Voor de zekerheid is Jorik nog steeds niet naar school gegaan, om fit genoeg te zijn voor het verjaardagsfeest van Mauro. We hebben geen tijd gehad om te gaan winkelen, want de mijnheer van Telenet had hier zijn handen vol en we geraakten niet weg. Maar Jorik vond dat geen probleem: hij had toch eerder al een bol touw ingepakt. Voor een kleuter die 4 wordt is een bol touw een schitterend cadeau.
Er waren heel wat kinderen. Luka en Marit, die vorig jaar in Joriks klas zaten, en Basil, die van school veranderd is waren er ook. En natuurlijk Kasper. Jorik had het erg naar zijn zin gehad en wilde ook niet weg.
Daan heeft zijn handje in de lucht gestoken om dada te zeggen hierjuist. ZOOOO SCHATTIG !! Ja hierjuist, de laatste daagjes heeft Daan in de avond wat wakkere uren. Maar primeur primeur: de twee mannekes liggen nu voor de allereerste keer met twee op de kamer boven.
Jorik heeft ons hele huis omgetoverd in een kasteel (in gedachten). Hij is de notenridder die overal in huis noten kraakt en als er iets gebeurt wat niet ok is (zoals de nootschalen van de keldertrap afgooien in plaats van in de vuilbak - die mijnheer van telenet moet nogal wat gedacht hebben..), dan is het de ridder geweest en niet Jorik. Een notenridder eet en drinkt overigens niet aan een tafel, maar op de grond.
Daan heeft nooit echt een tut gewild, maar steeds meer begint hij te grijpen naar doekjes, stofjes sjaals, om op te sabbelen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten