Ofwel breekt Daan binnen de twee jaar al eens een been. Ofwel krijg ik ergens eens een hartstilstand. Hij heeft nog geen idee van wat de zwaartekracht met hem zou kunnen uitrichten, dat is wel duidelijk.
In Wilsele was hij totaal roekeloos op de ligbank aan het spelen, in de speeltuin zou hij het liefst rechtop de glijbaan aflopen, ..
Leen heeft reeds een poging gedaan om hem eens niet helemaal tegen te houden. Maar.. het zal waarschijnlijk all the way moeten gaan. Dus de boodschap is: vermijd - toch nog even, hij stapt toch nog maar net! - dat Daan zich hoger dan twintig centimer boven de grond bevindt tenzij je de volledige controle hebt en uitgeslapen bent.
Wat heb ik genoten van Jorik die nooit iets deed waarvan hij niet zeker was dat hij het kon of toch heel erg bijna. Die weet, op grof-motorisch vlak tenminste, perfect wat zijn "zone van naaste ontwikkeling is". Daan daarentegen is een snelheidsduivel op die zonespiste!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten