Ceci n'est pas une petite fourchette!

Volgens Daan lijkt een klein vorkje meer op een klein lepeltje dan op een grote vork. Ik denk tout-court dat hij het verband met een grote vork niet ziet.
Hij eet meestal met een kleine lepel. Als we hem een kleine vork geven, omdat sommige dingen nu eenmaal eerder prikbaar zijn dan lepelbaar, dan is hij verontwaardigd.
"Cassé, cassé!!" roept hij dan. (Waarom dat woord persé in het Frans moet weet ik niet.. veel brokken in Rode?)
Hij weigert ermee te eten. Ik denk dat hij denkt dat we hem een kapot lepeltje geven.

Van nachtmerrie naar helden-epos - door Jorik aan het ontbijt

Ik moet zingen dan komen er geen nachtmerries. Ik had toch een nachtmerrie!! Maar geen probleem!! Ik heb het zelf opgelost in mijn nachtmerrie. Shere Kahn stond voor mij. En ik zei:
- Lust jij vis?
- Ja zei Sher Kahn, maar hier is geen vis!!
- Wacht tijger!
En ik ging naar de viswinkel, en kocht daar twee ton vis.
- Hmm lekker twee ton vis!! Waar heb jij dat gevonden?
- Dat vertel ik lekker niet.
En toen begon Shere Kahn van de vis te eten en het was heel veel dus ik kon op mijn gemakje weg lopen.

Daarna vertelde Jorik over de keer dat hij "niet uit zijn nachtmerrie kon komen". Het was een spook toen. We hebben dan allerlei zotte ideeën bedacht om het spook te verjagen als er weer een spook opdaagt. Zodat hij weet wat doen. Benieuwd!

De ik-beleving van Daan

Daan verdraagt niet goed dat iemand iets aan heeft of gebruikt van een ander. Zo maakte hij ferm van zijn oren toen ik met de fiets van Marc vertrok.
Deze morgen deed ik hem een salopet aan die vroeger van Jorik was. Ik vertelde hem dat. Hij bleef maar zeggen: "Broek Jorik!" Na een uur kon hij er echt niet meer tegen :-), begon te huilen en probeerde zelf de knopen los te maken. "Broek Jorik! Uit doen!" Ik heb ze dan maar uit gedaan en hem een andere broek gegeven. "Broek Daan!!"
Voorlopig niet meer vertellen.. dat de meeste kleren niet uit de winkel komen :-)

Vragen

Deze vragen, en veel meer "woordenwaterval" tijdens een autoritje van nog geen tien minuten..
- Mama, wat is eigenlijk een "momentje"?
- Is één boom ook een bos?
- Heeft iedereen een kindje, en als je geen kindje wil, hoe weet je maag dat dan?

Om een kort verhaal lang te maken ..

Jorik zeurt voor nog een verhaaltje.
"Een héél kort, een superkort, het kortste wat je kan!"
"Ok dan. Er was eens een verhaal. Dat was zo kort dat het alleen een begin had en geen einde." Einde verhaal.
Na twee minuten gewoel..:
"Mama, als het verhaal geen einde heeft, dan moet je alle dagen van je leven blijven vertellen. Het is zoals een tunnel zonder einde, die is zo lang dat je er nooit uit komt. Snap je?"

Boeven

- Als een kindje geboren wordt in de buik van een mama, en die wordt groot, en die wordt een boef.. kan dat. Komen er zo boeven in de wereld?
-Ja, alle boeven hebben een mama (daar ben ik me bij het aanschouwen van elke crimineel telkens zo vreselijk hadr van bewust..)
- En als die baby een boef wordt, en de mama is geen boef, dan is er wel een klein probleempje?
- Ja, dat zal die mama vast niet leuk vinden.
- Ik zal maar vast geen boef worden. Hopelijk wordt Daan ook geen boef. Waren er maar geen boeven in de wereld.
Wat volgde was een bevraging over hoe inbreekbaar ons huis was. Om slapeloze moeder van te worden..

- Ik heb een vallende ster gezien en ik heb een wens gedaan.
- Ah dan mag je die niet zeggen. Anders komt hij niet uit. (Plots besefte ik dat ik zo wel mooie kansen miste om te weten wat er in soms zwijggrage Jorik omgaat.) Of wacht, neen, het is anders, ik denk dat je het aan je mama mag vertellen. Of aan je papa. Aan één van de twee.
- Ah, goed dan! Ik heb gewenst dat Daan goed groenten eet.
- Tof! En jij, ga je ook goed groenten eten?
- Neen mama. Je mag maar één wens doen als je een ster ziet.

Woorden

Ik, op zijn mamas: " Jorik, ik zie je graag tot aan het einde van de ruimte, en dat is heel veel want de ruimte stopt nooit dus ik zie je eigenlijk zo graag dat het nooit stopt."
Jorik, laconiek: "Dan ben je normaal wel verliéfd mama."

Daan zegt steeds meer knappe volzinnen, gebouwd op puur genapraat.
"Oekàndanu???" is momenteel zijn favoriet.

Vroeger was alle drank appelsap, inclusief elke vloeistof en alle flessen, bekers en glazen.
Sinds een week is dat allemaal veranderd in chocomelk.

Poppenkast

Jorik heeft een oude liefde bovengehaald: origami. Mama Vos (soms ook paard), kind Vos (soms kind paard), Pinguïn, slang en walvis kregen elk ook een potlood aan het lijf en zijn nu de poppen van zijn theater. Vanavond werden we vergast op een heuse show; ik moest "die van het licht" zijn. Hij improviseerde een verhaal waarin erg veel gekust werd en soms ook gevochten. Echt knap gedaan! Met veel moeite konden we Daan aan toeschouwerszijde houden, maar na de pauze wilde Daan ook zijn ding doen - Jorik wisselde met plezier van stoel. Daan speelde de essentie na van het spel van Jorik, met 200% overtuiging en ontzettend veel... "show". :-)