Daan eet nu al een tijdje echt goed groenten. Fruit draagt duidelijk zijn voorkeur weg, maar hij trekt niet meer het "wat probeer je me nu in hemelsnaam in mijn mond te proppen" gezicht en hij eet meestal alles op. Hij heeft al die extra voedingsstoffen wel nodig: het is duidelijk dat hij steeds meer inspanningen doet om op zijn onderarmen te steunen of zijn knieën onder zich te brengen... plots zal het "een kruiperke" zijn..
Jorik had een vliegtuig voor mij klaar gemaakt op zijn kamer. Ik moest de chauffeur zijn, zodat hij onderweg een boekje kon lezen. Hij had een boek mee, want het zou een hele verre reis worden. We vlogen namelijk naar Brazilië :-) Daar aangekomen moesten we overal op zoek gaan naar dieren, want "in Brazilië is een heel groot bos". Af en toe kwamen we een gevaarlijk dier tegen, en dan werden we jagers die ze te lijf gingen, maar dat was wel als ridders met een zwaard :-)
Deze namiddag heeft hij fijn kunnen genieten van het alweer mooie weekend: Julie heeft hem meegenomen naar het Provinciaal domein in Huizingen, samen met Luka.
Jorik zingt nu "Daan de krokodil, die tatert maar die tatert maar. Daan de krokodil, zijn mondje staat nooit stil."
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten