Vastgoedbabbel

"Mama, hoe kan je eigenlijk een huis kopen?"
('s morgens vroeg aan het ontbijt: onmiddellijk vertrokken dus in het dienen van die oneindige kleuternieuwsgierigheid)
Ik trakteer hem op een geanimeerde uitleg over openbare verkoop. En over leningen. Want hoe en aan wie betaal je iets wat niet in de winkel te koop is? Ik leg hem uit dat een huis zoveel geld kost dat de bank (een plek waar héél veel geld is) dat voor jou betaalt, en dat je dan in kleine stukjes (correctie, in gróte stukken) terug geeft. Hij snapte het helemaal. Want hij stelde dé hamvraag:
"En wanneer is het gedaan?"
" Als jij tien jaar bent."
Dàt was niet helemaal blijven hangen, want enkele dagen later vroeg hij: "En is het nu gedaan? Of moet je nu nog altijd betalen voor ons huis?"

En vandaag vertelde Julie hem over haar nieuwe appartement. Ondertussen was de vastgoedbabbel al even geleden. Maar het houdt hem nog steeds bezig, want zijn reactie was:
"En moet je nog altijd betalen voor je huis in Lembeek?" Julie was natuurlijk diep onder de indruk van deze reactie :-)

Drie babies

Als het concept draagmoederschap nog niet bestond, had Jorik het wel bedacht.
"Ik wil drie babies."
"Wij vinden twee net goed."
"Ik vind drie leuker. Waarom niet?"
Ik heb hem er niet op gewezen, maar reeds meermaals vroeg Jorik in de badkamer: "Wat is er daar, met jouw buik?" En liggend in de zetel, en na tijdens soldengeshop te vaak van te dichtbij mijn buik in spiegels aanschouwd te hebben, is het eerste wat in me opkomt:
"Maar kijk naar mijn buik, hij is al helemaal moezie. Als er nog een kindje in groeit, wie weet hoe hij er dan zal uit zien."
"Dan moet de baby maar uit de buik van een andere mama komen."

Roekeloos kind

Ofwel breekt Daan binnen de twee jaar al eens een been. Ofwel krijg ik ergens eens een hartstilstand. Hij heeft nog geen idee van wat de zwaartekracht met hem zou kunnen uitrichten, dat is wel duidelijk.
In Wilsele was hij totaal roekeloos op de ligbank aan het spelen, in de speeltuin zou hij het liefst rechtop de glijbaan aflopen, ..
Leen heeft reeds een poging gedaan om hem eens niet helemaal tegen te houden. Maar.. het zal waarschijnlijk all the way moeten gaan. Dus de boodschap is: vermijd - toch nog even, hij stapt toch nog maar net! - dat Daan zich hoger dan twintig centimer boven de grond bevindt tenzij je de volledige controle hebt en uitgeslapen bent.

Wat heb ik genoten van Jorik die nooit iets deed waarvan hij niet zeker was dat hij het kon of toch heel erg bijna. Die weet, op grof-motorisch vlak tenminste, perfect wat zijn "zone van naaste ontwikkeling is". Daan daarentegen is een snelheidsduivel op die zonespiste!

Altijd Feest

We hebben alweer veel gefeest de laatste tijd.
Er was een groot familiefeest bij meter, de verjaardagen van Lize en Marc in Frankrijk, het volksfeest in Laparade, het straattheaterfeest (enfin..) in Hoeleden, enzovoort.
Vrijdag hebben we de verjaardag van Marc gevierd bij de Brebannekes (ik moet eigenlijk zeggen, de andere Brebannekes). We hebben de ballonnen meegenomen, en Jorik wilde nog een avondfeest doen (alsof het nog niet laat genoeg was) bij ons thuis. Om toch in zijn feestgedruis mee te gaan hebben we een vijf minuten feest gehouden mét dans en ballonnen op een hevig el tattoo nummer. Jorik danst graag en dat is echt zalig vind ik.
En vandaag was het feest bij Birte en Febe en co. Zeer speciaal, in de gietende regen namelijk! Gelukkig hadden ze stevige party-tenten en Jorik heeft er van geprofiteerd om eens te proeven van regen. In het begin had hij weer tijd nodig om zijn draai te vinden ("Mama, je weet toch dat ik verlegen ben."). Maar al gauw was het dikke fun met Pieter en Bram en Febe en Lize en Ann en Leen en Tine en Joren en Daan en Mieke en ... op de grote trampoline en met de bal. En natuurlijk ook met de tweedehands-snuisterwinkel in de garage (die nóg andere Brebannekes staan namelijk op het punt om te verhuizen). Jorik heeft met zorg drie dingen uitgekozen. Een toverstok, een video van Babe en een gezelschapsspel. Het was een erg speciale winkel, want je mocht zelf kiezen hoeveel je betaalde. Toen de ergste regen voorbij was, al lang voorbij het redelijkheidsuur gezien bedtijden van de laatste dagen, zijn we nog net kunnen vertrekken zonder dat de gigantische schotel met ijscoupes in het gezichtsveld van Jorik kwamen..

Daan zegt...

daan
papa
mama
lize
hallo
kaka
zit! (als Jorik weer eens recht staat op een stoel)

en ook ganser monologen in een geheime doch zeer luidruchtige taal.

Daan kan..

- rondstappen als een echt bazeke: met zijn armen los langs zijn lichaam
- recht geraken zonder steunmiddelen
- zwaardvechten en vol overtuiging verslaan worden
- zelf eten met een lepel
- zelf eten met en vork, als het soort eten dat toelaat: stukjes meloen bijvoorbeeld
- uit een beker drinken, zelfs alleen als hij écht rustig is
- een heel gerecht klaartoveren uit zijn speelkeuken
- bij een afscheid iedereen om beurt netjes dag gaan zeggen
- zijn pamper losprutsen..

Scheet!

Jorik stoeit met Marc. In de ideale positie laat hij een scheet (omdat het een kleuter betreft, zou ik "scheetje" willen schrijven, maar laat ons eerlijk zijn) vliegen. Marc wappert met zijn handen voor zijn neus en uit zijn ongenoegen over de gebeurtenis. Waarop Jorik nieuwsgierig aan Marcs neus komt ruiken.

Family Matters

Daan en Jorik hebben een zus. Zo lijkt het toch voor Daan sinds de Frankrijkreis. Lize maakt volgens mij volgens hem nu deel uit van ons gezin. Als we gaan vertrekken of ergens toekomen, dan noemt zegt/vraagt hij "papa" als die er niet bij is. Nu komt daar "Lize" bij. Aan de ontbijttafel, als we de auto instappen,..
Groot was dus zijn vreugde toen ze deze ochtend hier bleek te zijn!

Een nachtelijk gesprek in de tent met Jorik.
"Ik word een liefje met Daan."
"Hmmm. Broers doen dat eigenlijk niet. Eigenlijk zoek je een liefje dat net niet in je familie is; iemand uit een andere familie. Waarschijnlijk een meisje als je een jongen bent. Maar het kan ook een jongen zijn. Maar niet je broer.
"(staren, denken)"
"Nou. Wij gaan met drie een liefje zijn. Een ander meisje en Daan en ik."

"Bij ons is mama de baas. Want de grootste is de baas."
We kijken hem vragend aan, en zeggen dat mama toch niet de grootste is.
"Jawel! mama is groter dan papa!"
We gaan naast elkaar staan en moeten lachen met zijn gezicht vol ongeloof.
"Nou. Dan is papa de baas." (gelaten :-)

Ik wil bij je slapen

Jorik moet nu afkicken van het voortdurend bij mama en/of papa slapen. Zowel in de tent als in het Huis aan de Lot (www.huisaandelot.nl) sliep hij nooit alleen.
"Alsjeblieft............!!!!"
"Neen, het is geen zondag of woensdag."
"Maar.
Ik wil iets vertellen. (deze woorden duiden op "plan!")
Als ik nu evenveel dagjes als jij in Frankrijk was toen wij al weg waren nu bij jou mag slapen."
"Dan wat?"
"Dan weet ik goed hoe lang jij weg gebleven was!"