De net draaglijke zwaarte van een kleuterbestaan

Jorik was zich alleen aan het aankleden deze ochtend, dat kan hij immers al lang erg goed.
Het had wel lang geduurd om hem zover te krijgen en ik ging even piepen. In volle ernst zag ik hoe hij zijn hemdje uitspreidde op de grond, en dat telkens van richting veranderde. Ik kwam erbij staan.
"De kindjes van mijn klas zeggen dat je dood gaat als je je kleren niet goed aan doet."
Hij keek mij treurig en vragend aan.

Ik veronderstel dat dat sinds maandag door zijn hoofd maalde..
Hij heeft maandag ook herhaaldelijk gezegd dat zijn volgende verjaardagsfeest alleen voor grote mensen is en dat er geen kindjes mogen komen (behalve Jana).

We hebben afgesproken dat als kindjes iets zeggen waar hij bang van wordt hij bij de juf of bij mij of bij een ander groot mens dat hij graag ziet maar moet gaan vragen hoe de vork in de steel zit.
En de andere tip was dat hij ook zelf kon nadenken en beslissen wat hij er zelf van dacht. We hebben wat geoefend.
"Je kan dood gaan als je heel erg oud wordt. Denk je dat je oud wordt als je je kleren achterstevoren aandoet?" "Néééééééén!!" (hilarisch)
"Je kan dood gaan als je heel lang geen adem meer krijgt. Kan dat door je kleren fout aan te doen?" "Néééééééééééééééééééén!"

(Ik heb maar niet verteld over de improscène van even gelden waarin ik een thuizorgwerkster speelde die verstrikt raakte in haar werkschort en vervolgens stikte.)

In elk geval heb ik hem nog eens op het hart gedrukt om zo'n dingen niet in zijn hoofdje te laten zitten en héél snel wat te vragen. Ik moest terug denken aan dingen waar ik zelf als kind zo onnoemelijk bang voor was geweest en er niets over durfde zeggen.

En verder, had hij vandaag een leuke dag gehad op school!

We zijn na school bessen gaan plukken bij nonke Jan en Jorik heeft het na-examens etentje van vanavond dan ook omgedoopt in bessenfeest.

Daan had een taalbui vandaag. Hij heeft eindeloos geëxperimenteerd met papa en mama zeggen. Ik verwacht binnenkort een spraakwaterval.

Arme ik!

Deze nacht had Jorik een valse kroep aanval. Weer erg indrukwekkend, maar dankzij een badkamer gevuld met stomend heet water ging het ook goed voorbij. De nachtrust was echter weer danig verstoord en toen dus reeds beslist om de wekker af te zetten. Juf Cindy zou toch ook thuisblijven bij haar zieke zoontje, dus op zich was het toch al geen ideale dag. Vooral niet na gisteren, Jorik was niet enthousiast over de schooldag maar ging me uiteraard niet aan mijn neus hangen waarom.

Ik had me wel voorgenomen deze thuisblijfdag niet àl te leuk te maken, kwestie van de soms psychosomatische trekjes van het ziek zijn niet te stimuleren.
Bij het wakker worden rolde Jorik zich - zonder zijn vreugde van het thuisblijven te kunnen verbergen - in een portie zelfmedelijden:
" Ik ben écht veel beter! Mama! Heb je ooit al zo'n zieke man gezien zoals ik deze nacht?? Ik vond dat zoooooo jammer voor mij! Auh. Dat was zooooooo jammer voor mij."

Deze namiddag had ik een afspraak met Leen om kort iets voor te bereiden, aangevuld met verder afspreken met Ingrid erbij om te tetteren. Ik had de Groene Lotus als alternatieve plaats ingeroepen, zodat Jorik daar kon spelen. Maar ik had hem wel op het hart gedrukt dat het niet de bedoeling was naar andere plekken in het domein te gaan.
De Groene Lotus was dicht. Toen zochten we ons heil in de abdij van Vlierbeek vlakbij. Jammer genoeg was die ook dicht. Leen hield het met haar volle blaas en lege maag voor bekeken en ging naar de Waaiberg. En wij gingen dan toch even naar het domein en verder zouden we nog zien of en waar we toch nog afspraken. Toen stonden we aan de roeivijver en de verleiding was natuurlijk heel erg groot. Rondroeiend op het water wachtten we op Ingrid die eens aangekomen enthousiast de riemen overnam. Jorik vraagt al eeuwen om in een bootje te gaan.
Voor het half uur om was:
"Ik heb honger (hij had net een bord soep, twee boterhammen en ei gegeten). Ik heb zo'n groot gat in mijn buik. Ik wil naar de speeltuin, ik wil een ijsje."
Ingrid en ik ploften later neer op een terras en Jorik heeft met volle teugen genoten van de waterspeeltuin die hij bijna helemaal voor zich alleen had, wat een uitzonderlijke situatie is..

Dus ja.. de boodschap is "leve ziek zijn 's nachts" - vandaag was opvoedkundig gezien een misser. Maar mannekes, wat een geweldige zomerdag!!

Daan is weer in goeie vorm aan het geraken! Op het einde van de dag durfden we het luidop zeggen:
"Hij is er door."
(Waarop Jorik halfgillend: "Hij is er vandoor!!")

De periode van de lever

Daan is ziek. Hij sukkelt al even met zijn buikje (4 à 5 overvolle pampers per dag!) en heeft ook last van een snotkop. Zoals wel vaker slaagde de dokter er in daar een bewonderenswaardige zaak van te maken. Het is "de periode van de lever" en sommige mensen zijn gevoelig voor die orgaancycli. Daan is extra hard zijn best aan het doen om zijn lichaam te ontgiften. Geen sap-en theekuurtjes nodig dus voor deze man later.
Maar er was evengoed wel een infectie mee gemoeid de laatste dagen, en heeft de medicatie gelukkig weer vrij snel gewerkt. Vandaag heeft hij een beetje puree gegeten en een beetje appelpap. Maar voor de rest is Daan al drie dagen mama-melk aan het drinken zoals toen hij een half jaar oud was. Honger dat een mens daarvan krijgt! Om dan dicht bij hem te zijn, is hij alleen met mij mee naar rode gegaan. Ik moest dit weekend in Dworp zijn, en ben dan later vertrokken eens Daan daar goed genoeg voor was. Dus hebben Jorik en Marc een papa-zoon weekendje gehouden en daar hebben ze van genoten!

Jorik kijkt ontzettend hard uit naar de grote vakantie. Het is allemaal weer veel beter op school sinds de juf terug is, en alles weer normaal is in het klasje. Maar al bij al was dit derde trimester behoorlijk zwaar.
Het Sint-Jansfeest afgelopen vrijdag was wel iets waar Jorik veel plezier aan beleefd heeft. Op een supermooie plek, in een weiland met overal wat bosjes, aan een beekje, werden allerlei doorschuifspellen gespeeld, en nadien werd het vuur ontstoken. Hij was jammer genoeg zijn zorgvuldig thuis gekozen stuk hout kwijt geraakt tijdens het spelen. Bij het zoeken vonden we een andere stok, en dan nog een halve boomstronk, die we dan in de plaats meenamen. Maar hij gooide ze toch maar in de beek, om vervolgens te zeuren dat hij geen mooi hout had voor in het vuur. En nu vond hij niets meer. "Je had die mooie stukken niet moeten weg gooien Jorik.", wist Ayla. Jorik moest niet veel weten van zo'n wijsneusvrouw-opmerking en keerde zich van haar weg. Om na vijf minuutjes met zijn laatste houten aanwinst weer naar toe te keren.

En gelukkig was het mooi weer geweest, net als gisteren, een echt zomerweekend.


Omdat het al lang geleden is dat er hier geschreven is een kleine samenvatting:

- Jorik is nog steeds in de wolken over de terugkeer van Leen. Ongelooflijk hoe hard hij haar gemist heeft, dat heeft hij ons in alle kleuren laten zien.
- Daan stapt sinds drie weken hélemaal vol overtuiging en apetrots, dit na een doorgedreven weekendje training met zijn nonkel peter Dizze.

- Zijn mond staat steeds voller met tanden. Die doorbraken doen soms behoorlijk pijn.- Hij herkende Leen niet echt maar is héél snel dikke vriendjes geworden met zijn meter!

- Jorik is helemaal into verkleden. HIj verslijt al zijn tweede supermanpak en Marc heeft gisterenochtend net geen hartaanval gehad toen een grommende beer hem wakkersprong.

- Daan is voor het eerst meer dan een half uur wakker en muisstil geweest: dit tijdens een dansvoorstelling voor kinderen.
- Daan zegt nog niet veel, maar in de figuurlijke zin absoluut wel: communiceren kan hij als geen ander! Bij elke nuance van elke emotie hoort wel een bepaalde totale gezichtsuitdrukking.
- Mamie is in de wolken met zijn immer uitgestoken armpjes naar haar, en hoopt dat hij niet, eens hij kan praten, "mamie weg!" begint te zeggen zoals Jorik op die leeftijd.

- We zijn nog eens gaan zwemmen en Jorik is al veel kloeker bij het oefenen zonder bandje.
- ... (vul maar aan :-))