Daan en ik zijn naar de laatste Ridders van Mos - voorstelling gaan kijken. Ik wilde het graag eens zien en moest in een ander gebouw van de Vlaamse Gemeenschap ook nog met iemand dingen bespreken. Maar Daan was dus gewoon mee: je krijgt nogal wat bekijks met zo'n ukje in zo'n gebouw. Dat moet toch wat zijn, zo in een buggy zitten en àl die gezichten die reageren op jou. Ik vond dat hij daar duidelijk heel erg van genoot. Vooral bij de mensen van het verdiep waar we een afspraak hadden heeft hij harten gestolen. Ik vind dat eigenlijk altijd heel grappig om een baby mee te pakken naar een "werkplek": Daan moet maar wat vaker meegaan, mensen worden daar heel vrolijk van.
Van de show hebben we maar een klein stuk gezien: altijd een gok met een baby erbij, en Daan moest natuurlijk zijn intensieve stemtraining van deze nacht nog verder zetten.
Nonke Jan is Jorik mee gaan afhalen van school, om daar ook terug de mondeo op te pikken: zo heeft hij Joriks klasje eens gezien! Jorik heeft twee reuzegrote stokken van het speeltuintje meegenomen, ze konden net in de koffer. Zijn houtcollecties gaan dus van minitwijgjes in al zijn broekzakken tot halve bomen in de camionette.
Ik weet soms niet goed of Jorik wel of niet heel graag naar school gaat. Deze morgen in de auto:
"Je kijkt zo sip!"
"Neen mama, ik kijk alleen droevig. Ik kijk droevig omdat ik naar school moet gaan."
"En wat maakt je droevig op school?"
"Ik wéét het gewoon niet, ik weet het niet."
Eenmaal in de klas aangekomen is hij altijd erg blij en begint onmiddellijk tegen Juf Heidi te vertellen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten