Terug naar school

Het was een héél ontroerend moment toen Jorik in de klas kwam. Zoveel oh's en ah's en "Jorik is er!!" Hij stond er echt van te kijken en te glunderen, dat was heel erg schattig.
Voor de rest heeft hij het hele eerste deel van de ochtend zijn gangbare ik-wil-niet-naar-school-ochtendhumeur gehad. In de loop van het ontbijt wordt hij dan telkens met een klik wakker en dan is hij weer goedgezind.

- Is de khbbgnhoghoouht van de gorhhoout. He? Mama, he?
- WABLIEFT?
- WAT?
- Ik heb je niet verstaan.
- Waarom niet?
- Je moet luider praten in de auto.
- WAT?
- JE MOET LUIDER PRATEN IN DE AUTO!
- IK ZEG: Is de khbbgnhoghoouht van de gorhhoout.
- enz.

Ik heb Daan geleerd dat hij éérst met zijn voeten uit de zetel moet komen, in plaats van met zijn handen en hoofd. Dat verstaat hij, hij merkt dat hij zo wél zelf op de grond geraakt. Maar als hij in de zetel ligt in de verkeerde richting, dus met zijn gezicht naar de grond, dan wordt hij boos, want hij begrijpt niet dat en hoe hij zich moet omdraaien: hij zit dan te duwen met zijn voeten tegen de rugwand van de zetel en lijkt te willen dat hij er ook langs die kant af kan.