Daan loopt als een wilde oververhitte kok door onze kleine living-keuken-speelkamer, haalt keer op keer toch weer mijn pannen en potten uit de kast, vult ze met legoblokjes, zet de deksels er steeds maar op en af en roept: "Kijke Patat!! (als het vol is) Op! op! op ! (als het leeg is) Kijke patat!!! Op! op! op!" en heeft nog geen enkele keer zo'n pot op zijn kleine teentjes laten vallen.
En zo gebeurt het dat je gaat slapen en een kookpot in je bed tegenkomt.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten