Janbibejan

Jorik vond dat we het huis moesten versieren als er mensen kwamen, dus hebben we een lange slinger gemaakt.
Hij was erg verrast toen Lize uit zijn klas an de deur stond. Hij wist dat ze kwam, maar het leek alsof hij toen pas echt goed besefte wat we bedoelden: "De mama en papa van Lize van jouw klas komen ook naar het speelgoedfeest, en Lize dus ook." Er was nog een groter meisje bij Hanna. De drie zijn samen met Marc en Steven in de zaal en buiten gaan spelen, en daarna op de kamer van Jorik. Hij heeft een heel fijne dag gehad.

Daan, die heeft het grootste deel van de speelgoedpresentatie aan zich voorbij laten gaan en een uitgebreide namiddagdut gedaan. Nochtans waren zijn bollebuikvriendjes in volle actie: Wolf, Lotte en Oskar.

Jorik wilde me vanavond iets uitleggen over iets wat in een tekenfilmpje gebeurt...
"De mieren brengen het dan naar dat groot ding!"
"Welk groot ding?"
"Dat in de badkamer is!"
"?"
"Zo dat heel groot! Dat op een zwembad lijkt! In de badkamer!"
"Het bad??"
" Ja, het bad!"

Later op de avond, in bed, had Jorik moeilijke vragen.
Hij vindt het niet eerlijk dat mama's en papa's bij elkaar mogen slapen en dat kindjes zo ver uit elkaar moeten slapen.
Twee avonden per week slapen we samen hebben we nu afgesproken, en er blijft altijd iemand van ons een tijdje bij hem liggen. Als dat niet lang genoeg is (altijd dus) haalt hij alles uit de kast om het te rekken. Hij begint dan bijvoorbeeld te kreunen: "Blijf bij mij! Zie je niet, mijn verdriet!" Dat is nooit meer uit zijn hoofd gegaan sinds Frankrijk!