Jorik wilde zijn laatst gevonden stok graag schilderen. Terwijl de ene kant lag te drogen gaf ik hem een mandarijnenkistje om langs de binnenkant te beschilderen. Hij hield dat goed vol en werkte er zorgvuldig aan. Ik wilde er het beeldje in zetten dat kapot gegaan was en we net geplakt hadden. Toen zagen we nog twee kistjes liggen en ik vroeg of hij die ook wilde schilderen. Hij zei: "Ik zal anders de werker zijn. Ik zal alles maken in ons huis."
Jammer genoeg was het hout van die andere kistjes niet echt goed te schilderen, maar algauw was het eerste droog genoeg om op te hangen. Jorik hield de kist vast en ik trachtte ze in de muur te nagelen maar tevergeefs. Harde muren. Of met de woorden van Jorik: "Wij hebben tovermuren!"
Daan heeft zich in de kribbe bezig gehouden met het afpakken van tutten van alle andere kindjes.
Vanavond moesten ze naar Rode wegens een hoge kans op treinstaking morgen. Hoewel Jorik al een hele tijd zegt dat hij nog eens in Rode wil logeren, had hij er plots geen zin in, en het was hier een groot drama bij het vertrek. En daar aangekomen was het Daan die zijn keel openzette: sinds de laatste keer en ook door de kribbe natuurlijk begrijpt hij echt wel het concept mama-en-papa-zijn-langer-dan-effekes-weg; ziet hij dat nu aankomen. Ik denk wel dat mamie een rustige nacht zal hebben: Daan slaapt héél goed de laatste tijd. Eens een keertje een hele nacht en anders maar 1 keer even wakker.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten