Daan loopt als een wilde oververhitte kok door onze kleine living-keuken-speelkamer, haalt keer op keer toch weer mijn pannen en potten uit de kast, vult ze met legoblokjes, zet de deksels er steeds maar op en af en roept: "Kijke Patat!! (als het vol is) Op! op! op ! (als het leeg is) Kijke patat!!! Op! op! op!" en heeft nog geen enkele keer zo'n pot op zijn kleine teentjes laten vallen.
En zo gebeurt het dat je gaat slapen en een kookpot in je bed tegenkomt.
donderdag 27 november 2008
woensdag 12 november 2008
De triestige rups - tekst en illustratie: Jorik Breban
Alleen ik kan dit verhaal vertellen. De tekst is geschreven met een magische pen en jullie kunnen dat niet zien. Ik ga het nu vertellen.
Er was eens een rups. En kijk eens.. tussen alle paarse en groene strepen zit 1 oranje plekje. "Dat is niet erg" zegt de rups, "als ik een vlinder ben zal dat wel weg zijn. Ik kruip nu in mijn coconnetje." De rups werd een coconnetje en daarna een vlinder. Maar... de oranje plek was er nog steeds, en nu was de vlinder nog triestigerder. Hij ging op zoek naar alle dokters maar niemand kon hem helpen. Toen kwam er een reus en die maakte de vlinder dood en toen is hij gestorven. Einde.
Er was eens een rups. En kijk eens.. tussen alle paarse en groene strepen zit 1 oranje plekje. "Dat is niet erg" zegt de rups, "als ik een vlinder ben zal dat wel weg zijn. Ik kruip nu in mijn coconnetje." De rups werd een coconnetje en daarna een vlinder. Maar... de oranje plek was er nog steeds, en nu was de vlinder nog triestigerder. Hij ging op zoek naar alle dokters maar niemand kon hem helpen. Toen kwam er een reus en die maakte de vlinder dood en toen is hij gestorven. Einde.
Abonneren op:
Posts (Atom)