Boos. Heel boos.

Ik heb Jorik nog nooit zo boos gezien als vandaag (op iemand anders dan op mij). Patricia fietste toevallig door de straat toen wij van school kwamen. Het was ongelooflijk hoe hevig en vrolijk Daan op haar reageerde!! Ik stond daar versteld van. Hij lachte, wilde haar aanraken, wilde dat ze hem pakte. Hij kent haar, van in de buik en van de eerste maanden,.. en dat zit er blijkbaar goed in gegrift. Maar het ging dus over Jorik. Hij was in eerste instantie ook heel blij met dit toevallige bezoek (ze is binnen een tasje thee komen drinken) en hij vertelde honderduit. Toen ze hem hielp met zijn boekentas en jas, zag hij dat zijn tekening opgerold in zijn boekentas zat (dat had ik gedaan) en riep hij haar boos toe dat dat niet mocht opgerold zijn. Ze zei dat we het op tafel zouden leggen onder een boek, en ik probeerde hem tegelijkertijd duidelijk te maken dat ik dat had gedaan én dat hij niet zo hoefde te roepen en dat dat onbeleefd was. Toen was het hek van de dam. Hij zei (riep) tegen haar dat ze niet had mogen binnen komen en dat ze moest weg gaan. Hij wist echt met zichzelf geen blijf,.. enfin.. het was allemaal nogal chaotisch en raar, maar wel weer ok geworden ook.

En ik had het kunnen weten, het was een lange dag geweest: hij was naar de opvang geweest en dat doet hij eigenlijk bijna nooit meer sinds dit schooljaar. Onderweg had ik gevraagd of hij zin had om even bij Lize binnen te springen. En hij zei dat hij dat niet wilde. Alleen op bezoek gaan wil ik nog eens.
Ik: "Wel dit is toch een bezoek?"
"Neen, een bezoek is lang. Ik ben veel te veel moe om even naar Lize te gaan."
Dus hij weet toch verdomd goed wat er in hem omgaat.

Daan is kwikkelkwakkel. Eigenlijk vond ik dat hij gisterenavond beter was dan vandaag. Hoewel dat niets doet aan zijn humeur.
Nu slaapt hij al enkele uren! Hopelijk een voorbode voor een rustige nacht, dat kunnen we allemaal echt gebruiken! Marc is erg ziek en Jorik heeft voorspeld dat hij ook heel lang ziek gaat zijn..