft gaan". De dokter zegt dat Jorik zijn energie verbrast en niet kan doseren. Hoewel met rustige activiteiten is hij ook vandaag behoorlijk blijven gaan, als kunstenaar: hij heeft getekend, geschilderd en met plasticine gespeeld. Hij heeft een schilderij gemaakt van het strand, de zee en een vuurtoren. Hij heeft zelf de kleuren gemengd op zijn blad tot hij bruin had. Mijn voorstel om het strand geel te schilderen vond hij belachelijk.
"Zand is toch niet géél mama!"
Met Erwin 's avonds heeft hij ook nog een soort tekengevecht gehouden en dat vond hij te gek.
Ik vertelde Jorik dat het morgen driekoningen is en dat we misschien zo'n taart konden halen. Ik vertelde hem over het systeem met de boon en de kroon. Dat vond hij VER-SCRIK-KE-LIJK! Het idee dat hij misschien niet degene zou zijn die de boon heeft.
"Waar zit de boon in de taart, in het midden?"
"Dat weten we niet, dat is juist het spel. Wie de boon heeft krijgt de kroon."
" Maar IK wil de kroon."
" Dat weet ik, dat is natuurlijk leuk, maar je kan het niet weten wie de kroon zal winnen."
"Ik wil GEEN taart! De bakkers mogen die taarten niet maken! Ik wil geen taart!" (Hij was echt woest..)
Daan is tussendoor telkens maar heel kort opgebleven. Blijkbaar begrijpt Daan dat als je ziek bent je best rust en slaapt, in tegenstelling tot Jorik waarvan het probleem is dat hij "blijft gaan". De dokter zegt dat Jorik zijn energie verbrast en niet kan doseren. Hoewel met rustige activiteiten is hij ook vandaag behoorlijk blijven gaan, als kunstenaar: hij heeft getekend, geschilderd en met plasticine gespeeld. Hij heeft een schilderij gemaakt van het strand, de zee en een vuurtoren. Hij heeft zelf de kleuren gemengd op zijn blad tot hij bruin had. Mijn voorstel om het strand geel te schilderen vond hij belachelijk.
"Zand is toch niet géél mama!"
Met Erwin 's avonds heeft hij ook nog een soort tekengevecht gehouden en dat vond hij te gek.
Ik vertelde Jorik dat het morgen driekoningen is en dat we misschien zo'n taart konden halen. Ik vertelde hem over het systeem met de boon en de kroon. Dat vond hij VER-SCRIK-KE-LIJK! Het idee dat hij misschien niet degene zou zijn die de boon heeft.
"Waar zit de boon in de taart, in het midden?"
"Dat weten we niet, dat is juist het spel. Wie de boon heeft krijgt de kroon."
" Maar IK wil de kroon."
" Dat weet ik, dat is natuurlijk leuk, maar je kan het niet weten wie de kroon zal winnen."
"Ik wil GEEN taart! De bakkers mogen die taarten niet maken! Ik wil geen taart!" (Hij was echt woest..)
vrijdag 4 januari 2008
Héla en spelletjesplein
Gisteren zei opa "Héla", en Daan riep het na, het leek er helemaal op! Het leek toeval, maar vandaag heeft hij dat nog twee keer gezegd, heel grappig. Misschien wordt dat wel zijn eerste echte woordje na papaa en dadaa.
Daan heeft een zware nacht gehad, hij is vaak wakker geworden en moest veel huilen, hij leek wel pijn te hebben. Vanavond bij de dokter werd dat bevestigd want zijn amandelen zijn erg gezwollen. Daarom ook dat hij niet goed eet en veel wil drinken. Zijn humeuer overdag lijdt er niet onder. En hij heeft de hele voormiddag geslapen, wat zeer handig was voor de opruim van het appartement. Jorik, die heeft zich tijdens het opruimen de hele tijd zoet gehouden met de laptop. Gisteren hebben we voor 't eerst wat online spellen voor kleuters zitten bestuderen en vandaag trekt meneer al bijna zijn plan op speeltjesplein.nl. Ongelooflijk hoe snel hij weg is met het besturen en beklikken van de muis!
In de wachtkamer bij de dokter (we waren allemaal mee omdat we geen tijd meer hadden op de terugweg van zee om eerst naar huis te gaan) had Jorik het moeilijk om zich stil te houden. Niet moeilijk na zo'n lange rit. Gevolg: tussen twee stoelen in de grond op gegleden.. Een meneer die er zat had met hem te doen en vouwde voor hem een vliegtuig. Die wil hij morgen ergens in huis aan een touw hangen.
Jorik heeft tegenwoordig ontzettend veel plannen en ideeën en heeft dus altijd veel uit te leggen. We snappen hem niet altijd en dan zegt hij. "Maar neen, ik bedoel... " En dat woordje "bedoel" zegt hij zo op z'n typisch Joriks altijd: "Ik héboel.." :-)
Daan heeft een zware nacht gehad, hij is vaak wakker geworden en moest veel huilen, hij leek wel pijn te hebben. Vanavond bij de dokter werd dat bevestigd want zijn amandelen zijn erg gezwollen. Daarom ook dat hij niet goed eet en veel wil drinken. Zijn humeuer overdag lijdt er niet onder. En hij heeft de hele voormiddag geslapen, wat zeer handig was voor de opruim van het appartement. Jorik, die heeft zich tijdens het opruimen de hele tijd zoet gehouden met de laptop. Gisteren hebben we voor 't eerst wat online spellen voor kleuters zitten bestuderen en vandaag trekt meneer al bijna zijn plan op speeltjesplein.nl. Ongelooflijk hoe snel hij weg is met het besturen en beklikken van de muis!
In de wachtkamer bij de dokter (we waren allemaal mee omdat we geen tijd meer hadden op de terugweg van zee om eerst naar huis te gaan) had Jorik het moeilijk om zich stil te houden. Niet moeilijk na zo'n lange rit. Gevolg: tussen twee stoelen in de grond op gegleden.. Een meneer die er zat had met hem te doen en vouwde voor hem een vliegtuig. Die wil hij morgen ergens in huis aan een touw hangen.
Jorik heeft tegenwoordig ontzettend veel plannen en ideeën en heeft dus altijd veel uit te leggen. We snappen hem niet altijd en dan zegt hij. "Maar neen, ik bedoel... " En dat woordje "bedoel" zegt hij zo op z'n typisch Joriks altijd: "Ik héboel.." :-)
donderdag 3 januari 2008
Geen sneeuwman
Bovenop de koude kwam er miezerige nattigheid vandaag. Even leek het erop dat het goed zou gaan sneeuwen. Jorik maakte een hoed, wanten van papier en legde al beslag op een stuk witloof bij gebrek aan wortelen voor de sneeuwman. Maar het heeft niet mogen zijn. We hebben Jorik moeten overtuigen van het feit dat het échte sneeuw was die uit de lucht viel, hij had het zich eerder voorgesteld als sneeuwballen die neerkomen.
Daan en ik zijn nog eens op bezoek geweest bij opa en mémé. Opa liet Daan weer vrijelijk op tafel spelen, met een bordje, een tasje, een kommetje, en hij heeft veel plezier gehad.
Daan en ik zijn nog eens op bezoek geweest bij opa en mémé. Opa liet Daan weer vrijelijk op tafel spelen, met een bordje, een tasje, een kommetje, en hij heeft veel plezier gehad.
woensdag 2 januari 2008
Ijzig Zeebrugge
Jorik en ik hebben de kou getrotseerd in de duinen van Zeebrugge. We waren daarheen gegaan voor de boten, maar Jorik had daar geen interesse in, hij wilde liever para spelen in de duinen. Backyardigans-gewijs moesten we keer op keer kiezen welk pad we zouden nemen en Dora-gewijs moesten we achteraf zeggen wat we het leukste vonden. Jorik is zo TV-verslaafd...
Ondertussen wandelde Marc met Daan de pier op en af, de kou hield Daan niet tegen om lekker te dutten in de buggy.
Na de pinguïns, de dino's en de bootmotoren, tekent Jorik vandaag schildpadden, een hele familie heeft hij getekend.
Aan tafel speelt Daan onvermoeid Kiekeboe (Dadaa) en dan moet hij hardop lachen.
Ondertussen wandelde Marc met Daan de pier op en af, de kou hield Daan niet tegen om lekker te dutten in de buggy.
Na de pinguïns, de dino's en de bootmotoren, tekent Jorik vandaag schildpadden, een hele familie heeft hij getekend.
Aan tafel speelt Daan onvermoeid Kiekeboe (Dadaa) en dan moet hij hardop lachen.
Ook na het bad was het dolle pret.
En Daan is een Rapley-adept, dat wisten we wel, dat liet hij deze middag weer blijken: aan de kant die platte maaltijd, hier de olijven!
dinsdag 1 januari 2008
Eigen zin
Jorik was niet in the mood voor nieuwjaarsbrieven. De tekstjes stonden er op, met zinnetjes die hij zelf vaak gebruikt, maar tekeningen maken op dié kaarten, no way! Hij had het veel te druk met tekenen op andere papieren (weer erg knappe kunstwerken overigens). Toen ik hem eindelijk zover kreeg krabbelde hij wat en riep gespeeld verdrietig: "Het lukt niet.. Ik kan niet tekenen..".
Daan heeft de héle dag DaaaDaaaa geroepen (luid. natuurlijk.) Een mama of een papa komt er niet uit. Mamie bedacht dat hij misschien helemaal niet dada zegt maar vaak ook gewoon zijn eigen naam wil zeggen.
Daan heeft de héle dag DaaaDaaaa geroepen (luid. natuurlijk.) Een mama of een papa komt er niet uit. Mamie bedacht dat hij misschien helemaal niet dada zegt maar vaak ook gewoon zijn eigen naam wil zeggen.
Abonneren op:
Posts (Atom)