Ik weet niet wat voor nachtmerries Jorik deze nacht gehad heeft, maar deze morgen woonde hier plots precies een ander kind. Natuurlijk gebeurt dit op ochtenden dat ik alleen ben en ook Daan mee klaar moet maken om Jorik te gaan brengen. Vraag is wat oorzaak en gevolg is. Jorik wilde TV kijken, maar dat is 's morgens niet echt de bedoeling. Hij besliste botweg niet naar me te luisteren en zelf de TV aan te doen. Nadat ik die afgezet had en hij zijn schoenen zou aandoen ging ik gauw boven nog een trui halen. Terwijl ik terug beneden kwam zei hij: "Daan heeft een touw rond zijn nek gebonden." Jorik had zijn groen speeltouw helemaal rond Daans nek heen gedraaid. Met zijn touwsjaal kroop Daan vrolijk rond. Maar grappig was dat natuurlijk niet... Tijd om Jorik even in de hoek te zetten en alles verder klaar te maken. Ondertussen werden twee speelgoedspullen door de living gegooid. Ik behoorlijk mijn stem verheven om orde op zaken te krijgen.. hmmm.
In de auto zei Jorik sorry. Ik zei dat wel een hóóp niet-kunnen dingen waren geweest op een rij.. Vervolgens zeiden we een hele tijd niet veel.
Wat later vroeg ik of het een groot brood was dat ze gebakken hadden om vandaag te eten ('s woensdags eten ze zelfgebakken brood en soep van een mama of papa).
"Nu praat jij zachter he mama?"
Deze middag zei ik tegen Jorik dat mamie thuis was en dat ik moest gaan werken, dus dat ik hem snel zou afzetten.
"Dat héb je al gezegd mama, dat wist ik al!"
"Waarom zeg je iets twee keer, je moet toch geen twee keer dingen zeggen!"
Ik neem aan dat dat het logische gevolg is van aan kinderen vragen waarom je dingen moet herhalen enzo?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten