zondag 30 maart - ga maar weg

Deze ochtend zijn we naar Rode gereden, Daan en Jorik logeren bij mamie tot dinsdag.
We waren twee minuten binnen. "Ga maar weg mama." zei Jorik.
En Daan kroop natuurlijk onmiddellijk naar de trap, keerder zich nog om en zei "Dada!"

... tot dinsdag...

Komaan Daan !

Daan heeft echt vandaag bijna zijn eerste stappen alleen gezet. Het gaat zooooooo snel de laatste dagen; elke dag staat hij stevoger op zijn benen. Veel kans dus dat het in Rode gebeurt.

We zijn in de improvisio gaan eten deze middag en vanavond en Daan geniet natuurlijk enorm avn de aandacht die hij krijgt.
Jorik heeft honderduit over Malta zitten vertellen tegen Leen Broucke.
Zoals Brazilië een maat is voor "ver", is Malta een maat voor "lang" geworden. In Joriks beleving zijn we daar ontzettend lang geweest. Zijn verjaardag is bijvoorbeeld al erg lang geleden, want "wij zijn zoooooooooooooo lang in malta gebleven." Of we waren al lang niet meer in Bilzen geweest, want "we waren zoooooooooooooo lang naar Malta gegaan."
En dus..:
"Blijf je nog even bij me liggen zonder geluid?" (zonder geluid blijven liggen betekent "na het verhaaltje")
"Ja eventjes.."
"Zo lang als naar Malta gaan?" (grijns..)

Jorik heeft vandaag de beginselen der relativiteit meegekregen. Hij had al VIER snoepen gegeten en vroeg er nog een.
"Je hebt er al vier gehad! Dat is erg veel."
"Neen dat is niet veel, want tien is veel meer dan vier."
"Toch kan vier ook veel zijn. Bijvoorbeeld als er nu vier bedden in je kamer zouden staan! Dan is vier toch veel?"
"Ok dan!"
Amai, soms gaat het héél vlotjes!! Ik laat in het midden of hij het plaatje zag, of gewoon dacht "oh jee nu komt er een verhaal van hier tot in tokio, ik zal maar gauw zeggen dat het goed is."
Hoewel, Jorik houdt van verhalen van hier tot in Tokio en terug. :-)

Kapper spelen: VOOR

NA

Groener gras

We zaten aan tafel. Jorik had weinig honger en was in een zeurbui. Hij wilde melk drinken uit de beker van Daan, want "daar zitten gaatjes in en ik wil àltijd gaatjes!". We kwamen tot het akkoord dat hij er mocht uit drinken als Daan klaar was. Maar Daan, die wilde niet meer uit de beker drinken, die zat hevig te wijzen naar de tafel, meer bepaald naar.. het glas.

De tijd is ook voorbij dat Daan probleemloos de "baby-versie" van het eten eet. "Je denkt toch niet dat ik niet gezien heb dat er op jullie bord méér ligt. Ik wil OOK van die lekkere gebakken worst. Meer nog, eens ik dat geproefd heb wil ik ALLEEN nog worst."
En wat een zalige "tool", dat wijzende vingertje!

Janadepana

Daan is wild van de nieuwe rekjes in de keuken: fijn! Harde draadvormige metaalconstructies, wat leuk om met je vingers over te ratelen. Hij wijst telkens naar de keuken, wil er steeds weer aan. Vandaag deed hij nog een fantastische ontdekking: een groot rekenmachine. Lekker robuust, hij mocht er van ons met zijn vingertjes op tokkelen en gelukkig dat hij was. Wat verbaasd keek hij ons aan: een andere reactie dan bij de laptop?? Maar eens overtuigd van onze goedkeuring leefde hij zich ten volle uit: typen met tien vingertjes, en kraaien en lachen.

Jorik heeft vandaag een brief geschreven naar Jana. Hij heeft me gezegd wat er moest in staan. Ik heb het genoteerd en hij heeft het overgeschreven: "Janadepana, Jorik, Kessel-Lo." Dan is hij het in haar bus gaan steken. Benieuwd of ze zal terugschrijven!

Malta video

Een kleine stap een grote stap..

Daan laat één hand los.
Daan laat twee handen los.
Blijft even staan.
Daan pakt je benen vast en stapt met je mee. Gaat dan naar een lossere greep: vingers in jeansbroek geknepen.
Laat zich lachend meeslepen door Jorik.

Bijna. Bijna.


Jorik is gaan spelen bij Jef en Jan en vond dat erg plezant. Hij mocht een dvd lenen, en dus was het hélemaal af!

Sneeuw en Freeze

"Het sneeuwt!" was de vreugdekreet deze ochtend. Na dit feestelijke weekend werden we veel later dan anders wakker en eigenlijk hadden we niet veel tijd. Maar dit mochten we niet laten schieten en Marc en Jorik zijn een dik half uur van de sneeuw gaan profiteren. De sneeuwman die ze verderop in het veldje hebben gemaakt, hebben ze gewoon mee naar huis gedragen. Vanavond stond hij er nog, lang nadat alle sneeuw gesmolten was.

Jorik heeft voor het eerst een improvoorstelling meegemaakt (Freeze, impro for kids). Dat was helemaal anders voor hem dan de riddershow. Bij de eerste scène vroegen we hoe we Marc zouden verkleden. Een kind riep: "als een dame!". Dat vond de hele zaal wel grappig en dus zochten we pruik en toebehoren uit voor Marc. Maar Jorik begon luid huilend vanop de eerste rij te protesteren: "Neen, papa moet een jongen zijn!" Wel, dàt was een spannend begin! Gelukkig was Birte daar en zij kreeg hem in een mum van tijd gerust gesteld.

Later in de kleedkamer zei Ingrid er iets over en Jorik heel droog: "Ik heb niet gehuild. Je moet toch niet huilen voor een toneel he!"

Maar later in de auto begon hij plots opnieuw te jammeren: "Papa mag geen meisje spelen." (Nu ik het bedenk, straf eigenlijk he, want Jorik mag van zichzelf best wel een prinses zijn en speldjes dragen :-)
En later: "Als ik nog eens naar het toneel ga met jullie mogen alle andere kinderen daar NIET zijn! Alleen Kasper en ik." Tja, hij vond dat maar niets, als die kinderen die mee mochten beslissen wat zijn mama en papa op het podium staan te doen. Ziehier dus wellicht de oorsprong van zijn wie weet zijn latere aversie tegen improvisatietheater..

Daan heeft een keelonsteking, al enkele dagen. Dat houdt hem niet tegen om de hele avond te roepen, te gillen, te krijsen. Gewoon zomaar. Marc wil een zelfhulpgroep oprichten voor ouders van luide kinderen.

En last but not least voor vandaag!!! Er is een nichtje op de wereld gekomen: Laurien. Joepie!! Jorik vindt het leuk dat de baby uit de buik van Mieke is.

Deze kleine Mowgli hier zal plots weer veel groter lijken in de familie Breban.

Vrolijk Pasen

Eindelijk: het thuispaasfeest! Lang naar uitgekeken (op school hebben ze Palmpasen gevierd op 14 maart).
Jorik had voor "de bhrebhannetjes" een paashoed gemaakt waarop hij "vrolijk pasen" had nageschreven en beslist wie waar mocht zitten. Hij had ook al enkele chocolade-paaseieren verstopt voor Lize en Tine, want hij was vandaag kleine paashaas. Eigenlijk wilde hij gisteren àlles mee verstoppen ("Morgen ben ik dat toch vergeten mama!"). Toen ze er waren gingen Tine, Lize en Jorik naar boven en Jan heeft grote paashaas gespeeld en alles verstopt.
Ook in Bilzen waren er eieren. Elk kind kreeg bij het weg gaan een mand. Jorik begon onmiddellijk de inhoud te verstoppen want hij had dat in de loop van de namiddag afgesproken met ma. Maar het was al laat, en dus hebben we ze alsnog thuis verstopt. Samen. Superveel plezier met het verstoppen en dan drie seconden doen alsof we slapen om dan in volle verbazing achter onze zelf verstopte paaseieren aan te gaan. Hilarisch. En ik in mijn overtuiging gesterkt dat zo'n feest niet minder leuk is als je niet in de paashaas gelooft. (En we zagen evengoed soms zijn oren of zijn staart lang het raam passeren.. Maar goed Sint is en blijft een ander paar mouwen.. zo ingeburgerd die hele leugen..)

En Daan! Die heeft vandaag voor 't eerst mijn handen (zelf) even losgelaten bij het stappen. Eerder op de dag had hij al met Marc en later ook met Tine een hele tijd alleen gestaan.
Het is 24 maart. Hij heeft nog net een maand de tijd om te leren hoe hij naar Leentje zal toe lopen in Zaventem.

Jorik voor het slapen gaan:
"Het was een drukke dag. én een leuke dag!"

Het paashol

Deze namiddag was het hier erg druk in ons paashol: eieren tekenen en uitknippen, op eieren tekenen met wasco, ze beschilderen met ingekerfde rodekool-bladen, een groot ei beschilderen in papier-maché, de kleine eitjes die Jorik vorig jaar van ma kreeg verstoppen,... Jorik vond het zalig om van het ene paasholtaakje (het paashol komt uit verhalen uit de klas) naar het andere te gaan.

Daan staat steeds meer op twee benen. Hij heeft vandaag weer heel veel rondgehost en trappen beklommen of ontsnappingspogingen ondernomen uit de living om naar de trap te gaan.

"Zijn hyena's lief?"
"Ik denk niet dat die zo lief zijn mochten ze een mens zien."
"Waarom niet?"
"Misschien lusten ze wel een hapje mensenvlees."
(lacht superhard) "Wj hebben toch geen vlees!!"
"Ja hoor, kijk hier, een hesp. En voel hier: ribbetjes. Wij zijn zeker wel van vlees."
"Hihihi. Pratend vlees."

22 maart - verjaardag Julie

Met een dag vertraging hebben we de verjaardag van Julie gevierd. Goed voor Daan, Danny en Didier, die allemaal niet op en top waren gisteren.
Jorik was zeer begaan met het feest. 's Morgens zat hij na te denken en besefte dat we 1 tekening waren vergeten in te pakken. Vervolgens belde hij naar mamie om te checken of ze wel voor een taart had gezorgd. We gingen eerst nog naar Wilsele om de Mondeo terug te brengen en naar Brussel om een 3D-beeldje in glas te laten maken van Jorik. En hij vond dat allemaal veel te lang duren en zat er erg mee in dat we te laat gingen komen. Hij had ook gevraagd of we na het feest nog wat zouden blijven. Dat vonden we goed, maar we hadden dan wel een ingewikkeld over wanneer het feest gedaan was. Na de taart? Nadat meter weg was? Na de cadeautjes? Na het spelen?
"Na het spelen."
"Ok dan. Wat ga je dan doen als spelen gedaan is en dus het feest gedaan is?"
"Spelen."
"Wat is het verschil tussen spelen op het feest en na het feest?"
"Na het feest ga ik écht spelen."
We hebben in Rode de kwestie voorgelegd en uiteindelijk werd overeengekomen dat het feest om vijf uur zou gedaan zijn. En we zijn dan nog tot bijna zeven uur gebleven.

Daan heeft weer massa's kilometers afgelegd in Rode. En heel veel mama gezegd. En weer zó geweend bij het slapen gaan dat mamie er niet tegenkon (er is iets in het gehuil van Daan waar ze niet tegen kan, ze kan hem absoluut niet laten huilen, in tegenstelling tot ons alledrie en Jorik).
De conclusie was dat het gewoon het volume is :-)

Jorik heeft twee nieuwe handpoppen. Een draak en een dino, die hebben vandaag al heel wat beleefd en duizend angsten uitgestaan voor de T-rex die Jorik er bij verzon.
Dat gaat nog wat worden samen met de koning en ridder Georgke.

Daan heeft ups en downs. We denken dat de twee onderste hoektanden samen aan het doorkomen zijn.

Communicerende vaten deel 2

Op de eerste dag dat Jorik terug naar school ging, belde Katia van de kribbe om te zeggen dat Daan koorts had.

Rekenknobbel en trapbeklimmer

Vandaag een stoefbericht.
Daan was echt in een "ik bepaal zelf waar ik heen ga" dag. Op een bepaald moment heb ik hem helemaal zijn gang laten gaan (natuurlijk veilig achter hem), en hij is helemaal alleen tot boven in hun slaapkamer geklommen. En hij dacht er helemaal zelf aan, toen hij rechtsomkeer maakte (want de kamer was niet zo interessant als de trappen) om zich om te draaien en de benen eerst naar beneden te laten komen.
Mamie stond ook versteld van zijn stoerdoenerij tijdens het spelen op de slaapkamer. (aahhg die glijbaan..)
Dat is al enkele dagen aan de gang, en het maakt hem ook goed moe: hij slaapt ganse nachten door pl´s de nodige dutten.

Jorik en ik zijn aan het rekenen gegaan. Toen ik eens bezig was over een hoeveelheid bananen en wat er al gegeten was had hij me verbaasd met zijn snelle rekenkundige reflex. Dat wilde ik showen aan mamie en we hebben massa's sommetjes verzonnen (om beurt een): "In één kom zitten drie bananen, in een andere kom twee, hoeveel bananen?" Zelfs met aftrekken lukte het :-)

Jorik heeft zich volledig gesmeten op enkele tekeningen voor Julie die morgen verjaart. Wat een geduld en concentratie!

Communicerende vaten

Schoon eigenlijk. Als Jorik zware nachten heeft, slaapt Daan steevast door: vannacht meer dan 12u aan een stuk. Ze zijn zelden samen actief 's nachts.

Jorik is thuis gebleven, de hele dag met mamie. Hij is veel beter en heeft massa's kunstwerken gemaakt.

Computerkids

Jorik had een e-card gekregen van Tine omdat hij ziek is en dat vond hij super. Dus heeft hij er ook een voor haar gemaakt. En dan nog een tijdje met haar gechat, als "nen echte", helemaal zelf. Hij communiceert met winks en emoticons.
Verder heeft Jorik de hele dag door doorheen zijn ziek zijn weer fantastische wijsheden verkocht (en ik moet dringend een klein boekje in mijn broekzak steken, om dat hier ook in deze blog te krijgen.) We zijn naar de videotheek geweest (omdat we zo weinig dvd's hebben hier thuis, LOL!). Hij vond het heel grappig, die twee op elkaar lijkende woorden bibiliotheek en videotheek (bibliotheek kent hij dan weer van een dvd van muis, want de enige keer dat we er heen geweest zijn was hij nog héél klein).

Volgens mij is Daan in zijn vorige leven degene geweest die de computer heeft uitgevonden. Zijn "wild" worden wanneer je voor een keyboard of scherm zit, neemt waanzinnige proporties aan en ik heb me voorgenomen niet meer met Daan op mijn arm nog rap iets te komen afdrukken of mail te checken. Daarstraks was hij woést omdat hij niet langer dan drie seconden (keihard) op mijn toetsenbord mocht meppen. Misschien herkent hij het geluid van in mijn buik bedenk ik nu! Hij heeft nog een kwartier lang zitten huilen en wijzen naar de deur van de bureaukamer.

17 maart - IK WIL ZO GRAAG NOG EEN BEETJE SLAPEN !!!

Deze ochtend moesten we zeer vroeg opstaan en dat was een hartverscheurend tafereel. Een kwartier lang heeft Jorik gesmeekt om nog wat te mogen slapen.. Ocharme!
Met Daan ben ik naar de kribbe gefietst om daar te ontdekken dat die pas om halfacht open gaat en niet om zeven uur. Het was ongeveer kwart na zeven. Gelukkig moesten we niet lang wachten en was Sara er al. Daan vond het geenenkel probleem om achter te blijven, het gebeurt steeds minder vaak dat hij huilt bij het afzetten in de kribbe, en volgens de geschreven en gesproken verhalen van de begeleidsters heeft hij het er erg naar zijn zin.

Daan is een volwaardig frietenetertje geworden. Als we niet opletten wanneer we frietjes halen, zou hij er evenveel eten als Jorik.

In de kast

Nu is het helemaal ECHT. Daan zegt mama. Hij zegt het eigenlijk al weken. Papa ook. Maar gisteren een beetje en vandaag meer, was ik voor het eerst 200% zeker dat hij het heel doelbewust zegt.

Jorik heeft Marc van het begin tot het einde geholpen om de kleerkast in elkaar te steken op onze slaapkamer. Samen met Daan was het grote fun toen wij aan het overleggen waren waar de kast moest komen.

We hebben schilderijtjes gemaakt op echte canvassen vandaag, op van die kleintjes. Jorik doet dat met een pak concentratie, mooi om te zien.

We gingen naar Oud-Heverlee, naar Leen en Wim, die een Janbibejanfeestje hielden. Jorik kwam met mij op mappy kijken hoe we moesten rijden en wilde dan nog zijn eigen kaart maken: langs huizen, onder een brug, langs een spoorweg en aan water. En het klopte helemaal, dat vond hij subliem.

Toen wij uit de auto stapten was het erg hard aan het regenen en Daan vond dat heel leuk.

De foto's van de verjaardagen zijn nog niet op de site geraakt, hier al een voorsmaakje (er kunnen er blijkbaar maar 5 per artikel).

En dit was de dag na de verjaardag van Jorik. In de drukte van het Malta-vertrek moest Jorik zijn plan trekken om zijn bloembollen te gaan planten, en dat deed hij maar al te graag.

Warme en lauwe worstenbroodjes en eieren verstoppen

Als Jorik slaapt, dan slaapt hij door het gestommel van mama en papa heen (als ze komen slapen en hij ligt in hun bed).
Als Jorik slaapt, dan slaapt hij door het gehuil van Daan heen.
Als Jorik slaapt, dan slaapt hij door het naar boven gedragen worden heen.
Als Jorik slaapt, dan slaapt hij door gierende wind en kletterende regen op het dakraam heen.
Als Jorik slaapt...
dan slaapt hij, zo bleek vannacht, door het uit bed vallen heen.. !

's Middags hadden we worstenbroodjes van bij de bakker meegebracht. Jorik wil dat liefst koud.. Of maar héél even in de oven, dat het lauw is. Hij zat de hele tijd te praten over warme en koude en lauwe worstenbroodjes en wat hij lustte en wij. En toen zei hij:
"Ik weet het. Lauwe worstenbroodjes voor kindjes zijn koude worstenbroodjes voor mama's en papa's. En warme worstenbroodjes voor kindjes zijn lauwe worstenbroodjes voor mama's en papa's."

Jorik en Daan hebben de hele namiddag in Wilsele doorgebracht. Nu kon Jorik eindelijk zijn hark gebruiken want daar in de tuin liggen wél bladeren. Daan heeft massa's meters gelopen in de tuin en Jorik heeft ook hele knappe knutselwerken gemaakt.
's Avonds zijn we allemaal in Wilsele blijven eten en alle jongens hebben zich een kriek geamuseerd met enkele ballen. Die vervolgens voor Jorik en Jan nog heel lang dienst hebben gedaan als verstop-eieren. Dat compenseerde dubbel en dik het feit dat de eieren in de klas gisteren niet verstopt waren, zoals Jorik nochtans de hele week gedacht had.

Bij het afscheid heeft Daantje ons nog getrakteerd op een onverwachte stunt. Lize zat op een stoel en ik had Daan vast en boog naar haar toe zodat hij haar een kusje kon geven. Toen deed hij iets wat hij niet meer vaak doet.. teruggeven..
Ohhh jééééééééééééééééééééééééééé!

vrijdag 14 maart

Palmpasenfeest op school. En voor het eerst een feest waar geen van ons beiden kon bij zijn. "Gaan er veel mama's en papa's zijn?"
Maar Jorik vond het een leuk feest en heeft in de namiddag thuis nog veel liedjes zitten zingen.
's Avonds is Lize komen babysitten, van halfvijf tot halfelf - dus een hele lange avond met de twee mannekes alleen doorgebracht. Jorik had gezegd dat hij goed op zijn broer zou passen: je moet met een babysit namelijk altijd uitkijken dat ze niet "op de baby gaat zitten".
Eerder in de namiddag:
"Mama, straks komen de Brebannekes he?"
"Neen, alleen Lize komt. Ze komt babysitten, wij werken vanavond."
Een hele tijd later:
"Mama, er komt vanavond één Brebanneke!"

Mannen met plannen

Toen ik thuis kwam, zaten de drie mannen in onze slaapkamer. Neen, alleen Daan zat: enthousiast te supporteren van uit zijn stoel. Voor Marc en Jorik, die nachtkastjes en andere zaken in elkaar aan het steken waren. "Wij hebben weer goed teamwerk gedaan he?"

Daan wil ALLEEN eten, met zijn lepel. Sinds een week wil hij zo overduidelijk ALLES doen wat Jorik doet. En boos dat hij is, als we het niet zien zitten, dat de spaghetti óveral in het rond vliegt.

Jorik speelt met zijn vishengels: Daan ook. En BOOS dat hij is als dat lang touw vastzit onder hemzelf en hij de stok niet meer omhoog krijgt.

Jorik gaat van de glijbaan, Daan wil dat ook. Het liefst klimt hij er onderaan op en ziet het al helemaal zitten om zo naar boven te schuifelen. (Ik vermoed zeer sterk dat de slaapkamerglijbaan een jaar of twee uit het zicht zal moeten verdwijnen..)

Kast en sluipen

Jorik en Marc hebben samen een Ikea-kast in elkaar gestoken, en daar is Jorik heel erg fier op. Het is een speelkast in trapvorm, dus hij loopt er ook op en af - dat is natuurlijk geweldig.
Daan heeft het sluipen herontdekt. Hij kan het nu wel drie keer zo snel als voor hij kroop!

Ik verveel mij!

Jorik had een zware dag. Hij heeft een hoop uitbarstingen gehad sinds de terugrit van school. Misschien omdat juf Heidi vandaag verteld heeft naar welke juf hij gaat na de vakantie. Misschien is het nu ineens erg concreet allemaal en vraagt hij zich toch af hoe dat gaat zijn?

Tijdens het vieruurtje:
"Ik verveel mij!"
"Hoezo?"
"Ik weet het niet. Wat is dat? Vervelen?"

Daan doet Jorik in àlles na: hij wil altijd dezelfde dingen doen en toen Jorik huilde daarstraks, deed hij alle huilklanken na. Wat natuurlijk grappig was en ons deed lachen waardoor Jorik nog harder moest huilen..

Jorik vindt het toch nog altijd maar niks als Daan drinkt en hij vindt ook dat dat veel te lang duurt. Nu heeft hij het gevonden. Hij komt Daan afleiden met een banaan in zijn handen. Dat is natuurlijk een hele goede truc, want als Daan banaan heeft gezien dan moet Daan nog maar 1 ding: BANAAN !

Jorik en Daan

Een gesprek in de auto.
Daan: "Aaahhh aahh"
Jorik: "Aààààhhhggggggggggggg Aàààààààààààààààhhhhg!!!!!!!!!"
Daan: "Aàààààààààààààààààààààààààààààààààhhhhhhhhhhhhhhhhggggggggggggggggg!!!!!!!"
Jorik: "AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHHHHGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGG!!

Dansen op eurosong

Daan en ik hebben een privéfeest gehouden tijdens de finale van Eurosong. Hij vindt dansen met zijn mama wel erg fijn :-)
Hij heeft in Rode natuurlijk een echte héle nacht geslapen..
Daan heeft nooit veel met zijn vinger dingen aangewezen , en ineens doet hij dat volle bak - heel schattig.

Jorik verzint slaapliedjes:
"Doe je ogen toe,
kom naar de dinowereld
het zijn lieve dino's
kom maar kom maar
hier is geen dief dief
van de bief bief
slaap maar lekker
slaap maar zacht"

8 maart

We hebben onze binnentuin (zo noemt de architect onze oprit, wat toch een mooiere benaming is!) goed opgefrist. Jorik ziet dat natuurlijk helemaal zitten met zijn nieuwe gereedschap dat hij van Jan kreeg. Het tuinafval ging de laadbak in en dat vervoerde hij met de tractor die ze van Didier, mamie en Julie kregen. Jammer genoeg is het nu wel duidelijk dat de kerstboom de overplanting naar buiten niet overleefd heeft.. Hij is helemaal bruin geworden.
Daan heeft d ehele namiddag geslapen. Hij was 's middags wakker gebleven om de dames uit Wilsele te kunnen zien. Daar heeft hij ook van genoten: toen ze de deur uitgingen was hij boos dat ik de deur dicht deed, we moesten nog wuiven. En toen de auto wegreed.. begon hij heel hard te huilen!

's Avonds heb ik Jorik en Daan naar Rode gebracht. Marc en ik waren dus alleen in Kessel-Lo en gingen vertrekken voor een etentje. De jongens zijn er natuurlijk overduidelijk ook al zijn ze er niet. De trui die ik wilde aandoen moest ik weer uit trekken wegens melkkwijlsnotsporen van Daan en mijn schoenen waren keihard aan elkaar vastgeknoopt door touwman Jorik...

Ik moet je spreken

Ik was aan het werken en Jorik was even op de badkamer met Marc.
"Mama! Ik moet je spreken."
Hij komt er aan getrippeld.
"Ik moet je spreken." (met een zeer ernstige blik).
(Op gedempte toon..) "Euh.. Ik moet je spreken."
"Ja, zeg maar.."
(bijna fluisterend) "Ik... ben beneden. Aan het spelen met mamie en Daan.
Dat was het mama. Dag."
En weg was hij.

6 maart

Daan heeft eindelijk zijn verjaardagscadeau gekregen. De paddestoel met rollende bellende ballen! Hij was superblij, wat een geslaagd cadeau voor een 1-jarige. Hij kende het al, omdat hij er bij Lut al enkele keren mee gespeeld had en toen Jorik het deken er af haalde sprong hij bijna uit mijn armen. Als hij de ballen niet door de baan laat rollen, sluipt hij als een para door de living met in elk hand een balletje.

Hij steekt steeds schattiger zijn handen uit om gepakt te worden. En hij zegt hallo, en steeds vaker mama, en hij doet hondengeblaf na en zegt ook "dutje". :-) Ongeveer he.

woensdag 5 maart - Mamie

Vandaag mamie terug gezien: zowel Jorik als Daan waren heel enthousiast en ze maakten bijna ruzie om in haar armen te zitten in de zetel, terwijl we naar de video van Malta keken.
Mamie en Jorik zijn naar de indrukwekkende werken gaan kijken op de site hiernaast.
Daan eet graag.. kappertjes!! Hij zou er van blijven smullen zijn. Maar eigenlijk was Daan ook gewoon in een gigantische vreetbui vanavond.
Hij heeft met Julie getelefoneerd, een gans gesprek, heel grappig!
Weet er iemand wat "simalse" dieren zijn? Er zijn "simalse" katten, maar ook andere dieren. Ik snap totaal niet wat Jorik bedoelt. "SIMALSE!!!"
Iemand?

Vooropvang en Brebannekes

Het was noodgedwongen een zeer vroege ochtend: Daan naar de kribbe gebracht en dan Jorik voor 't eerst naar de opvang. Kinderen van het 6de middelbaar zorgen daarvoor. Han was aan de beurt: leuk, want die kent Jorik van XS! Hij vond het ook plezant in de vooropvang, Han had een vlieger voor hem gemaakt.
Daan had het gisteren wat moeilijker gehad in de kribbe, na zo'n lange week met Jorik en mama en papa, maar vandaag had hij alweer helemaal zijn draai gevonden. Na de kribbe is hij met mij mee gegaan naar de Delhaize, hij zit ondertussen echt wel stevig in de kar en vindt het super om wat sneller te rijden.. (zal nog van de Maltese bussen zijn). Ondertussen was Jorik met marc naar zijn geliefde turnschool.
Daan genoot weer van het meemaken van het kokerellen en het proeven van vanalles, maar dan werd hij erg moe. Hij had zijn slaapmoment net gekozen toen Jan aan de deur stond en ik had er niet aan gedacht dat er al iemand kon toekomen, dus hij stond daar buiten in de kou.
En Daan heeft zich niet meer laten zien, de dag was lang genoeg geweest en hij was defintief aan zijn nacht begonnen.
Dus de Brebannekes hebben hem niet meer gezien, maar Jorik heeft met volle teugen genoten van de exclusieve aandacht. Eerst een zot aperitiefmoment met zijne nonke Jan ("Nonke Jan, die maakt toch altijd grappen!"), het uitgebreid tonen van zijn schatkist en kletsen en dan nog samen naar Minuscule filmpjes kijken, die hij nu éindelijk eens aan de dames kon tonen.
En natuurlijk alles doen om het nakende bedmoment uit te stellen ...

De zee van Malta ruiken en Daan banaan

Juf Heidi vertelde dat Jorik honderduit heeft zitten vertellen over de reis en dat het plezier van hem af straalde. Hij had zijn schatkistje met schelpen meegenomen. Toen het openging rook het naar de zee. Alle kinderen hebben om beurten aan de zee van Malta geroken.

Daan heeft iets met bananen. Hij wordt er helemaal wild van. Als er bananen in de buurt zijn wil hij niets anders en wordt hij boos als er niet snel genoeg banaan komt. Op een keer in het restaurant hebben we hem na tweeënhalve banaan toch wel gestopt..
Er is iets met bananen. Of met geel. Hij begrijpt ondertussen al dat je niet alles in je mond mag of moet steken. Hij doet Jorik na met wasco's, probeert te tekenen op een blad en steekt geen wasco's in de mond. Behalve als hij een gele te pakken kan krijgen, die gaan onmiddellijk richting mond. Deze ochtend stond er een doos nesquick op tafel en bij stukjes brood, hapje yoghurt schudde hij wild "neen" (kent hij ook goed nu). Wijzen en roepen naar de knalgele doos Nesquick !!

Terug naar huis

Ik vond het jammer dat we terug naar huis gingen. Jorik zei dat dat een voorbeeldje was van "pech". Hij had geen "pech", maar "geluk", want hij vond het niet jammer, omdat we vast nog eens zouden terugkomen. Daar kan je toch wat van opsteken!!
Hij heeft ons overhaald om zijn DRIE schat-stokken mee aan de bagage te binden, en ze zijn wonderwel alledrie heelhuids aangekomen. Voor de zak waar ze aan hingen moesten we in de luchthaven bij het vertrek wel gaan wachten aan een aparte post voor speciale bagage.
Marc heeft deze voormiddag ingepakt en ondertussen zijn Jorik en ik nog eens van het zwembad gaan genieten en hebben de dame terplekke overhaald om even in de jacuzzi te mogen gaan zitten.
Bij elke boot die we tijdens de rit naar het vliegveld nog zagen begon Jorik een Sinterklaaslied te zingen. Het is nu maart en nog steeds zingt hij minstens enkele keren per week Sinterklaasliedjes of vraagt of zegt hij dingen over Sinterklaas.
Daan vond de koude aardappelsalade op het vliegtuig superlekker alsook de milkshake van Jorik die we bij aankomst kochten. Bijna onmogelijk om iets door dat rietje te krijgen, zo'n dikke milkshake was het; maar voor Daan geen probleem. Ann en Jan zijn ons komen halen, en Daan lag algauw in de auto in dromenland. Jorik heeft al heel wat tegen Ann verteld onderweg en thuis aangekomen was hij reuzeblij dat hij nog terug eventjes naar een van zijn DVD's kon kijken :-)

Toen we eens vistapa's hadden besteld had Jorik kleine gebakken visjes ontdekt en er heel veel opgesmuld. Nu gaat hij een grap vertellen aan juf Heidi. Die grap hebben we talloze keren moeten inoefenen (Jorik vindt het geweldig om toneel te spelen over de klas: ik ben dan de juf, en hij zichzelf of een van de andere kinderen. Ofwel is hij de juf en ik Jorik). Het grapje gaat als volgt:
- En hoe was het in Malta?
- Goed, ik heb een school opgegeten.
- Wat ?? Een school ??
- ... (knikken)... Een school VISSEN !!
- hahahaha

Nu hopen dat juf Heidi er heel hard mee lacht, want zo was het telkens in de "sketch".

zaterdag 1 maart

Jorik heeft er gisterenavond zeer lang over gedaan om in slaap te geraken. Hij was in de vooravond in slaap gevallen en dan veel te wakker.. Uiteindelijk is hij - het was echt hopeloos - met Marc wat gaan "loungen" beneden en is wat later komen slapen. Resultaat natuurlijk dat hij deze morgen niet uit bed kon. We hadden nog wat fruit en groetenpotjes nodig en ik ben er dan alleen met Daan op uit getrokken. We zijn op zoek gegaan naar een schatkist voor Jorik: hij is helemaal "in to" het vinden van schatten in de zee en op het strand en hij droomt van schatkisten. Toen we terug kwamen zagen we Jorik en Marc alweer klauteren in het rotsstrand. Met alweer een pak schatten.
Het was zeer waaierig vandaag en er waren veel kwallen aangespoeld. Wat een spektakel.
's Middags ontdekte Jorik een stukje paradijs in het hotel: je kan kippenvingers bestellen aan de bar. Daan en Jorik hebben zich uitgeleefd in een fijn stuk van het hotel met een houten vloer en lage stoeltjes, we zijn er lang blijven zitten en ze hebben dikke show gegevens. Daan wordt steeds kloeker en tijdens het kruipen gaat hij al eens een stuk op handen en voeten in plaats van op knieën.
In de namiddag zijn we eens de andere kant uitgewandeld, de kant waar een hele wijk onbewoonde huisjes staan: zomerverblijfjes van Maltezers. Illegaal en aartslelijk. Kleine baaitjes met onaantrekkelijke stranden en onverzorgde zomercafés, waarvan zelfs een open.. Vreemde tocht maar wel avontuurlijk, Jorik was er zeker van dat hij een schatkist zou vinden. Hij vond in elk geval een stok van een soort palmachtige boom, een stok die helemaal op zich eigenlijk een heksenbezem is.

vrijdag 29 februari

Excursiedag: zo'n echte georganiseerde, opgehaald en afgezet aan het hotel.
We hebben getwijfeld voor Jorik, want hij had een fameuze hoestnacht. Dan toch bedacht dat het fysiek geen vermoeiende dag zou zijn en dat zeelucht wellicht beter zou zijn dan de droge lucht in de hotelkamer. Goeie gok, want het was een fijne dag voor hem en voor ons, en het hoesten viel overdag goed mee. We hebben Valetta van de zeeaknt bekeken, via een tocht met een boot. Vooral het stuk door de (natuurlijke) haven was voor Jorik indrukwekkend: naast een gigantisch containerschip gevaren, grotten in de rotswanden zien, de verschillende forten, alle plekjes waar vroeger piraten aan wal kwamen,.. In de namiddag zijn we in een boot geweest waar je onder water door raampjes kan zien, maar dat was een ontgoocheling: bij een wandeling op de rotsen aan ons hotel zie je zo door het heldere zeewater veel meer.
Daan heeft zich weer de hele dag bezig gehouden met zijn favoriete sport: aandacht trekken. Echt grappig hoe hij rondkijkt, zijn oog laat vallen op een "prooi" en dan begint te roepen en te wuiven; het klinkt als "hee gij daar gaat ge nekeer rap naar mij kijken en lachen of hoe zit dat??"