We kwamen wat tekeningen afdrukken, en ondertussen weet Jorik al goed dat het kan zijn dat er iemand anders ook aan de computer zit en dat we dan kunnen chatten (de winks vindt hij subliem). Tine was online en we deden een videogesprek. Tine zei dat het lastig was die hoest.
"Het spijt me." zei Jorik. Toen hebben we hem uitgelegd dat je alleen spijt kan hebben van iets waar je zelf wat kon aan doen, en dat je anders "Het is spijtig" zegt.
Ik zei dat ik mijn trein moest halen en dat vond Jorik heel erg grappig.
Jorik zingt de hele tijd "Wat maakt ons sterk? Teamwerk!" Daarstraks riep hij het bij wijze van waarschuwing, liep naar me toe en sprong met het volste vertrouwen in mijn armen.
En Daan? Die gaat zijn broer achterna. Deze avond is hij heel intensief met de blokken bezig geweest en hij heeft er verschillende keren een bovenop een andere gezet!
Omdat Daan niet erg gelukkig lijkt op de blokkenfoto heb ik deze foto hieronder er ook bij gezet. Mamie vond het weer bijzonder moeilijk om de deur uit te gaan, met die kleine Daan die maar vrolijk "dada" zit te zeggen en te spartelen in mijn armen. Mar ja, ze moest een trein halen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten