We zaten aan tafel. Jorik had weinig honger en was in een zeurbui. Hij wilde melk drinken uit de beker van Daan, want "daar zitten gaatjes in en ik wil àltijd gaatjes!". We kwamen tot het akkoord dat hij er mocht uit drinken als Daan klaar was. Maar Daan, die wilde niet meer uit de beker drinken, die zat hevig te wijzen naar de tafel, meer bepaald naar.. het glas.
De tijd is ook voorbij dat Daan probleemloos de "baby-versie" van het eten eet. "Je denkt toch niet dat ik niet gezien heb dat er op jullie bord méér ligt. Ik wil OOK van die lekkere gebakken worst. Meer nog, eens ik dat geproefd heb wil ik ALLEEN nog worst."
En wat een zalige "tool", dat wijzende vingertje!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten