Terug naar huis

Ik vond het jammer dat we terug naar huis gingen. Jorik zei dat dat een voorbeeldje was van "pech". Hij had geen "pech", maar "geluk", want hij vond het niet jammer, omdat we vast nog eens zouden terugkomen. Daar kan je toch wat van opsteken!!
Hij heeft ons overhaald om zijn DRIE schat-stokken mee aan de bagage te binden, en ze zijn wonderwel alledrie heelhuids aangekomen. Voor de zak waar ze aan hingen moesten we in de luchthaven bij het vertrek wel gaan wachten aan een aparte post voor speciale bagage.
Marc heeft deze voormiddag ingepakt en ondertussen zijn Jorik en ik nog eens van het zwembad gaan genieten en hebben de dame terplekke overhaald om even in de jacuzzi te mogen gaan zitten.
Bij elke boot die we tijdens de rit naar het vliegveld nog zagen begon Jorik een Sinterklaaslied te zingen. Het is nu maart en nog steeds zingt hij minstens enkele keren per week Sinterklaasliedjes of vraagt of zegt hij dingen over Sinterklaas.
Daan vond de koude aardappelsalade op het vliegtuig superlekker alsook de milkshake van Jorik die we bij aankomst kochten. Bijna onmogelijk om iets door dat rietje te krijgen, zo'n dikke milkshake was het; maar voor Daan geen probleem. Ann en Jan zijn ons komen halen, en Daan lag algauw in de auto in dromenland. Jorik heeft al heel wat tegen Ann verteld onderweg en thuis aangekomen was hij reuzeblij dat hij nog terug eventjes naar een van zijn DVD's kon kijken :-)

Toen we eens vistapa's hadden besteld had Jorik kleine gebakken visjes ontdekt en er heel veel opgesmuld. Nu gaat hij een grap vertellen aan juf Heidi. Die grap hebben we talloze keren moeten inoefenen (Jorik vindt het geweldig om toneel te spelen over de klas: ik ben dan de juf, en hij zichzelf of een van de andere kinderen. Ofwel is hij de juf en ik Jorik). Het grapje gaat als volgt:
- En hoe was het in Malta?
- Goed, ik heb een school opgegeten.
- Wat ?? Een school ??
- ... (knikken)... Een school VISSEN !!
- hahahaha

Nu hopen dat juf Heidi er heel hard mee lacht, want zo was het telkens in de "sketch".