vrijdag 29 augustus 2008

Jorik zegt...

Aan de telefoon.
"Ik ben dus bijna thuis."
"Ok mama, maar.. ik moet iets zeggen.. Je moet héél voorzichtig binnen sluipen als je binnenkomt. Want het is een grote donkere grot en er zit een verschrikkelijk draak!!"

In gesprek met zijn vriend.
Vriend: Heldenlego is voor jongens.
Ik: Oei, ik vind dat nochtans ook heel leuk. Ik ben heel stoer moet je weten.
V: Neen, dat kan niet. De papa van Jorik is zeker veel stoerder.
Jorik: Neen hoor, want die doet "Aaaaaahhhhg!" in de riddershow.

Jorik en daan spelen veel samen de laatste dagen. Echt samen spelen en plezier maken, heel leuk om te zien. Jorik:
"Daan is gelukkig met mij. Hij lacht naar mij en hij speelt met mij."

woensdag 27 augustus 2008

dinsdag 26 augustus 2008

Waarom je niet..

.. met je kinderen in bad moet gaan.

"Mama, waarom heb je zo'n dikke billen? Kijk!! Hoe dik die billen zijn!!"

zondag 24 augustus 2008

De glijbaan van Joren

Ma werd 80 en dat werd gevierd bij Mieke thuis. Wat een succesnummer dus: Jorik heeft de hele dag met Febe en Joren gespeeld. Hij glijdt van de glijbaan in alle mogelijke posities. Maar Daan zit in een fase waarin hij nog maar net leert zijn evenwicht houden bij het naar beneden glijden. (En dat is vandaag definitief een verworven vaardigheid!)
Dus, behoorlijk belangrijk om alléén naar beneden te glijden op de poep (eerder dacht ik dat op de buik met de voeten eerst ook veilig was, maar sinds Eva vertelde over een kind dat zo tanden brak..). En vooral bij Roekeloze Daan dus.. Na de eerder trainingen op verscheiden Kessellose speeltuinen weet hij dat nu wel. Dus gaat hij op zoek naar de extra kick binnen zijn opgelegde beperkingen. Hij laat zich niet "gewoon" glijden. Neen, hij doet er alles aan om bij het vertrek een extra poepsprongetje te maken om zovéél mogelijk snelheid te maken. Neen, ik heb hem dus niét naar de prestatie van Tia laten kijken.

Nadat Febe Daan al enkele tientallen keren had opgevangen onderaan de glijbaan wilde Jorik dat ook eens helpen doen. Hij probeerde dat zo goed mogelijk te doen, maar beide kereltjes botsten met hun hoofd tegen elkaar. Gelukkig heb je dan als mama twee armen.

woensdag 20 augustus 2008

Vrienden perikelen

maandagavond 18 augustus
Speelstraat.
Jorik loopt door de straat waarin hij al een tijdje aan het spelen is. Seppe en een andere jongen - iets ouder - achter hem aan hollend. Het ziet er heel speels en plezant uit. Maar plots zie ik dat Jorik eigenlijk bang is. De jongens zijn alweer weg en hij vertelt me dat het niét leuk was. Ik zeg dat ik geloof dat de jongens dachten dat het een spel was.
"Ik vond het écht niet leuk."
" Dan zeg je hen dat maar gewoon, dat je het toch niet leuk vond en dat spel liever niet meer speelt."
Dat doet hij met als gevolg dat ze weer achter hem aan hollen. Paniek! Ik ga er mee naartoe, om hen duidelijk te maken dat het dus niet meer de bedoeling is om dat te doen en dat Jorik er bang van is. Ze doen nog wat stoer, maar menen het wel goed. Jorik zegt dat hij donderdag terug is en dat hij dan weer in de straat komt spelen.

Even later in de auto.
"Hoe word je eigenlijk vrienden?"
"Hoe ben je vriend geworden met Kasper van je klas?"
"Dat weet ik niet."
"En met Jana?"
"Omdat ik ze leuk vind."
"Welja, zo gaat dat he.. je vindt iemand leuk en de andere vindt je ook leuk, en dan worden jullie vrienden. En dan lach je samen, en je speelt en je praat."
"Eén gek dingetje.."
"Ja?"
"Ik ga altijd naar het huis van Jana bellen, maar zij komt nooit aan onze deur."

Hmmm.

"Wie zijn jouw vrienden?"
"Ingrid, Leen, Ingrid,"
"Stop! Je mag niet teveel vrienden hebben!"
"Waarom niet??"
"Anders is ons land vol vrienden en dan is er geen plaats genoeg en moeten we naar een ander land! En als in de andere landen ook teveel vrienden zijn, dan moeten we weer naar een ander land. En zo tot als iedereen dood is."

zaterdag 16 augustus 2008

De echt gevaarlijke periode is.. aangebroken!

We hebben het aangekondigd.. dat we met Daan ons hart vaak zouden vasthouden. Hij kan nu in de zetel kruipen (maar dus niet mooi er uit, zoals Jorik al veel langer kon:-) en loopt steeds sneller. Gevolg, op 1 week tijd:
- op zijn hoofd uit de zetel getuimeld
- over een dorpeltje gestruikeld, kin open geschaafd
- tegen de hoek van de tafel gelopen, buil boven zijn hoofd
Een minuut ferm wenen is voor hem voldoende om deze incidenten verder te vergeten. Hij babbelt en gesticuleert en speelt dan weer onverstoord verder.
Onze tweede aankondiging, op een dag, binnen niet zo heel lange tijd, gaat Daan gewoon àlle woorden en zinnen tegelijk kunnen uitspreken. Hij gaat van klankjes, naar gebrabbel, naar jibrish, naar Jibbrish-Nederlandsklinkend, en plóts gaat het er zijn: de volledige Nederlandse taal.

Draagzak

Daan heeft nog eens lang op mijn rug gezeten in de draagzak én heeft daar geslapen. Dat was maanden geleden, wat een zalig gevoel toch, zo'n kind dat tegen je aan ligt te slapen. Daan slaapt nooit bij ons in bed. Ten eerste lijkt me dat gevaarlijk, halsbreker als hij is. Ten tweede valt hij daar ook gewoon niet in slaap. Daan heeft zijn stille donkere bedje nodig. Jorik daarentegen belandt nog altijd minstens 1 op 2 keer in de loop van de nacht wel in ons bed. Een warm mama-of papalijf, daar kan niets tegenop :-) Jorik is trouwens zelf ook een fijn kacheltje!
Als we wél waren gaan kamperen hadden we dat wel kunnen gebruiken. Hoewel.. nadat we beslist hadden om niet te gaan, sloegen de voorspellingen alweer om en al bij al was het mooi weer in Bray-Dunes. Echter sinds deze middag blijkbaar wel grijs en nat! Hier dsu stralend. En onze alternatieven waren de moeite. Een boswandeling aan het kasteel van Horst. Daar gezellig terrassen. Een tweede échte lange wandeling met de die-hards: Julia (Jorik noemt haar Julien), Ingrid, Daantje en ik. De mannen die bbc-boodschappen gingen doen en Jorik die naar de speeltuin gegaan is met Lise! Hij was in de wolken met het feit dat ze er was, want hij vond het zo jammer dat Kasper niet gekomen was. En baby Evelien, ja dat zien we allemaal wel zitten met Daan :-) Ze zijn in elk geval lang - voor elkaar? - wakker gebleven allebei vandaag alvorens ze in een late middagdut sukkelden.

Liefje

"Ik wil dat jij mijn liefje wordt."
"Dat kan niet, dat ís gewoon zo.. Mama's en papa's worden geen liefje met hun kindjes."
"Maar ik wil toch dat jij mijn liefje wordt."
"Jij bent een ander soort liefje van mij, Daan ook, mijn kindliefjes. Maar een liefje, waar je mee gaat samen wonen en met wie je misschien kindjes krijgt, dat zal iemand anders zijn."
(beteuterd) "Ok. Maar mama.. ik wil iets zeggen."
"Ja?"
"Ik wil dat je me dan eens komt bezoeken."