We hebben het aangekondigd.. dat we met Daan ons hart vaak zouden vasthouden. Hij kan nu in de zetel kruipen (maar dus niet mooi er uit, zoals Jorik al veel langer kon:-) en loopt steeds sneller. Gevolg, op 1 week tijd:
- op zijn hoofd uit de zetel getuimeld
- over een dorpeltje gestruikeld, kin open geschaafd
- tegen de hoek van de tafel gelopen, buil boven zijn hoofd
Een minuut ferm wenen is voor hem voldoende om deze incidenten verder te vergeten. Hij babbelt en gesticuleert en speelt dan weer onverstoord verder.
Onze tweede aankondiging, op een dag, binnen niet zo heel lange tijd, gaat Daan gewoon àlle woorden en zinnen tegelijk kunnen uitspreken. Hij gaat van klankjes, naar gebrabbel, naar jibrish, naar Jibbrish-Nederlandsklinkend, en plóts gaat het er zijn: de volledige Nederlandse taal.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten