Nadat we Jorik naar school hadden gebracht en Marc in Haacht hadden afgezet, zijn we even bij Lut langs gegaan. Dit was de zoveelste poging om af te spreken, maar ik was natuurlijk aan 't twijfelen voor Daan. Ik passeerde er toch min of meer en ging zien hoe het ging. Ondertussen had Daan alweer drie kwartier gedut in de auto en bij Lut vond hij het te gek! Ze heeft een groot huis vol licht en een vloer met vloerverwarming, zalig om op te kruipen. Maar vooral: ze is presentatrice van houten speelgoed, en overal lagen supertoffe speelgoedjes: Daan heeft zich enorm geamuseerd, en meer dan eens geshowd hoe hij zich optrekt. Daarna heeft hij lekker lang geslapen, zonder nog te hoesten en voor 't eerst zonder massa's snottebellen in de neus na het slapen. In de badakmer wilde hij me weer eens laten zien hoe hij al kan gaan recht staan. Hij duwde zich recht op een doos pampers en keek trots om zich heen, waarop hij zijn evenwicht verloor. En aangezien Daan niét de ik-ga-gauw-zitten-reflex heeft, viel hij niet op een zachte pamperpoep, maar als een plankje op de grond. Auw! Hiervoor vreesde ik dus gezien zijn weerstand tegen de zithouding...
De komende weken zullen we ons wellicht specialiseren in "Daan-receptie".
Over grijze haren gesproken: Jorik "bedenkt" heel veel, en als hij het gaat uittesten is het ook oppassen geblazen. Woensdag rook ik in de living iets verbrand, een hele scherpe vieze geur. Ik vond maar niet wat het was en het werd steeds erger. Toen viel mijn oog op een van de twee tafellampen die op de kastjes staan. In een van die lampen zat een omgekeerde plastic speelgoedkraan. Waarvan dus een stukje aan het wegsmeulen was. Na de eerste schrik en de duidelijke boodschap dat het heel gevaarlijk is iets in een lamp te steken kwam de uitleg: hij wilde de lamp uit doen, maar kon niet aan de schakelaar en dacht dat de lamp ging uit gaan als hij er iets in deed. Op de bodem lagen trouwens ook al drie noten, maar daar was het niet mee gelukt.
AAAAHHH!!
Op terugweg van school: zowel bakker als slager dicht! Dus tóch gauw naar Delhaize: daar was het feest: alletwee in de kar.

Tegen de avond was de sinds deze morgen geplande check-up afspraak bij de dokter al duidelijk niet meer nodig, maar we zijn toch maar gegaan, omdat de waarschijnlijke reactie op het medicament toch wel zéér heftig was geweest. Alles DIK ok: longen, oren, wateroogjes weg, alleen nog wat bovenste luchtweg en de dokter is ervan overtuigd dat het tegen het weekend op en top is met Daan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten