Konijnen, maïs en ballen gooien in de keuken

We gingen een dagje op reis en namen mee. Belachelijk teveel.
Regenjassen omdat ik geen weermannen meer vertrouw, maar die hadden we gelukkig niet nodig.

Extra kledij omdat ik bijgelovig ben en zeker weet dat als ik dat niét doe er zeker eentje overgeeft, in zee sukkelt of overal chocolade-ijs morst. Maar dat gebeurt dus niet.
Strandspeelgoed om te vermijden dat we er weeral eens kopen omdat we er geen bij hebben. Maar we trokken naar het strandzitverhuurstandje van mijn nicht Sylvie, alwaar massa's strand- en ander speelgoed ligt. Dus ook dat was ballast. Jorik vond het jammer dat we daar maar zo kort gebleven zijn, want zo'n plek is voor hem een paradijs. Maar voor Daan was het ok. Hij was namelijk veel te snel uit zijn buggydutje gerukt (per ongeluk) en had bijgevolg helemaal geen zin om, zeker niet met blote voeten, in het zand te spelen. De glijbaan kon hem niet eens echt bekoren. Hij had ook geen zin om richting zeelijn te stappen, want daar op het strand, ondanks de beelden die wellicht op het nieuws geweest zijn over een topdag aan zee, was het, heel eerlijk, gewoon te koud.

Dan was het bij mémé in de tuin veel lekkerder warm. Jorik is zelf maïskolven gaan plukken, als cadeau voor Marc. Morgen gaan we ervan eten. Hij heeft ze ook zelf gepeld en zorgvuldig in een zakje gestoken ("daar kan de ma¨s nog wat genieten van warmte.") Daan had het drukker in keuken alwaar hij mémé's rolstoel van alle kanten bestudeerd heeft en "gerepareerd" met eens sleutel die dienst deed als schroevendraaier. Hij was aangenaam verrast door het feit dat mémé en opa van zijn zitzakdoek een bal maakten en daar zomaar in keuken mee begonnen te smijten. En Opa heeft opnieuw konijnen, nu zijn er twee jongens die dat fantastisch vinden!

Het was een gezellige dag; ook de treinreis was leuk. Jorik zorgde voor de portretten van vandaag.