Een ochtendhumeur van hier tot in Pantanal

Jorik was ech slecht gezind deze ochtend, wat zeg ik, woest! Omdat hij nog wilde slapen. Omdat hij nog bij ons had willen liggen (meestal wordt hij wakker voor de wekker). Het heeft meer dan een half uur geduurd voor hij terug aanspreekbaar was (en gelukkig is dat bij hem dan ook op slag 100%). En dat is toch niet gemakkelijk, zelf moe opstaan en met een kleuterochtendhumeur geconfronteerd worden. Daan had dan wel weer de goede ochtend uitgekozen om tot negen uur te slapen!